Sla, spinazie en andere verhalen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Liggen wij alleen in het gras en kijken wij naar sterren die vallen terwijl we wachten tot onze wens in vervulling gaat? Ik zou niet eens willen dat het waar was. We zijn druk, ieder op onze eigen manier. Hans had wat opdrachten in Nederland en maakte een planning zodat hij minstens twee weken in het oude vaderland zou rond toeren. De eerste twee dagen bivakkeerde hij rondom Utrecht, daarna richting het Noorden om later weer richting het westen te trekken. Maandagmorgen bij het wakker worden was hij al blij niet helemaal weggespoeld te zijn. Hij trok zijn conclusies na het zien van de weersverwachting voor de komende tijd en vertrok weer richting Hongarije. Met in de tas een serie waanzinnig mooie opnamen, maar die moet hij zelf maar laten zien.

Ik bleef thuis. En was dat erg? Nee, genoeg te doen. Door de hitte vraagt de tuin aandacht, vooral de moestuin is een zuiplap in deze tijd van het jaar. En omdat ik graag wil dat alles groeit en lekker wordt, besteed ik daar met heel veel liefde veel aandacht aan. En met succes, dat mag gezegd. De eerste aubergines kwamen van het land. En ach, een aubergine is maar een aubergine. Nou helemaal niet waar. Deze smaakt zo vol, zo lekker dat je bijna zou zeggen dat hij groen smaakt, hoewel dat natuurlijk helemaal niet past bij een vrucht waar zelfs een kleur naar vernoemd is.

De amarant, die ik gebruik voor sla en spinazie, laat zich van haar mooiste lekkerste kant zien.

Hoewel de frambozen dit jaar een maand later waren heb ik er nu wel weer even genoeg van. Kilo’s en kilo’s tegelijk. En de tomaten zijn dit jaar echt juwelen die een bom in zich hebben, een smaakbom (sorry voor vriendinnen E en K, die overvallen zijn door aardappelziekte. Nou ja, niet zij maar hun planten natuurlijk. Ik zal zeker wat voor jullie bewaren). Tussendoor had ik nog een workshop die aangevraagd was door drie vriendinnen. En nu maak ik me op voor een workshop met 16 Hongaarse of Hongaren, dat is me nog niet helemaal duidelijk, alleen wel dat zij allen alleen deze taal machtig zijn. Onderricht in permacultuur en kookworkshop.  Om goed beslagen ten ijs te komen ben ik nu in de weer met het vertalen van de recepten. Dat doe ik met woordenboeken en een vertaalprogramma. Die boeken zijn nodig, omdat het programma niet helemaal optimaal is. Een voorbeeld: Meng water, suiker, gist en olie met elkaar. Laat even staan tot het gaat borrelen. Voeg de bloem toe en vorm tot een bal. Op het aanrechtblad: handje bloem plus zout.

En dit is het resultaat: Meng water, suiker, gist en olie samen. Laat staan voor een hele alles. Voeg de bloem en de vorm van een bal. De brief was: vingers bloem en het zout. Dat houdt me nu wel even van de straat om het allemaal leesbaar te maken.

Verder ben ik nog bezig met iets te organiseren in Pécs maar dat weet ik pas na morgen, omdat ik afhankelijk ben van verschillende organisaties. En oh ja, ik kreeg nog een heel lief emailtje uit Budapest. Of ik een prijs wil maken voor een lichte lunch voor 50 personen in een gouvernementsgebouw. Hier ga ik mijn gedachten maar eens goed over laten gaan. De rest van de verhalen schrijf ik eigenlijk alleen nog op mijn weblog “Koken voor Liefde!” maar dit wilde ik jullie toch even niet onthouden.

En volgende keer schrijft Hans weer eens een keer, misschien dat hij een tip van de (panorama)sluier wil oplichten.

Mip

3 thoughts on “Sla, spinazie en andere verhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s