Winterse Bezigheden

We zijn net weer binnen van even weggeweest. Door de hoge sneeuw snel even de laatste ‘dingetjes’ halen voordat we echt ingesneeuwd raken. Vanmorgen vroeg met M eerst naar onze buren Laci en Esti want dat hadden we beloofd. Deze tijd van het jaar is iedereen hier in het dorp maar met één ding bezig en dat is de slacht.

Ho.. hoo…… er is iets vreselijk mis gegaan. Ik wilde het over de slacht hebben…. over de depressieve sfeer hier onder de huidige regeerders…. de volledig instortende economie en nog veel meer, maar ineens besloot dat rare ding zichzelf maar vast te publiceren en dat terwijl ik nog bij lange na niet klaar was.

We moeten ons nu gaan melden om een deel van de beide varkens, omgezet in hapklaar voedsel, alvast tot ons te gaan nemen en vandaar dat we om clementie vragen en morgen terug komen met de bijgestelde versie. Tot die tijd de mogelijkheid om bijgevoegd filmpje te bekijken waarin ik een voorbeeld geef van wat ik nu met die mast allemaal uitspook.  Tot morgen dan maar, want dan zal het varken zich vast hebben omgezet in een kater, maar dan waarschijnlijk wel van de begeleidende palinka…… ja, het leven is zwaar.

 

http://player.vimeo.com/video/17946504

 

9 thoughts on “Winterse Bezigheden

  1. Mooi promotiemateriaal! Dat het maar veel werk mag opleveren. Ondertussen heb ik er gewoon van genoten.
    Maar één vraag: is er iets uit deze blog weggevallen? Houdt na 5 regels op met het woord ‘oplopende’, of is er bij mij iets mis?

  2. Af en toe kijk ik ook wel eens naar de ervaringen van de Nederlandse varkensboer Ronald Scholten in Hongarije op de website van het weekblad Boerderij (http://www.boerderij.nl/10113967/Varkenshouderij/Weblogs-van-boeren-varkenshouderij/Liever-stal-leeg-dan-werken-voor-nop.htm). Het geeft ook een inkijkje in het Hongaarse agrarische leven en het boerenvak is nu eenmaal mijn vak.

    Overigens is het wel zonde dat de kennis van de varkensslacht zomaar verloren is gegaan. Vroeger kwam er bij ons een half varken terug van het slachthuis. Mijn grootmoeder zaliger kwam dan uit West-Brabant een weekje bij ons logeren en zij was met mijn moeder bezig met zult draaien, gehakt maken, bloedworst maken, etc. totdat het halve varken een nuttige bestemming had gekregen. Op het kolenfornuis stond een grote wekketel en al het gekookte vlees werd nog ingewekt. In die periode aten we ook altijd “kaantjes” en de bloedworst werd gebakken. Mijn moeder heeft dit vak dus ooit geleerd, maar deze kennis is nooit overgedragen aan mijn zusjes. Als toekomstig man hoefde ik als jongen dit niet te leren, mijn zusjes waren toen nog te klein. Later kwam het vlees ook nog wel massaal in huis, maar dan in hapklare brokken en dat ging dan in een diepvrieskist. Persoonlijk heb ik een stevige weerzin tegen de vleesproductie in de bio-industrie en derhalve tegen de huidige “kiloknallers”. Op onze boerderij waren er slechts 10 varkens en met het proces van schaalvergroting werd van deze tak midden jaren zeventig afscheid van genomen. Op de boerderij van mijn grootmoeder in Oud-Gastel waren er meer, maar ook daar werden later door mijn oom geen varkens meer gehouden. Vroeger waren er bijna op ieder boerenbedrijf varkens: “Van alles wat de mens niet lust of smaakt, wordt door deze dieren iets nuttigs gemaakt”. Ik herinner mij nog de logeerpartijtjes bij Opa & Oma in Oud-Gastel en dus ook de wijze waarop er ´s ochtends altijd het ontbijt was met gebakken eieren en spek. Mijn grootmoeder, gekleed in haar bloemetjesschort, sneed nog het halfronde brood tegen haar borst en banjerde heen en weer tussen het grote fornuis en de lange keukentafel. Ik zie nog voor me hoe deze vrouw met een bijltje naar de kippenren liep en ik als jochie achter haar liep (“Oma, wat ga je doen?”) om vervolgens te zien hoe zij met één hand pardoes een kip ving en in een snelle beweging diens kop eraf sloeg: “Zo Leen, morgen komen je Pappa & Mamma je halen en we eten kippensoep!”

    Afijn, allemaal verleden tijd. Jullie verhaal roept blijkbaar allemaal weemoedige gevoelens bij me op.

  3. Toch leuk om bij winterse bezigheden aan het slachten van varkens te denken. Ik denk aan erwtensoep, gebreide sokken, mutsen en wanten. Leuk dat de ene lezer zijn jeugd voorbij laat trekken en de ander een soortgelijke vader in Hongarije vindt en dat alles in het winterse licht van de gezelligheid.
    Een prettige kerst en lollig oud en nieuw voor al die blogmakers en lezers.
    Kankervrij nieuwjaar en alle ongeneugten opgerot. Gewoon bezigheden, leuke bezigheden. En dat we elkaar allemaal het licht in de oogjes gunnen.
    Ook die varkentjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s