Even doorbijten…..

De titel van deze blog slaat vandaag op verschillende manieren op de inhoud ervan. Zoals op de kleine meid die, als lid van een van de dansgroepjes, na het doen van hun kunstje naar het marktkraampje mocht om daar wat Hongaarse-Nederlandse lekkernijen uit te kiezen. Eerder die dag hadden wij met ons vieren( de hulptroepen) honderden stroopwafels in vieren staan snijden,  plakken gesneden van de Hongaarse cake-achtige taarten in stukken verdeeld en waren er ook meer dan tien kilo belegen en jon belegen echte Hollandse kaas tot kleine blokjes omgevormd. Veel, erg veel… neen, héél, héél erg veel. Dat is toch veel te veel, dacht ik nog, maar de snoepkonterigheid van de gemiddelde Hongaar indachtig moest zelf ik toegeven dat dit mogelijk wel eens te weinig zou kunnen gaan worden. Na nu enige jaren ervaring weet ook ik dat bij die gemiddelde Hongaar niet zo zeer gaat over hoe verfijnd het zal smaken, als het maar veel is, erg veel. Wanneer je dan een beter restaurant opzoekt waarvan je verwacht dat, gezien de prijs en de uitstraling, het eten dan ook echt wezenlijk beter en ook eens anders zal zijn, dan draait het toch weer op hetzelfde uit. Bergen vlees bedekken… bergen vlees en verdomd, als je dan om je heen kijkt, dan gaat het nog op ook. Maar dat is nog niet alles, want het toetje is dan nog het piece de resistance wat de hele eet ervaring kan bederven, want wanneer dat niet voldoet aan de eerder omschreven term Veel, erg veel, dan is het alsnog helemaal mislukt.

Frouke en Eddy hadden in hun dorp de jaarlijkse opening van de galerie en vandaar dat daar al die lekkernijen voor nodig waren. Veel volk en een deel van het dorp kwam natuurlijk voor die berg van heerlijkheden. Nu zul je denken dat de volwassenen bij het nuttigen daarvan het goede voorbeeld zullen geven…. nou…ehhh… neuhhh. Met handen vol, tussen elkaar door graaiende verdwijnt stukje bij beetje de hele berg aan zoetigheden en tja, wat verwacht je dan van de kleintjes, toch? Precies. En dus doen die het verhaal van jong geleerd……

En dat met die hitte... dat is even doorbijten, zeg... pffffff....

Hanszio

NB. Voor hen die het nog niet wisten… je kunt op de kleine foto klikken voor een grotere afbeelding.

3 thoughts on “Even doorbijten…..

  1. ik zou ze haast een tik op de vingers geven, de groten dan, hebberds Ik voel me al beschaamd als ik bij Appie een 2e stukje kaas neem.!

  2. Ja, maar wij/jij/jullie hebben ook geen 40 jaar communisme achter de rug, waarbij je altijd een”awosjka”op zak had (een mini-opgevouwen plastictasje in je broekzak of handtas), een “misschientje”dus…als er iets te krijgen is, of te koop, dan moet je er wèl bij zijn! In de rij dus en geduldig afwachten en ongeduldig hopen dat er nog wat over is als jij aan de beurt bent. Maar, er waren mensen genoeg die ook voor de rest kwamen hoor! Dat bleek uit de reacties toch wel en dat was bij jullie, H en M, ook zo toch? Maar jullie hulp heeft weer een hele bende mensen een reuze plezier gedaan! Dank dus nogmaals en zeker dank ook voor de prachtige serie van dit meiske.

  3. Ja maar Hans, dit mooie meisje had eerst zware arbeid verricht, dansen in de hete zon en in haar kleine kinderhandje kan nooit véél passen, toch?

    Ik vind H over het algemeen nog redelijk bescheiden…..in het graaien bedoel ik.

    Prachtige fotoserie! Juist dit meisje was me opgevallen, mooi gezichtje en een gezond kleurtje.
    Katinka

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s