Tevreden?

Zo rond deze tijd van het jaar dan vliegen je de goede voornemens en wijsheden om de oren. Wat mensen dan al niet verzinnen om zichzelf óf te belazeren door juist dan te gaan stoppen met roken, minder drinken en meer van die ongein, óf juist weer allerhande wijsheden als excuses gebruiken om al die eerder voorgenomen voornemens nu juist niet voor te gaan te uitvoeren. Van mij weet je niks als je al plannen in welke richting dan ook hebt….. behalve dan doen, vooral DOEN, want spijt kun je toch alleen krijgen van de dingen die je juist niét hebt gedaan? Of ik nog voornemens heb? Neen.. ik had en heb me voorgenomen om nu juist géén voornemens te koesteren of het moet er eentje zijn… nou misschien dan twee? Ik had me voorgenomen om jullie lezers voor het einde van het jaar toch nog een paar dingen te laten weten… me over een aantal dingen uitspreken. Om te beginnen mijn waardering uitspreken over mijn meissie. De manier waarop zij in één seizoen haar hele ‘Koken voor Liefde’ van de grond tilde… de bezieling waarmee en bovenal ook nog eens de voldoening die het schenkt….. chapeau. Een relatie die hier al jaren in Hongarije woont en zich professioneel bezighoudt met alles wat eten en drinken aangaat sprak er zijn verbazing over uit ” Wat? Zo kort hier bezig? En dan nu reeds zo’n lijst van successen? Dat is nogal wat!” Met het nieuwe jaar voor de boeg zit ze al weer weken te verzinnen wat er allemaal nog beter kan met de workshops en de catering. Recepten rollen uit haar potlood en vellen worden gevuld met ideeën die alleen op papier al doen watertanden. Ja, een kanjer…. zonder meer en geloof me, ik kan het weten.

En dat in drie talen......

Dan nog dat tweede? Vooruit dan maar. Zij die het werk van Midas kennen weten dat hij een specifieke ‘kattenman’ is. Ik weet niet zo zeer waar ik mezelf onder moet rangschikken. Dierenvriend, misschien? In ieder geval dit keer even geen kattengespuis voor het voetlicht maar even aandacht voor de andere viervoeters. Ja, ze kunnen rennen, springen en soms vreselijk hard blaffen en, ondanks de soms ten onrechte circulerende verhalen, absoluut betrouwbaar en geen valse haar op beider kop.  Ja, dat ze allebei borg staan voor de veiligheid van Míp is een gegeven dat we kennen uit eerdere voorvallen, want zodra ik mijn hielen gelicht heb dan treedt er een waakzaamheid in werking die bijna beangstigend is. Iedere onbekende wordt dan met de nodige reserve bekeken en klinkt bij ieder vreemd geluid een lichte grom als bewijs dat hier wel even gewaakt wordt, ja. Leukste van alles? De eeuwige gein die die twee met elkaar hebben. J als aanjager en P als de niet aflatende promotor van de veldsport….. rennen en rauzen. Belangrijkste karaktertrek van beiden? Dat ze in soms benarde momenten een baken rust en begrip kunnen zijn. J laat het zich allemaal aanleunen wanneer er wat spannende momenten zijn in ons soms best turbulente leven hier, maar P is de therapeut van de twee. Het mag bekend zijn dat de Border Collie vaak het predikaat ‘zeer intelligent’ krijgt opgespeld, maat ik wil bij deze er nog een kwaliteit aan toevoegen en dat is empathie. Ik denk dat ik heel wat dieren heb meegemaakt in mijn leven, maar hoe deze hond een bijna menselijk manier van kijken, aanvoelen en begrijpen heeft raakt bijna de grenzen van het griezelige. Als er dus ook maar één voornemen mag zijn dan is dat het nog meer plezier hebben met hen allemaal. Plezier met Míp, de honden en de katten en alles wat in de toekomst nog mag volgen aan viervoeters en mogelijk wel of niet pluimend vee.

Samen staan we sterk......

Waarom deze rare wending van dan tóch een voornemen? Zie het als volgt. Toen ik  dertig jaar geleden de strijd op kanker in mijn voordeel had beslecht nam ik me voor om nooit meer tijd te gaan besteden aan onbelangrijke dingen en alleen nog maar te ‘gaan’ voor kwaliteit. Nu, zoveel jaren later met wederom een strijd voor de boeg, besef ik hoeveel tijd er in dat recente verleden toch weer is gaan steken in allerhande triviale zaken en is dat oude voornemen weer actueel geworden en beschouw ik dat dus als een wake-up-call…… met andere woorden…. het is weer tijd voor kwaliteit.

Wij wensen jullie ieder geval een heel mooie jaarwisseling en mocht je nog oude voornemens op stal hebben staan dan niet teveel twijfelen……. uitvoeren.

Hanszio en uiteraard ook Míp wensen jullie bij deze alvast een Gelukkig Nieuwjaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

3 thoughts on “Tevreden?

  1. Ja….kwaliteit, daar gaan we voor, twee goeie ingrediënten daarvoor zijn , denk ik, Aandacht en Acceptatie. Bevalt mij in elk geval goed….
    Even over P: ik ben altijd nogal voorzichtig met het toeschrijven van “menselijke”eigenschappen aan dieren, maar nu jij dit schrijft over empathie: mijn verhouding met Tjalles, de hond van Nynke was er altijd eentje van elkaar begroeten en dan geaccepteerd worden als : nou ja, die hoort er ook bij. De laatste tijd is daar enorme verandering in gekomen. Tjalles begroet me alsof ik de verloren zoon (dochter) ben en laat me niet meer uit zijn oog. Komt bij me liggen, legt kop op schoot, geeft zelfs bijna katse kopjes is kortom druk bezig me te laten merken dat ik “een belangrijk persoon”ben (geworden). Toen ik er mijn verwondering over uitsprak vertelde Nynke dat hij altijd haarfijn weet als er iets met je aan de hand is en dan onmiddellijk vol aandacht is. Ik vind het een wonder en van wonderen geniet ik, heb er een nieuwe vriend bij, daar krijg ik het helemaal warm van! A en A in een hondenbeest, fantastisch! Mijn enige voornemen bestaat dus uit A en A in de praktijk blijven brengen, met Tjalles als steuntje in de rug op de momenten dat de A van aandacht een beetje te veel naar binnen gekeerd raakt! BUÉK!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s