Slow Motion

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik weet niet of het aan mij lag maar ik had de indruk dat zijn stem steeds trager werd. Of zijn pauzes tussen de woorden door steeds langer werden. Op het bankje achter hem zag ik een vrouw in bontjas zachtjes onderuit zakken, met haar ogen bijna dicht. Een andere man zat driftig een krantenpuzzel in te vullen. Het geroezemoes in de zaal werd luider. Hij kon de toehoorders niet meer aan zijn lippen houden. De beelden op de muur konden de aandacht niet meer vast houden. De praatjes zowel als de plaatjes vormden zich tot een saai geheel, waardoor je zou kunnen denken dat Slow Food is zoals zijn woorden klonken. Saai en zonder enkele vorm van avontuur of humor.

Een deel van het convivium.

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. De bekendmaking aan de wereld van het Hongaarse Slow Food Pécs Pannonia. Televisiecamera’s zoemden. Journalisten namen interviews af. Fotocamera’s flitste. De ruimte van Nador Galéria was goed gevuld met vrienden en aanhangers van de Slow Food gedachten. We stonden stonden op het podium, keurig op een rijtje terwijl Gyula uitleg gaf wie we zijn en waarom we verbonden zijn aan deze club. Al snel kreeg ik het koud en mijn hoog gehakte laarzen lieten merken dat wij niet de juiste combinatie waren voor deze avond. Claudia was de volgende spreekster. Ze stak een leuk verhaal af in het Duits wat dan weer door Gyula vertaald werd in het Hongaars. Toen haar laatste woorden vielen dacht ik dat het gedaan was. Maar er was nog meer. Een echte presentatie die via een beamer de muur bescheen. In gedachten deelde ik alvast de ruimte in voor mijn opdracht in april in deze galerie. Waar moet de tafel komen? Welke foto’s zou ik graag achter mij op de muur hebben? Welke schalen heb ik nodig? En vooral, welke hulp? Het muurtje achter mij lokte en niet veel later zat ik daar samen met vriendin K.

Bij elk plaatje was een verhaal, een lang Hongaars verhaal dat daarna in rap Duits vertaald werd. De zaal achter mij begon te kreunen en op de gezichten vertoonden zich grimassen die kou en verveling uitstraalden. Eén van de leden zat tegenover Gyula en begon op haar horloge te tikken. Hij knikte maar liet zich niet storen in zijn verhaal. Na ruim een uur ging er een zucht van verlichting door de zaal.

Maar was het een goed gevoel? Ja, dat was het zeker. Vooral om weer vrienden te ontmoeten en nieuwe mensen te leren. Zoals de twee vrouwen die geiten houden en van de melk daarvan kaas maken. We hebben kaartjes aan elkaar overhandigd en we gaan het contact zeker uitbreiden. Juist zij staan aan de wieg van die beweging in Hongarije. Producten uit de regio die op een natuurlijk wijze worden gemaakt. En daar is het Slow Food allemaal om te doen.

Met vriendelijke groet van uw Slow Food Pécs Pannonia ambassadeur,

Míp

4 thoughts on “Slow Motion

  1. Ja, zo jammer van de presentatie want inhoudelijk is het heus wel een leuk verhaal. En als er toch een tolk is, dan kan het natuurlijk ook andersom worden vertaald? Van een vlotte, to the point, interactieve presentator naar vlot Hongaars?
    En dat Duits van Claudia is prachtig.
    Maar de ruimte is leuk, sinds meer dan 40 jaar dronk ik een paar slokken van (voor)gezoete thee, ontmoetingen waren leuk en gezellig en daarna nog een vervolg in Pécs. Wat wil een mens nog meer.
    En die geitenkaas houden we in de gaten, en alle andere initiatieven van Slow Food ook! Mip is in ieder geval een goede ambassadeur.
    Katinka

  2. Ja , jammer, dat Míp haar ambassadeurschap (nog) niet in kon zetten…dan was de hele presentatie natuurlijk gelijk veel spetterender geworden. Slow mag nou juist niet saai toch? En helemaal mee eens, juist de geitenkaasmakers en andere zich op het biologische vlak bewegende kleine producenten van allerlei verrukkelijkheden moeten we in de gaten houden, stimuleren door van ze af te nemen. Er zijn er heel wat in Baranya e.o. Hoop dat jullie deze presentatie evalueren en dat je dan met (geestelijke) steun in de rug van ons kreunende aanwezigen een beetje fleur en kleur in de beweging krijgt. Aan jou zal het niet liggen! Succes!

  3. Leuke avond,
    maar die presentatie was heel slaapverwekkend, dat vonden ook Gabi en Zsuzsa ( de geitenkaas ondernemers) .
    Toch vonden ze de avond absoluut de moeite waard.!!

    Een van deze dames is zelf met haar vriend aan een zeer ambitieus project bezig bij ons in de buurt.
    Het betreft een 90 ha bio boerderij .
    Ik heb de ontwikkelingen hiervan op een fotoblog vastgelegd,
    http://www.kecskefarm.blogspot.com
    Vanaf het voorjaar beginnen de werkzaamheden daar weer en zal ik de blog regelmatig updaten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s