Geluid.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

In het donker een steunend, nee bijna kreunend geluid. Het leek zich te verplaatsen, dan weer dichterbij dan weer verder weg. We verroerden ons niet en maanden de honden tot stilte. En toen stereo. Het moesten er twee zijn.

Het geluid deed me denken aan een verkouden pad. Niet dat ik weet of een pad weleens verkouden is of dat ik zou weten hoe dat klinkt. Maar mijn constatering kwam doordat Hans zei dat het een pad moest zijn en ik daarbij dacht dat die pad dan verkouden moest zijn. Ik had iets heel anders in gedachten. Een geluid dat ik al eerder gehoord had, maar dan vele malen angstiger. En angstig moet het zeker geweest zijn want het arme dier probeerde zich te redden van de verdrinkingsdood in een zwembad.

Geritsel onder de frambozenstruik vlak naast ons. Onze nieuwsgierigheid was niet meer te houden. Hans vloog naar binnen om snel terug te komen met een zaklantaarn en een camera. Hij bescheen het gras en daar zaten ze. Twee zwaar verliefde egels op zoek naar een beschutte plek om zich te nestelen. Nu hebben wij zat beschutte plekken dus hopen wij dat zij onze tuin goed genoeg hebben bevonden. Want een egel in de tuin, dat schijnt geluk te brengen.

Stekelige liefde.

Stekelige liefde.

Stekelige liefde 2.

Ware liefde kent alleen maar schoonheid.

Een week of twee geleden kwam “kleipot Zsolly” met een uitnodiging voor een feest. Hij had het over muziek en dansen en daarmee trok hij mij direct over de streep. Want niets fijner dan uren dansen. Maar gelukkig zou er ook iets te eten zijn en te drinken natuurlijk. Nog voor hij vertrok meldde hij dat het een besloten feest was en zeker niet voor iedereen.

Die laatste woorden verbaasden mij toen ik zaterdag in de badkamer het geluid hoorde van een levensechte band. Zo rond half vijf begonnen ze alvast met inspelen. Omdat het niet al te ver lopen was verschenen wij rond vijf uur in de tuin waar het feest plaatsvond. Het geurde er naar pörkölt en vers brood. Een lange tafel met daarop 30 borden gaf aan hoeveel gasten er verwacht werden, hoewel de hoeveelheid die in de pot pruttelde makkelijk voor 60 gasten had kunnen zijn. Palinka kolkte uit de fles, eerst drinken op de naamdag van de gastvrouw. Daarna een charmante hand die mij uitnodigde naar de dansvloer. De band speelde nummers die bijna iedereen meezong. Het ritme, altijd hoog, werd verder opgedreven. Nieuwe gasten druppelden langzaam binnen. De meesten van hen met een zigeuner achtergrond. Een koppel betrad de dansvloer op zo’n manier dat respect al werd afgedwongen zonder dat ze één pas hadden gedanst. De band draaide het volume ietsjes bij en met open mond bekeek ik de bewegingen die naar het dierlijke neigde. Naast mij werd een vol glas rode martini neergezet, naast de witte martini en het glas palinka. Of ik wel wilde doordrinken want het eten zou bijna opgediend worden. Ondertussen fietsten nieuwsgierigen voorbij om waar te nemen waar dit geluid vandaan kwam.

Rond zeven uur werd het sein “eten” gegeven en iedereen nam plaats aan tafel. Een fles wodka kwam op tafel. Eerst kwam de vraag: waar vandaan? En daarna van wie? De vrouw tegenover mij was de gulle geefster en bleek een Oekraïnse achtergrond te hebben. Ze sprak zacht en mooi Hongaars en ondanks dat de muziek steeds harder werd was ze goed verstaanbaar.

Eetfeest

"De politiek is verkeerd, maar de Rus is een heel aardig mens" vertelde ze.

“Kleipot Zsolly”, die deze dag ergens anders had opgetreden, betrad het kleine podium en nam de microfoon. Hans pakte twee lepels en lepelde mee op het ritme van de muziek. De dansvloer raakte weer vol, zwetende mensen bewogen zich voort op de muziek.

