Depressie

Vandaag een blog in de vrom van een antwoord op het laatste commentaar dat mijn broer schreef als reactie op onze laatste blogbijdrage. Het leek me een geschikt moment om dit maar eens uit ons systeem te krijgen.. om de gal even te luchten….

Hallo Rens,
Terwijl we gisteren nog in de tuin konden rond hobbelen in een hempie, valt nu weer gestaag de sneeuw uit de gore grijze lucht, werken de koolmezen zich een weg
door het grote spekzwoerd en zit ik nog bij te komen van alweer een kutnacht die niet langer dan drie uur slaap besloeg.
Kortom…. ja, het gaat hier lekker.
Leuk om jouw enthousiasme te lezen over eventuele toevoegingen aan het project en we zullen dat beslist meenemen in de pow wow die binnenkort weer zal plaatsvinden.
Wel moet ik kwijt dat het een taaie boel zal gaan worden waarbij je soms het gevoel krijgt of je tegen een ezel z’n kont staat te duwen en je jezelf afvraagt of trekken misschien toch niet beter was geweest.
Ingeroeste patronen en wantrouwen; totale apathie en lusteloosheid en als meest opvallende, totale onvrede. Wat wil je ook… armoede.
Zaterdag vroeg in de ochtend gingen we samen naar de overdekte markt en terwijl wij ons een weg baanden door de massa had ik het ineens gehad. Op weg er naartoe had ik al m’n gal gespuid dat ik het zat was… al die trieste en ontevreden smoelen die ik dag in dag uit zag, dat telkens weer bij ons aan het hek hangen, roepen en gebedel. Heb je een brood? Een boterham? Heb je meel? Kun je ons geld lenen… je krijgt het volgende week terug.Ik bedoel maar… wij hebben toch die crisis niet over dit land doen neerdalen?
Wij hebben toch niet de huidige regering in het zadel geholpen? Die regering die niet alleen de de onderlaag van de bevolking maar zo langzamerhand ook de middenklasse en het groeiende leger van de werkloze beroepsbevolking hier letterlijk in de kou laat staan.  Die zelfde regering welke niet veel beters wist te verzinnen dan de belasting op het stoken van alcohol af te schaffen en, sterker nog,  zelfs het thuis stoken van die alcohol te legaliseren.
We liepen samen door de grote markthal en waar normaal een redelijk rumoerige en uitgelaten sfeer heerst was het nu een stille omgang waarbij de meeste gezichten boekdelen spraken.
Ineens maakte ik aan Míp duidelijk dat het me even teveel werd en ging naar buiten om een shaggie te roken en stuitte daarbij op een marktkoopman die viooltjes en andere kleine plantjes verkocht.
Hij knoopte meteen een gesprek aan en begreep me meteen toen ik vertelde wat er aan schortte daarbinnen. Ja, hij merkte het ook en wel aan z’n omzet en ja, hij kon het zich goed voorstellen want hijzelf was het ook knap zat allemaal.
Ik had een medestander en meteen gooiden we het over een andere boeg en bespraken ‘de wereld’, ‘het leven’ en uiteraard… ‘de sport’. Toen Míp naar buitenkwam, met een volgeladen kangoeroe met groenten
paddenstoelen en wat dies meer zij, hadden we inmiddels de grootste lol en besloten dat het misschien toch allemaal wel meeviel. Gedrieën kletsten we nog wat en nadat we wat kleine viooltjes bij hem kochten deed hij er wat gratis plantjes bij.. voor de gezelligheid en het goede gevoel.
Gisteren had Míp de nodige gesprekken met vrienden en de een na de ander moest wel even kwijt dat het hen zo was opgevallen dat er zo’n vreselijke grafstemming heerste. Overal waar zij waren geweest hadden zij hetzelfde gevoel gekregen als wat ik hierboven beschreef en voor het eerst hadden ook zij zich daar knap onpasselijk bij gevoeld.
Het zal mij benieuwen hoelang de mensen zich nog in toom laten houden en voordat ook hier een keer een broodoproer zal losbreken want op deze manier kan het niet langer.
Met een gezin van drie personen moeten leven van omgerekend zestig euro is domweg onmogelijk. Een bosrand wegkappen om de kachel en het fornuis te stoken is misschien dan wel dom en onverantwoord, maar wel begrijpelijk.
De hoer gaan spelen om dan voor die paar rottige forinten je kind te verzorgen en van de honger te redden is dan geen morele keuze meer, maar slechts een laatste mogelijkheid.
Als jij het nog weet mag je het zeggen.
Je broer.

