Als sterren fonkelend uit de hemel vallen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het is alweer twee weken geleden dat de sterren vielen. Omdat deze ervaring het mooist is als het helemaal donker is, wandelden wij tot achter in de tuin. Aan de rand waar nu maïs staat, vlakbij de bosrand. Omdat de muggen nog steeds een plaag waren smeerden onszelf goed in en kleedden wij ons alsof we een verre reis in de tropen gingen maken. Ook Pip werd ingesmeerd, want die lusten ze rauw. Vooral rond neus en ogen schijnt hij niet te versmaden te zijn. In Jolene hebben ze geen enkele interesse. Ik ging in het gras zitten en keek omhoog. Hans bleef nog even staan en sloeg om zich heen. Of beter nog, hij sloeg zichzelf. In het schijnsel van de zaklantaarn die de zaak voor even bij mocht lichten was te zien dat hij zich midden in een wolk bevond. Een zacht gevloek. omdat ze dwars door zijn tropenkledij heen staken. Om sterren te zien vallen wil ik donker en stilte. Het donker hadden we dan eindelijk wel gevonden, maar echt stil wilde het maar niet worden. Ik hoorde Pip’s kaken op elkaar klakken en een kleine irritatie in zijn zachte grom. Jolene zat naast mij en keek met mij omhoog.

Ik hoorde zijn voetstappen verdwijnen en meende even een irritatie te horen in zijn bewegingen. Pip keek mij aan. Wat moest hij kiezen? Bij mij blijven of mee gaan met Hans? Ik gaf hem een aai en vertelde zacht in zijn oor: als je blijft hou ik nog meer van je. Hij zuchtte diep en legde zijn kop op mijn hand. Ik ging languit liggen en zag het plafond aan sterren boven mij. Ineens leek het alsof er afgesproken was wie mocht vallen. Drie tegelijk op verschillende plaatsen. Ik deed mijn eerste wens en met drie sterren tegelijk was dat meteen een vurige. Namelijk dat poes Zsa Zsa weer naar huis terug zou keren. Na twee dagen zoeken had ik de hoop bijna opgegeven, maar deze sterren kwamen mij nu mooi van pas. Bij de volgende ster mochten de honden een wens doen. Nu kan ik geen gedachten lezen maar volgens mij ging het over eten. Het ging regenen, geen water maar sterren. Ze vielen met zoveel tegelijk dat ik in verwarring raakte en mijn wensen niet meer op een rij kon krijgen. Bij acht stopte ik, niet omdat er geen wensen meer waren maar de kou van de grond trok in mijn botten en de muggen begonnen nu ook mij te bestoken.

Nachtblind als ik ben vond ik de weg terug naar huis, met Pip als blindengeleidehond. Ik hoorde iets ritselen en zag in de verte iets bewegen. Jolene stoof er op af en greep haar in haar nekvel, ondanks dat ik mijn wens niet had uitgesproken. Een gesmoorde schreeuw zoals alleen een poes dat kan doen. Daar zat ze, Gabor Zsa Zsa, met een blik alsof ik háár twee dagen in de steek had gelaten. Ze rende voor ons uit naar huis en wachtte ons op bij haar voerbak. En omdat alle dieren altijd tegelijk eten krijgen gingen er ineens drie wensen tegelijk in vervulling. Poes weer thuis en de honden een bak vol lekkere verse brokken. Nu de rest van mijn wensen nog.

Mip.

4 thoughts on “Als sterren fonkelend uit de hemel vallen.

  1. Hoe romantisch voor jou en de dieren en hoe irritant voor die kerel van je… maar misschien heeft hij buiten bereik van het vliegend steektuig ook wel stiekem een wensje gedaan… dat hij onvindbaar wordt voor angeltjes en bekkies…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s