Down Under

Tussen al die dia’s kom je natuurlijk ook platen tegen die je dan maar meteen even op de scanner legt en die meteen weer allerlei herinneringen oproepen.
Misschien dat ik deze situatie wel eens eerder heb beschreven, maar dan toch nog even, op het risico van het herhalen, de situatie.
Australië….. een land waar ik graag eerder in mijn leven heen was gegaan en waar ik eigenlijk bang voor was. Waarom? Omdat ik de idee had dat ik dan nooit meer terug was gekomen. Pas later in mijnleven kreeg ik de kans en dat bevestigde die angst van lang daarvoor. Wat een fantastisch continent en wat een ruimte.
Een lang verhaal kort…. een verhuurder van 4WD campers had behoefte aan publiciteit en stelde voor een aantal weken zo’n geval beschikbaar.
Een van mijn eerste wensen was het bezoeken van een mooi natuurgebied en daar leek mij Gregory national park aan te kunnen voldoen.
Daar aangekomen gaf de ranger mij toegang en meldde dat het park voor de rest gesloten zou zijn omdat alle rangers van de Territory op een veiligheidstraining moesten. Het was buiten het seizoen en dus, zo wist men, werd er weinig bezoek verwacht. Met het hek dat achter me op slot werd gedaan en voorzien van een goed gedetailleerde kaart wist ik me dus voor een paar dagen alleenheerser over een van de mooiste natuurgebieden van de Northern Territory, want pas drie dagen later zouden de rangers weer terug zijn. “Good luck, mate, enjoy yourself and don’t get lost.”

Nu heb ik aan Australië een aantal dingen ding goed onthouden voor mijn vertrek  en dat is dat er altijd ‘iets’ is wat in je wil bijten, van je happen, in je steken en dus was ik voorzien van alle smeermiddelen, muskietennet en een hoed met van die kurken eraan, maar wat ik niet had meegenomen waren oordopjes.
Dat er overdag vliegen zouden zijn… dat wist ik. Dat er ’s avonds heel erg veel muggen zouden…. dat wist ik ook. Maar dat ik de camper precies onder een rij grote bomen zou parkeren die bewoond zouden zijn door heel luidruchtige klanten, daar had ik dus géén rekening mee gehouden.

Met geopende deuren, maar de opening voorzien van muggengaas, viel ik in slaap. Dat mocht dus niet heel erg lang duren. Vermoedelijk dat iedere beweging die ik maakte of elke snurk in mijn slaap de bovenburen tot de volgende discussie verleidde:
“Wat was dat… was jij dat?”

“Nee hoor… nee, ik niet. Moet die kerel beneden zijn… toch?”

“Zou best eens kunnen….”

“Oh…. nou welterusten…”
“Wat… wat was dat nou weer….?”
“Hé joh…. hou nou je kop eens dicht…. ik kan niet slapen….”

Iets in die geest moet het zijn geweest en wat ik ook nog weet is dat ze dat de hele nacht hebben volgehouden totdat bij het ochtendgloren eentje van hen het sein voor de ochtendgymnastiek moet hebben gegeven . Krijsend en jubelend hebben ze zich een half uur land misdragen als een stel puberende tieners en was er dus van slapen geen sprake meer. Maar dat de beelden van die groepsuitspatting een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten dat kun je je misschien wel voorstellen. 8000 kilometer in zes weken….. wat een pracht van een andere wereld, maar wel erg woest.

Hanszio

"Morning Neighbour... dar zijn we dan...."

"Goed... nu allemaal dus nog één keer rekken en strekken...."

9 thoughts on “Down Under

  1. Kwebbel de kwebbel die vogels!lLeuk verhaal, mooie foto’s en een super ervaring!
    Even iets anders: Is het toevallig dat jij vandaag over Australie schrijft terwijl wij vandaag op selectiedag bij Herman den Blijker zijn geweest om mee te doen aan een kookwedstrijd in Australie en Nieuw Zeeland?
    MMMMM
    Ik weet echt niet wat de productie van ons vond, zo enthousiast en makkelijk als wij overkomen..lichtzinnig of juist leuk? Het waren spannende uurtjes in ieder geval.
    Morgen horen we of we naar de 2e ronde mogen om woensdag te gaan koken, daarna weten we of we naar Nieuw Zeeland mogen. En als je dat dan weer wint, mag je emigreren en krijgen Roy en ik een baan. Roy als maitre,ik als chefkok. Spannend, spannend,spannend!
    Maar goed, zo ver is het nog lang niet. Ze moeten er eerst van overtuigd zijn dat wij samen de horeca aankunnen.

    Heb je dan toevallig ook foto’s gemaakt in Nieuw Zeeland?
    Groetjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s