Een lentense winter.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Zaterdag was het weer eens zo ver. Ik heb echt een hekel aan boodschappen doen, maar de overdekte markt in Pécs daar kun je mij voor een week achterlaten. De sfeer is er heerlijk, de koffie lekker en de producten mooi en vooral in overvloed. Vooral aan dat laatste had ik behoefte. Als verwende Hollander word ik soms weemoedig van het schrale aanbod in de winter. Kool in de kleuren wit, rood en groen. Wortel in de kleuren wit en oranje en daarmee houdt het aanbod wel zo’n beetje op. Dit is natuurlijk wel een beetje overdreven maar ik had gewoon zin in veel en lekker.

Gewapend met kangaroe (tas op wielen) verschenen wij op de markt. Je weet maar nooit wat je tegenkomt. We zijn er al een beetje bekend. Er wordt gegroet en gezwaaid en natuurlijk worden de mooiste producten aangeprezen en vooral die uit eigen land. Knoflook, hard en geurig. De eerste (kas) tomaten. Klein, rond en smaakvol. Noten en amandelen. Ik kocht amandelen zonder plan, maar bij thuiskomst maakte ik er gelijk verse marsepein van. Amandelen hebben we normaal uit eigen tuin, maar de laatste had ik opgemaakt met het bereiden van de oliebollen. Natuurlijk waren er weer paddenstoelen in overvloed en mooie grote gele aardappelen om verse patat van te bakken. Gerookte ham, vers van het mes. Kakelverse grote eieren. En niet te vergeten vurig rode kleine hete pepers. We kochten ook nog een paar vetbollen voor de vogels. De tas raakte voller en ik gelukkiger. Maar toen ik Hans betrapte bij het kopen van twee prachtige takken witte lelies was niet alleen mijn dag goed maar tegelijk een hele week. Zo makkelijk gaat dat dus, gelukkig zijn.

Bij thuiskomst werden de vetbollen gelijk opgehangen. In de kleine voortuin vlak voor het raam. Ook maakte Hans een plateau voor de losse zaadjes, je weet nooit waar vogels voorkeur voor hebben. Al snel verscheen de eerste koolmees. Hij keek om zich heen, pikte een paar zaadjes, vloog weg en keerde met een tweede koolmees terug. Ondertussen is het file voor het raam. Dit is natuurlijk niet onopgemerkt gebleven. In de vensterbank ligt “vendég macska” (logeer poes) plat verscholen achter de stijl van het raamkozijn. Ze ligt daar weer net, omdat ze zojuist van haar plek gelazerd was. Geluidloos mekkert ze terwijl haar kop heen en weer schiet om niets te missen. Haar staart zwaait maar soms wordt het allemaal teveel en raakt ze zo opgewonden dat ze zichzelf niet meer in bedwang kan houden waardoor haar evenwicht haar even in de steek laat. Nu, als we een klap in het voorhuis horen, kijken we elkaar alleen maar aan. Oh, dat is Aapje die is weer aan het werk. En zeg nou zelf, als je naar het filmpje kijkt is het natuurlijk ook wel heel erg aantrekkelijk

http://vimeo.com/18630430

Mip.

5 thoughts on “Een lentense winter.

  1. Dag Mip en Hans,
    Wat fijn dat jullie ons ook dit jaar weer verwennen met schrift en foto’s. Een regelmatige video update zien wij helemaal zitten! Groet: Gerrit en Gijsje Parels.

  2. Zeker een leuk idee! Dit jaar voor het eerst illegaal op ons balkon ook vetbollen en zaadjes en ze genieten! Ik ook dus, want dat was wat ik echt miste na het verhuizen van groot naar appartement. En die logeerpoes…prachtig..ik zie haar/hem (?) bezig. Mooi verhaal!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s