Smullen….maar dan anders

Nee, het gaat niét over koken en of kookkunsten. Het gaat over andere kunsten en het totaal ontbreken van historisch besef. Om een en ander duidelijk te maken een korte samenvatting van het voorafgaande.

Twee jaar geleden was er een opening van een grote groepstentoonstelling en omdat die op twee verschillende plaatsen plaatsvond moest er een wandeling van een tien minuten worden gemaakt. Onderweg kwamen we met z’n allen langs een gebouw waarvoor een grote vuilcontainer stond met daarin stapels kantoor-archief. Ordners, kasboeken en nog veel meer. Ondanks het “Hans, schiet nou op…” liet ik me niet weerhouden daar eens lekker in te spitten. Al snel begreep ik dat dit boeiend, zo niet heel erg hot materiaal was en dus liep ik een paar minuten achter de grote groep aan met, je raad het al, een grote stapel jaartallen aan ordners en kasboeken waarvan ik vermoedde dat die wel eens de moeite van het bekijken waard zouden kunnen zijn. Aangekomen bij de tweede galerie stalde ik tijdelijk mijn vondst om mijn armen even wat ontspanning te geven, want met zoveel kilo en omvang was het een hele  sjouw.  Tja, ik ben altijd al een echte Roteb-terriër geweest. (Rotterdams voor vuilnisbakken-ras)

Een maand of twee later is er weer eens een grote opening en die wordt met veel breedspraak ( ja, daar lusten die Hongaren wel pap van… lange referaten en speeches..) door de directeur van een belangrijke instelling ( even géén namen of titel). Na afloop spreek ik hem aan en vertel hem dat ik dus al die  ordners in mijn bezit heb en dat het dus gaat over een stuk belangrijke historie van…. het regionale staatskunstbureau en dat vooral de jaren ’70, 71  en ’88 interessant zouden kunnen zijn en vooral die laatste omdat die van nog zo kort van voor de ‘Wende’ is. Of hij er misschien een plek voor zou weten? Een historisch museum? Of misschien zijn instelling? Hij knipperde wat nerveus met zijn ogen en beloofde, nadat ik hem mijn kaartje had gegeven,  om contact met mij op te nemen. Sindsdien heb ik hem al minstens vijftig keer ontmoet. Alweer tijdens openingen en ook op de markt en tijdens boodschappen doen en verdomd, elke keer weer reageert hij met dat zelfde nerveus ogen-geknipper.

En dan naar vandaag de dag en Het Verband.

Enige duizenden dia’s en negatieven heb ik de afgelopen maanden door de scanner gehaald en telkens weer zat ik tijdens het scannen te piekeren over hoe mooi toch de techniek van dit apparaat, maar meer nog van de software wel niet was. Door stom toeval stuit ik op Google Translate en probeer de mogelijkheden daarvan eens op een rijtje te zetten. Wacht eens even… die scanner, daar zit toch ook de software OCR in? Daarmee kun je dus tekst scannen en die vervolgens leesbaar maken met dit programma en als ik nu eens die tekst weer in Google Translate plak? Tijdens het printen van de grote lappen even de tijd voor wat ontspanning en maar eens uitproberen en met voornoemde methode te werk gegaan en verdomd… wat een mooie techniek en welk een mooie ontdekkingen.  Aanvragen voor materiaal, tentoonstellingen, subsidies voor buitenlandse reisjes en vrijwel aanvangend met Beste, Hoogachtende en zelfs met Lieve……   Kortom, er zijn verzoeken bij die tot aan de oksel in het bruin gaan om de besluitvormers gunstig te stemmen. Namen, namen en nog eens namen en natuurlijk zijn er daarbij die ook vandaag de dag nog een rol spelen en die in melk brokkelen. Dit had nooit mogen worden weggegooid, dit hoort thuis in een historisch museum, dit hoort tot het gezamenlijk erfgoed en hoe pijnlijk ook, het beschrijft een periode van de Hongaarse geschiedenis. Voor mij slechts het begin, want met de tools die ik nu ter beschikking heb kan ik aardig wat winteravonden doorbrengen.

Het kasboek van 1959/1960 opengeslagen en daar valt als eerste op dat er halverwege een blaadje met daarop een postzegel aan een pagina met een paperclip zit vastgeklemd. Om met  Cherry Duyns te spreken: ” Wat is? Wat doet?” Er blijkt toen een verschrijving, dan wel een verkeerde optelling te zijn gemaakt en de verantwoordelijke heeft toen de hoofdboekhouder van de stad een gecontroleerde verklaring laten bijvoegen. Handtekeningen, stempel, stempel… boem.. boem en zegels erop. Bijna niets is er veranderd sinds die tijd en nog steeds is het bij vele instanties een identieke en dagelijkse handeling zo hebben wij in de afgelopen jaren mogen ervaren. Wat dat aangaat alleen al is dit stukje archief een schat aan verklaring voor dagelijks ingesleten gewoontes. Dit is pas het begin en hopelijk dat ik het een keer veilig kan schenken met de zekerheid dat het niet alsnog in wederom in een container verdwijnt. Maar tot die tijd zal ik er menig uurtje mee zoet zijn.

Alleen al de openingspaginas zijn een kunstwerkje op zich.

De 'Staats-goedkeuring' voor de verbetering in het kasboek.

3 thoughts on “Smullen….maar dan anders

  1. Pas op voor inbrekers met een doel! Die gaan door, ook al sta je voor ze met een mag lite.
    Maar, toch veel plezier ermee en ik vrees dat het hier nog wel even zo doorgaat. Katinka

  2. Was ook m’n eerste opwelling: die ogenknipperende bobo, die zocht natuurlijk naar jouw cultuurhistorisch archief. Hetgeen me doet denken aan vriendin Mirjam, die op de zolder van haar toenmalige Franse pied à terre een volle hutkoffer vond. Op slot, dus krak. En ja, dagboeken, ansichten van voor de oorlog, kortom een mer à boire. Ze vond na veel omzwervingen een adellijke ouwe tut, die geparenteerd was aan een achternaamgenoot van die juf die dat dagboek bijhield en vervolgens brak in de blauwebloedfamilie een ware pleuris uit, want er was sprake van scheve schaatsen, bloedschande etc. wat tot dan onbekend was gebleven. Ergo: alles weten maakt ook niet gelukkig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s