Jij?

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Toen we richting Almelo reden stopten we ergens in Duitsland bij een plek om te overnachten. Natuurlijk net te lang doorgereden, te moe om nog verder te zoeken. We vonden twee hotels vlak bij elkaar. Op de beide puien pronkten drie vette sterren. Het ene hotel zat vol maar het andere hotel had nog wel plaats voor twee zwaar vermoeide mensen. Hans vroeg de prijs en inderdaad zaten daarin de drie sterren verwerkt. Of het niet een beetje minder kon? Een moment later was de prijs 10 euro lager. Ze schreef onze naam in het boek en hoefde geen papieren te zien. Wij zagen er vertrouwd uit. En in dit geval kwamen ze toch wel een beetje bedrogen uit. Bedrogen door mij.

We aten een streekgerecht van de kaart en dronken er streekgebonden wijn bij in het restaurant waar een Duitse sfeer hing. Volgepropt met allerhande poppetjes die je moeten laten geloven dat de kerst in aantocht is. Smaakloos met kaarsen die niet mogen druipen. De jonge vrouw die ons bediende vroeg of wij nu of morgen zouden betalen. Hans zei: doe maar bij de hotelrekening dan rekenen we morgen alles af. De vrouw knikte en vertelde dat ze vroege dienst had en dat wij haar wel zouden treffen.

De kamer was een hok. Een ander woord is er gewoon niet voor te verzinnen. Het bed, als altijd, te klein voor Hans en een paar dunne dekbedjes waren onze warmhouders voor die nacht. Er was ook nog een televisie waar met geen mogelijkheid naar te kijken viel. Hoog op een plank, waardoor de kleuren van het lcd-scherm een donkergroene waas kregen. Niet dat we zin hadden om te kijken maar toch een vreemde zaak. We vielen in slaap en hielden gevechten met de dekbedjes, die zelfs voor mij te klein waren. In een kast vond ik nog een sprei die ik over Hans drapeerde.

Om kwart voor zeven betraden we de ontbijtruimte waar een zeldzaam mooi ontbijt geserveerd werd. Verse vruchten, vers vruchtensap en vers geurend brood. Zelfs de koffie smaakte goed. Knap gedaan, want zo vergeet je snel wat voor kamers ze hier verhuren. Achter de balie zat een vrouw die wij nog niet eerder gezien hadden. Aardig was ze zeker. We zette de bagage in de kleine hal. Beiden moesten we heel erg plassen. Ik rekende af terwijl Hans als eerste zijn plas mocht doen. Ik overhandigde de sleutel, de vrouw legde die keurig in het vakje met hetzelfde nummer en keek gelijk of daar nog papieren lagen. Niets. Ze keek in het boek en noemde mij het getal van de rekening. Even flitste er iets door mijn hoofd. Wat zij noemde was het oude bedrag voor de kamer zonder de tien euro korting. Wat zij niet noemde was de rekening van het restaurant. Nooit geweten dat ik zo snel kon denken. Moet ik nu steggelen over tien euro? Want ik weet zeker als ze het goede getal had genoemd dat ik haar gezegd had dat ze iets vergeten was. Maar dat noemde ze niet. Ineens hoefde ik niet meer zo heel erg te plassen. Ik overhandigde haar het geld en pakte in één keer alle bagage op en droeg het naar de auto die er stijf bevroren bijstond.

Hans kwam naar buiten en zei alleen lachend: JIJ? Snel startte hij de auto en opende de zijramen, zodat hij met het hoofd uit het raam de auto kon besturen omdat de voorruit nog helemaal dicht zat met ijs. Ik moest aan de andere kant kijken en roepen of hij de opgang naar het smalle bruggetje wel goed nam. Een stuk verderop en zeker uit het zicht van hotel stopten we de auto en als twee kleine boeven maakten we snel de ruiten schoon. Hans heeft het onderweg nog wel een paar keer herhaald: JIJ??? Ja, IK!! Erg hé!

Mip

8 thoughts on “Jij?

  1. Nou moe, wat gaan we nou krijgen? Zou Geert niet goed vinden hoor. Zeker Hongaarse mores. Maar ik heb recent ook op die manier gezondigd. In supermarkt zat chef achter de kassa, zodat meisje kon schaften. Hij zat goede sier met z’n eigen gebaar te maken en had derhalve maar een deel van z’n aandacht bij z’n caissiere-werk. Op m’n wagentje kratje bier op het speciale hoge rekje, dat hij dus gewoon goed had kunnen zien. Hij miste het, zag ik op het schermpje. Had me voorgenomen hem af te straffen voor z’n getut en verliet de zaak met een gratis krat bier. Lekker puh!

  2. Had je geen rode kop??? Poeh, moet even denken wat ik er nou van vind…..ben altijd bang dat een aardige medewerker aan een balie de dupe wordt ipv het slechte management. In ons vaste Gasthof kan het niet, daar betaal je het eten apart van het slapen, maar daar zou je de neiging ook niet krijgen, mooie kamer, lekker bed en zeker niet duur!

  3. ha, ha, ha, ik
    mag het niet zeggen, maar het zij (zei?) jullie gegund.
    Zelf ben ik altijd zo,n tut die het er al uit flapt omdat ik zo graag wil laten zien hoe bijdehand ik wel niet ben.

  4. Ach je komt jezelf wel weer tegen. Of zie het als een hemels kado en geef morgen eens een hele dikke fooi aan een uitbater of ster. Maar mooi is het niet. Errug ook niet. We zijn allemaal graag stout.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s