Toen was er nog water.

Sinds onze verhuizing staan er nog een dertigtal dozen op de zolder boven de garage. Ergens, in één van die dozen moet dus ook weer een kleinere doos zitten met als opschrift “retour van afdrukken” en misschien zelfs wel tweedozen met “retour na publicatie”…. alleen gevonden hebben we ze nog niet. Wel kom je van allerlei meuk tegen waarvan je kunt afvragen waarom ze die hele reis naar hier hebben gemaakt.

Mooie vondsten zijn er ook. Zoals deze dia uit een serie waar nooit iets mee is gedaan. Waarom niet? Heel simpel. Je komt terug van een reis en knipt dat eruit wat je
nodig hebt voor je artikel en de rest gaat in een envelop. Die gaat vervolgens weer in een doos om daarna dus weer in een nóg grotere doos te worden opgeborgen.
Op die manier kom je dus al snel tot overdozen, nietwaar?

Nou, in één van die dozen kwam ik dus deze dia tegen en bij het zien ervan weet ik meteen weer wat de reden is geweest dat ik indertijd een streep heb gezet achter  Parijs-Dakar.
“Tjonge jonge… jij ziet veel, zeg….” was een veel gemaakte opmerking.
Veel gezien? Ja, de kilometers op je teller en flitsen van wat je nog net vanuit je ooghoeken opmerkte. Adrenaline tot in de punten van je haar en dat bijna een maand lang, dat wel, maar dat vele zien beperkte zich tot echt niet te missen momenten die zich buiten de rally afspeelden. Dat ik in die jaren ook een aantal goede vrienden heb verloren speelt best een belangrijke rol om te kappen met het fotograferen van die snelheidssport.

Wanneer ik deze dia zie, uit een serie van misschien acht stuks, dan weet ik nu dat dit een van de ware redenen is geweest om dingen écht te gaan zien. De tijd nemen en er op in gaan. Net zo lang rondhangen tot je niet meer opvalt, oftewel, Blend-In.

Voor hen die straks in april niet in de gelegenheid zullen zijn om naar Pécs te komen tijdens de expositie dus alvast deze voorproef, want dat deze er komt te hangen staat voor mij vast.
Mocht je niet begrijpen wat zich hier afspeelt even wat informatie.
Water halen in prachtig aaneen genaaide huiden van wilde varkens. Per varken gaat er zo’n 120 liter water in en die worden dan wel door die knapen en meiden van rond de twaalf jaar even op de ezels gesjord om vervolgens enige tientallen kilometers verder naar het dorp te worden gebracht.  Die knapen en die meiden…. we zijn nu vijfentwintig jaar verder en je kunt je afvragen hoeveel ervan nog in leven zijn, want dit is wel het deel van Afrika dat toen zo vreselijk te lijden kreeg door de droogte… de Sahel.

Hanszio

The Source of Life

5 thoughts on “Toen was er nog water.

  1. voor degenen die er in april wèl hopen te zijn ook een mooi voorproefje,opwarmertje hoor! straks toch prachtig om hem in het echt en dus in het groot te zien? herkenning is altijd fijn! succes met de dozen en hun inhouden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s