Rond half tien liepen wij voldaan richting huis waar de muziek nog steeds hoorbaar was. Even later stopte het en werd het stil. We genoten nog even van het donker op het terras om in stilte bij te komen van het vele dansen. Een steunend, nee bijna kreunend geluid vlakbij. In het schijnsel van de zaklantaarn stond de egel aan mijn voeten. Ze zijn gebleven, dus zit het geluk waarschijnlijk verscholen onder de frambozenstruik.

Mip

8 thoughts on “Geluid.

  1. Ja maar, heeft iemand “het” egeltjes weleens zien doen? En waarom is die tafel zo smal? Hoeft er niet veel op of is het om beter met je overbuur te kunnen converseren? En ook geen muggen of vliegen? Maar wel lekker zo af en toe een gezellig neut met hap. Doen we hier in de straat helaas niet aan.

  2. Hihi, Leen, dat is toch even schateren. Hihi, grapjas. Wat denk jij van die egeltjes? Ik denk dat Hansegeltje en Mipegeltje het geluk al hebben en nu dus nog meer. oeioei. Vanavond gaan wij eten bij F en M en halen ouwe koeien uit sloten. Zij kennen elkaar nu net en wonen sinds kort samen en ik ken M al vanaf toen in 72 dat Arie en Tiets in Spanje kampeerden en dat was ook weer een voetbalvriend van F, dus zo gaat die cirkel weer lekker rond. We hadden gisteren heel gave muziek op het zomerterras te V. Een band uit Mongolie. Super, erg genoten en daar Leen getroffen. Wij waren boffertjes met die muziek. Geen lange tafels wel getafeld nadien. Leen zet jij die naam van die band er even op. Doei

  3. Afijn Annelies: dank voor je bijdrage en daar heb ik niets meer aan toe te voegen v.w.b. het wederom prachtige verhaal van Miep.

    Inderdaad was er op het Zomerterras een prachtige band uit Mongolië. Ook Annelies heeft daar nog een schijfje van gekocht en moet dus kennis hebben van de naam van de band. Ik ben echter niet te beroerd een opdracht van haar uit te voeren. De band heet Hanggai en op Youtube is ondermeer het volgende voorbeeld te vinden: http://www.youtube.com/watch?v=gDWeHTjCfE0

  4. Tot zover het plagerijtje richting Annelies.

    Ik ben nog wel een beetje nieuwsgierig hoe de honden op deze egels reageren. Als ik op de boerderij mijn hondje een geluid hoorde produceren wat het midden hield tussen keffen en janken, dan had hij een egeltje gevonden. Dat kon hij uren volhouden, maar dat vond ik zielig voor het egeltje. Guus, zo heette mijn Keeshond, stond dan met een bebloede snuit en trappelende pootjes bij zo´n egel. Hij straalde een machteloze woede uit omdat al zijn pogingen op niets uitliepen, zijn pootjes zeer deden omdat hij daarmee de egel probeerde om te draaien en zijn neus onder het bloed zat omdat hij ook daarmee de egel wilde omdraaien. De egel lag tot een bolletje opgekruld en verroerde zich niet. Guus keek mij dan vragend aan of ik hem wilde helpen. Zijn woede nam alleen maar toe als ik hem optilde, meenam en een poosje in mijn auto opsloot. Als Guus in mijn auto zat, werd hij rustig omdat hij dan dacht dat we ieder moment konden vertrekken en meerijden in de auto was naast het jagen een andere hobby van hem.
    Jullie tuin leent zich inderdaad erg voor de huisvesting van egels, met name ook het vlechtscherm en mede omdat er niet meer sprake is van een strak “gazonnetje”.

    En hoe is het verder met de muziekcarriere van “Kleipot Zsolly”?

  5. Wat lief die egeltjes! Hopelijk wordt het een mini kolonietje!
    En dat feest, ook mooi beschreven, jammer dat Zsolly geen NL-s kan, hij zou het zeker mooi vinden.
    Veel groetjes, Katinka

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s