Say cheese…

Er is veel gebeurd de afgelopen tijd en soms vallen dan ineens allerlei dingen samen. Tijdens de voorbereidingen en het inrichten van de tentoonstelling ook gisterenmiddag nog even op en neer naar Budapest geweest om daar, tijdens een symposium over architectuur en bouwen, mijn specialiteit onder de aandacht te brengen en zodoende gisteravond laat terug. Overigens, wel een verbetering, die nieuwe snelweg.

De opening van de tentoonstelling is nu drie keer van datum en tijdstip veranderd en ook waren de overige deelnemers, uit Nederland, nog steeds niet allemaal bekend. Gisteren echter is alles ingericht en na wat interne strubbelingen heb ik dan toch uiteindelijk dát hangen waar ik tevreden mee ben. Het heeft allemaal van doen met het ministerie van buitenlandse zaken, cultuur en dan ook nog eens de provincie Brabant, want die willen op deze manier aandacht vragen voor hun bid op de titel Europese Culturele Hoofdstad 2018. Politiek… je begrijpt het al. Ondoorzichtig, dubbele agenda’s en vooral  kamertjes achteraf besprekingen waarop veel, erg veel en vooral ondoorzichtig gekonkeld vergaderd werd.

Vandaag om vijf uur gaat de boel dus los en Míp zal daar, na de openingsrede, met de nodige hulptroepen voor driehonderd genodigden het eten uitserveren. Dat daar ook product vanuit de regio bijhoort is volgens de SlowFood-gedachte wel een eerste vereiste. Vandaar dat we gisterenochtend héél vroeg al bij een bevriende boerin waren om de geitenkaas, die bij het eten hoort,op te halen. Zitten, voelen, duimen duwen en proeven… veel proeven. Een wel erg ander ontbijt dan het bruine boterhammetje, dat nu weer wel. Terwijl Míp nog zit na te praten ben ik buiten gaan rondstruinen en zie twee paarden donderjagen met een paar jonge honden. Elders wordt een gans van twee kanten door soortgenoten bij de hals meegesleept en vechten zo wellicht een ruzie van de afgelopen nacht uit… (vreemdgegaan, misschien? Dan staat er een pup, die de stal in wil, verstijfd als aan de grond genageld, want twee andere ganzen versperren hem de weg. In de verte hollen tientallen geiten achter elkaar aan, met onbekende bestemming buiten beeld. Ik lul met alle beesten, klets wat met de ezel die nieuwsgierig en bijna verliefd in mijn lens wil kruipen en wanneer ik bij de Mangalica varkens kom kan ik het toch niet laten. Ze komen steeds dichterbij en wanneer ze bijna binnen handbereik zijn stoot ik het geluid uit van een paniekerige soortgenoot van ze waarop het hele spul uiteenspat. Hun nieuwsgierigheid is echter zo groot dat ze binnen tien seconden weer met z’n allen om me heen drommen, waarbij de biggetjes zich het brutaalst tonen. Ik spreek af dat ik volgende week weer een keer op de boerderij zal zijn, maar dan bij zonsopgang om het dan nog eens dunnetjes over te doen. Het fotograferen, wel te verstaan.

Hanszio

Zachte, heerlijke mondstrelende geitenkaas... in alle soorten

Míp had verzocht om nu eens zachte geitenkaas te maken.. nou, die was er.

Mangalica's in actie.... wroeten....!

Dat is nog eens handig, toch? Vlees en wol tegelijk.

"Oh my god,.... I think I love you..... iaiaia... mfffmfffprrr..."

8 thoughts on “Say cheese…

  1. Oef! Dat je nog tijd en energie hebt voor zo’n sappig verhaal….tja….achterkamertjes? Die zouden ze af moeten schaffen nietwaar? En er moeten gewoon meer boeren/-innen komen met die kostelijke mangalica’s….Tot vanmiddag!

  2. Ja inderdaad: een sappige story en prachtige plaatjes!

    Op Linkedin is een speciaal netwerk voor liefhebbers van Slow Food, wellicht ook interessant voor Nederlandse Hongaren en Hongaarse Nederlanders op de digitale snelweg.

    En v.w.b. die achterkamertjes….er wordt ook wel eens overlegd in de wandelgangen. Daarbij zijn dubbele agenda´s meestal wel bekend, maar juist de verborgen agenda´s leiden soms tot onaangename verrassingen.

  3. Wow, een vaap! Of is het een scharken ?
    Onwijs veel succes, plezier, liefde, lekkere hapjes en mooie reacties gewenst vandaag…
    Erg jammer van de afstand…we hadden er allemaal wel bij willen zijn,maarja..

    Kus kus van Tas tas

  4. Ik ga snel naar die boerderij, ben gek op ezeltjes! En op die andere dieren en die kaas trouwens ook. Tot straks!
    PK.
    ps. ben erg benieuwd naar gisteren in BP, hoop dat je tevreden huiswaarts keerde.

  5. O wat een bijzonder beest dat varken. Zal op de spingroep( nee niet van die beestjes in een web) eens vragen of ze de wol kennen? Is dat een mangalica?

    Wij wensen jullie heel veel succes met de tentoonstelling en het eten, voor nu, proost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s