 

 

 

 

6 thoughts on “Depressie

  1. Een echt on-Hansio’s benadering van het leven. Ondanks alle tegenspoed weet jij er altijd wel iets van te maken en ik lees een heel herkenbaar depressiegevoel..Misschien een dooddoener, maar ben je al begonnen met je vrouwelijke hormonen? Zo ja, dan kan ik zeggen, het gaat over, bij jou duurt het wellicht langer (met die lange kuur) dan die maandelijkse 3 dagen bij ons vrouwen, maar dat depressieve gevoel is heel normaal als die hormonen door je lijf gieren.

    It’s not you who is talking, it’s your hormones. Echt waar hoor.

    Als je nog niet aan de hormonen zit: fuckaduck, serious shit!!

    Liefs Lisa

  2. Ja, ik zag vanmorgen vanuit Grunn’dat het bij jullie sneeuwde en ja, terwijl ik je blog las dacht ik aan de spelingen van het hormoon, net als Lisa, maar…sneeuw en hormonen veroorzaken geen armoe, hooguit de reactie erop.
    En moedeloos worden van wat er daar in H. gebeurt kan ook op afstand en overkomt ook mij regelmatig. Toch, Hans, dóórgaan, dóórgaan met te zijn wie je bent en in dat land in te brengen wat je hebt. Je goeie ideeën en plannen, je energie en je gevoel voor humor! De hongaren hebben een lange adem, voeg die van jou/jullie erbij plus een berg turelem (geduld dus) en wie weet wat jullie daar in dat dorp tot stand gaan brengen! Zelfs al ist maar een deel van jullie doelen: beweging komt er, dat is zeker! We spreken een beetje uit ervaring, uit een 10-jarig verleden van afwisselend knarsetanden, tenen krommen en heel erg blij en verrast zijn…enne…om met Míp te spreken: vergeet de liefde niet!

  3. en effe lekker zeiken lucht ook op! Heb net ook weer een zeurmail naar een vriendin gestuurd over mijn boodschappen van vandaag, geen inspiratie te vinden en kleine rimpelige aubergines van 6 euro per stuk!!!!!
    Maar wel weer een lief hondje onderweg, goed verzorgd bij een vriendelijke zigeunerfamilie die altijd zwaait als ze buiten is.
    Kop op, gooi een pizza in de oven(die van Mip dan), en genieten van de vrijheid in je kop, want die pakt niemand je af. Katinka

  4. Best verkochte boek deze maand

    Het Anti-klaagboek

    Bart Flos
    Laat uw dag niet meer verpesten door het gezeur en gezanik van collega’s, familie of vrienden. Ontdek hoe u korte metten maakt met hun geklaag. Voor veel mensen is het glas altijd halfleeg. Op de eerste lentedag klagen ze al over de warmte en bij een salarisverhoging mekkeren ze over de nieuwe auto van de buren. Klinkt dit bekend? Maak dan gebruik van uw aangeboren optimisme en reken ook af met de klaagcultuur, thuis en op het werk!
    Vaste prijs: € 16,95 Nu voor € 14,95
    meer info…

    heb je dat filmpje al op you tube gezien van de most Amazing Mother, dan ben je blij dat je armen hebt.
    Ciao, rust zacht

  5. Ik ben geen type van “´t is niks, ´t is nooit wat geweest en het zal nooit wat worden”. Het is bij insiders bekend dat ik wel eens betere tijden heb gekend, maar dat ik niet verslagen door het leven ga. Ik wil geen Waldorff noch een Statler (http://www.youtube.com/watch?v=14njUwJUg1I) worden, ook al hadden ze vanuit hun toeschouwerspositie veel lol.

    Het is belangrijk realistisch te blijven. Dan besef je ook dat er meer mensen zijn die het Anti-klaagboek NIET hebben gekocht dan WEL. En dat is ook geen wonder, want 14,95 euro is veel te veel geld. Daar kun je ook een goede fles genever voor kopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s