Boom Parel.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Toen de winter hier op een nacht zo half oktober indaalde, waren we gelukkig met onze houtvoorraad. Mooi droog en op de juiste maat gekloofd hout. Hiervan zou de houtkachel lekker gaan snorren en ons hele huis genoeglijk warm stoken. Dat gebeurde ook maar dit ging wel gepaard met veel heel veel rook, stank en stof. We belden met de houtkachelbouwer die ons al in augustus een nieuw luikje had beloofd. Dat luikje is ervoor om de weg naar de schoorsteen vrij te kunnen maken, zodat de kachel lekker doortrekt. De kachel trok niet en schoonmaken was er nu niet bij. Hij zou komen, maar hij kwam niet. Ook niet een week later en ook niet een maand later. We stonden bij hem voor de deur, maar hij was niet thuis. Onze longen gingen nu toch kleine vergiftigingen vertonen. Hoesten en blaffen werd al bijna gewoon tot Hans het zat werd en hem een sms stuurde waarin duidelijk stond dat wij zijn komst op prijs stelden. En zie daar, hij verscheen nog diezelfde ochtend om half negen.

Snerpende geluiden en wolken stof. De harde tegel gaf zich over en liet een gat achter. De kachelbouwer schrok om wat hij zag en zonder veel woorden maakte hij de doorgang schoon, pakte het nieuwe luikje uit het plastic en stopte die waar de tegel een gat achter had gelaten. De kachel gaat als de brandweer zullen we maar zeggen en nu moeten we steeds waken dat het hier geen sauna wordt.

Nog even terug naar het moment dat de kachelbouwer niet thuis was. Hij woont in een mooi dorp en de weg er naartoe is ook prachtig. Veel bomen met daarin mistletoe of in het Nederlands maretakken. Hans begon een verhaal over hoge ladders en rijkdom, want deze bollen zijn rond kerstmis een gewild object en vrij hoog van prijs. Ik vergat de maretakken, maar verleden week zondag kwamen we ze weer tegen en aangezien wij normaal gesproken geen hoge ladders in de auto vervoeren besloot Hans de bomen te beklimmen. Gelijk een aap zag ik hem steeds hoger gaan en niet veel later vielen de maretakken als sneeuwvlokken uit de lucht. Hij  had duidelijk zin om de komende tijd veel te zoenen, want daar zijn die takken nou eenmaal voor. Met een een volle achterbak reden we naar het huis van een bevriende Nederlandse vrouw die wij onderweg tegenkwamen en ons de voor terugweg uitnodigde voor een kop koffie. Hij overhandigde haar een volle bos en had op deze manier zijn eerste zoenen te pakken. In huis bleek nog een jonge vrouw te zijn die haar meteen hielp om een mooie plek voor de tak te vinden en die gelijk maar op te hangen. Ze zuchtte dat ze zo van fagyöngy hield. Hans, zo charmant als hij kan zijn, haalde een volgende bos en maakte weer een vrouw gelukkig voor een klein moment. Maar het woord kwam terug: fagyöngy. Toen het aankwam op vertalen blijkt de Hongaarse vertaling Boom Parel te zijn. Met hoofdletters geschreven, omdat het zo’n mooi woord is. Ons huis is nu omgeven door Parels. De woorden mistletoe en maretak heb ik uit mijn woordenboek geschrapt.

Mip

2 thoughts on “Boom Parel.

  1. Szia! Probeer een paar van die parels in de oksel van een (appel)boomtak te plakken (ze zijn per slot zelfklevend). Misschien kun je dan je eigen parels kweken!

  2. Ze zullen wel zo heten omdat de besjes zo op parels lijken. Hebben die van jullie ook besjes? En ga je ze nu dan ook verkopen? Ik zie je al zitten naast de bloemenvrouwtjes buiten bij de markthal, rood strikkie om de takkies en dan is straks heel Pecs aan het zoenen! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s