Zomaar een zomerse dag in november.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

De ochtendwandeling gaat zoals zo vaak. Honden rennen vooruit. Jolene zet de krans in haar hals op en spoort naar geuren van dieren die de nacht in de tuin hebben doorgebracht. Pip wacht mij op met zijn eeuwige frisbee terwijl ik de gaten in de grond waarneem. We worden geteisterd door een gravend beest. Overal waar een molshoop is geweest is nu een gat dat diep en wild uitgegraven is. De komposthoop is verbouwd tot een schijnbaar vossenhol. Wie en wat? Geen idee! En het gaat er niet om dat onze tuin nou zo nodig een biljartlaken is of moet zijn. Verre van dat. Voor ons niets ergers dan Oostenrijkse invloeden in de natuur waarbij alles met de centimeter bepaald is. Zo’n tuin waar je bijna je schoenen uitdoet voordat je de grasmat betreed. Waar het wel om gaat is dat ik nieuwsgierig ben en dat ik gewoon wil weten welk beest nou zo graag een onooglijke golfcourse van onze tuin wil maken. Dit antwoord moet ik jullie nog even schuldig blijven.

Ik wandel verder en knoop de mouwen van mijn jas om mijn middel, te warm voor zoveel kleren. Pip rent alvast naar het water en wacht mij verwachtingsvol op. Hij legt zijn frisbee voor mijn voeten. Spelen joh! Ik zie het aan zijn ogen dat hij dat zegt. Ik pak de frisbee en zwiep het ding over het water de bosrand in. Met een enorme sprong komt hij aan de overkant en zwemt weer terug. Nu heb ik al een tijdje last van mijn linker schouder. Als ik onverhoedse bewegingen maak schiet er een soort verlammende stroom door mijn arm die dan nog een tijdje blijft na sidderen. Zeg maar zoals kiespijn die er niet altijd is, maar als je dan iets kouds eet dat je dan tegen het plafond schiet en an passant nog even de heer aanroept in onverklaarbare woorden. Om het spel niet te verzieken besluit ik op rechts over te gaan. Niet echt mijn werparm en zeker gezien mijn motoriek niet echt een arm om frisbee over een sloot te krijgen. En zo geschiedde. Terwijl ik naar de overkant kijk waar het ding ongeveer terecht zou moeten komen zie ik in mijn linker ooghoek iets in het water verdwijnen. Pip kijkt me aan. Wat nu? De frisbee zakt. Nu begint de hond wild te snuiven in het water en terwijl ik hem nog toeroep dat hij de eerste hond zou zijn die onder water kan ruiken steekt hij zijn snuit nog eens fors in de modder. Koppie onder en dan boven komen met de vraag: heb je hem al? Gelukkig heb ik kaplaarzen aan. Voorzichtig zet ik mijn voeten in het water en nog voor ik een stap verder kan zetten voel ik dat de laarzen vastgezogen worden. Nu is normaal gesproken drie honderd meter van huis echt niet zo ver, maar in deze toestand voel ik me plotseling verlaten. Terwijl ik tegelijk blij ben dat niemand mij in deze toestand ziet. Zwaaiend met de armen om in evenwicht te blijven ga ik het gevecht aan tegen de zuigende modder en kan ik mezelf bevrijden zonder nat te worden terwijl Pip nog steeds duikbootje speelt. We gaan samen op zoek naar een tak die lang genoeg is en die vinden we dan ook. Nou ja, bijna lang genoeg. Weer begeef ik met in het water en hou Pip vast zodat hij mij eruit kan trekken als ik het zelf niet kan. Rare dingen komen er op in het hoofd van een mens vooral als ze de hond al als redder zien terwijl daar geen enkele zekerheid voor is. Het water komt een paar centimeter onder de rand van mijn kaplaarzen, daar hoef ik niet op te letten. Ik reik samen met de tak naar de frisbee. Net mis. Nog een klein stukje. Ik reik iets verder en zie de frisbee bewegen. Langzaam drijft hij boven. Pip rukt zich los, gaat te water en redt zijn frisbee van een wisse verdrinkingsdood. Mijn laarzen zitten vast en terwijl ik voorzichtig wrik met mijn voet stromen de laarzen vol. Als het moet zal ik me gewoon voorover laten vallen in het water en terug zwemmen naar de kant. Maar gelukkig kan ik het redden op eigen kracht. Pip is al lang weer in de tuin en wacht mij op. Geen bedankje. Helemaal niets. Hoezo mensenredder?

Dit geschreven op de dag van 14 november 2010 bij 22 graden boven nul in de schaduw. Mijn laarzen zijn alweer droog.

En dan hieronder een voorbeeld hoe het eigenlijk hoort te gaan.

Mip

5 thoughts on “Zomaar een zomerse dag in november.

  1. Fijn zo’n filmpje en zo’n prachtverhaal voor het slapen gaan!
    Die Pip, geweldig, en Jolientje met haar gegraaf: is dat dat hol in de composthoop? Wordt vervolgd hoop ik, het mysterie van de bult?Reuze benieuwd wie daarin woont!

  2. Pip & Jolien, de feuilleton met iedere week een soortgelijke aflevering die nooit verveeld: Pip die haar levensvreugde ontleent aan het vinden/vangen van een frisbee en Jolien die haar levensvreugde ontleent aan het mogelijk ontnemen van het leven aan een ander dier. Wat hebben wij mensen dan een gecompliceerd leven.

  3. Wat een mooi verhaal weer! En van die laarzen, herkenbaar. Ergens in de modder in de NL polder moet een laars van mij liggen, nu inmiddels diep. Toen ons huis werd gebouwd keken we bijna dagelijks, de modder was zompig, ik zakte weg, stond even alleen toen P een plank zocht….via de plank kwam ik los, maar mijn laars bleef achter. Op 1 sok en 1 laars liep ik het kwartiertje terug naar de auto. Toen we het huis betrokken, stond ik in het begin in de straat bekend als het meisje van die laars….

  4. Wat zien en hoort ik? Een links werpende Molenkamp? Een poepzakjesdragende schoonzus? En koesterwarm weder terwijl wij hier weer het water op afstand moeten houden. En ook een harmonisch en welluidend integratiebewijs: etnisch verantwoord achtergrondmuziekje. Wij zouden hier zeggen: hij’s fijn! En wat een lekkere dieren blijven het toch. Houen zo!

  5. wil ik zo graag het filmpje bekijken, krijg ik een schokkerig beeld. Zal wel iets met de instellingen te maken hebben. Maar… eens zal ik hem goed bekijken.
    22 gr, ’t moest niet mogen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s