“Maar jij was toch in het land…?”

Klopt helemaal…. was! Een aantal opdrachten en die begonnen in het midden des land’s. Dan door naar het Noorden en vervolgens stond het westen op de planning, maar ja, het weer, nietwaar. In Dalerveen overnachtte ik nog en zag daar de weersvooruitzichten en geloof me, die waren niet best. Het besluit was snel genomen om dan maar vlot nog een keer terug te gaan en het werk af te maken, want om nu zonder vaste verblijfplaats maar een beetje rond te blijven hangen tot het zou opknappen, nou nee, dank je wel.  Op de weerkaart zag ik dat ook Duitsland een klap regen zou gaan krijgen, maar in Tjechië zag het er wel veelbelovend uit. Meteen daar maar eens wat voorbeelden maken om daar het verkeersbureau over de streep te trekken. Nu zie je misschien de kaart van Europa een beetje voor je? Mooi, vanaf het moment dat ik dus ging afzakken trok het vanuit het westen steeds verder dicht en dat gebeurde óf net voor me of net achter me, maar in ieder geval onttrok het gordijn elk licht aan moeder aarde. Ik volsta dus met een serie platen die als illustratie mogen dienen voor een bewogen reisje, want doe ik er met de bus normaal gesproken ongeveer een uur of 17 over, dit keer was de pure rijtijd maar liefst 26 uur en dat is dus inclusief stilstaan-tijd… in de file.

Net 100 kilometer op pad en.... ja hoor....

Welkom in Tjechië... waar net nog uitbundig de zon scheen.

Even snel een plaatje en dan proberen de bui voor te blijven...

Maar er was geen ontsnappen aan....

Eenmaal thuis stond er ook het één en ander te wachten en dus heb ik ook daar de camera maar weer eens ter hand genomen. Pracht bewegingen door de steeds feller wordende storm die de knotwilgen liet swingen en en het zonnescherm boven het onkruid de tomaten liet bollen als zeil op volle zee.

Eén golvende beweging van krakende kruinen en tuimelende takken.....

En dan te denken dat FeFe dit scherm normaal gesproken als trampoline gebruikt.

Maar als laatste toch ook nog even een plaatje van de Amaranthen. In vier kleuren en vreselijk lekker als sla. Juist bij dit soort naargeestige licht kwam de kleur zo mooi uit. Oh, nog als laatste even dit. We hebben van de week ook enorm genoten van de Okra. ( Okra? Wat is dat? Nou, daar moet je dan maar eens op googlelen..) Perfect van smaak en als je eenmaal de slag het bereiden te pakken hebt is het een war genot en….. vreselijk gezond. Dit jaar hebben we maar vijf planten staan, maar komend seizoen gaan er minstens tien de rond in… maar wel met tussenpozen om te voorkomen dat we in één week alles moeten bereiden.

Je zou ze bijna in een vaas willen zetten, toch?

5 thoughts on ““Maar jij was toch in het land…?”

  1. “en zag daar de weersvooruitzichten en geloof me, die waren niet best.”
    Ja Hans, we geloven je… wij wonen hier namelijk. 😉

    Prachtig gewas dat amaranthengespuis !

  2. Mooi die luchten!
    En over okra, ik vind het niet lekker, beetje bitter en slijmerig. Maar goed maar een paar keer geprobeerd en was toen echt niet lekker. Ik houd niet van enige bitter what so ever. Maar waarschijnlijk heeft Mip er vast een heel lekker recept voor. Misschien moet ik ze niet koken. Ze zijn ook zo duur voor zoiets niet lekkers, haha.
    Maar goed, ik ben benieuwd wat jullie er mee doen en wat de Hongaren er van vinden.

  3. zijn de surinamers niet een grootgebruiker van okra? Ik heb het zelf nog nooit geporbeerd, toch eens doen.
    Wij waren in noord frankrijk met de winderige dagen en gelukkig hielden de bomen op de camping zich goed, kraakte als een gek.
    Nu even in zws vlaanderen, lekker vaak de grens over en een bels pintje pakken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s