Sparen en opbouwen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

De winter drukt de uitvoering, niet het enthousiasme. Ook al zagen we enkele weken geleden een groot aantal mogelijkheden om aan het buitenwerk te beginnen. Natuurlijk staan er al kleine wilgenprojecten in de tuin en die wachten nog op een laatste hand om afgewerkt te worden. Maar de winter drukt de uitvoering.  De sneeuw zou best te trotseren te zijn maar de aarde is als een ijsklont waar met geen wilgentak doorheen te komen valt en die wind is vals. Die snijdt door alles heen waardoor de handen krom gaan staan, hun kracht verliezen en de ijzige natuur het wint en wij weer binnen bij de kachel vertoeven.

Zitten wij dan stil? Neen. Want ondanks dat de winter de uitvoering drukt vormen er zich in het hoofd weer nieuwe plannen die uitgewerkt moeten worden. En natuurlijk voelen wij ons extra gesteund door de vele enthousiaste reacties en emails om die plannen uit te werken. Ook kregen we mooie sites toegestuurd die aansluiten op de plannen. Morgen is er een afspraak met een vrouw die mensen behendig maakt met vlechtwerk. Een vlechtlerares zeg maar. Eén van de belangrijkste schakels in de wilgen plannen. Een afspraak met een architect is naar een latere datum verschoven, omdat haar agenda nogal vol schijnt te zijn en in diezelfde agenda ook weer verschuivingen voor komen.  Maar dat is van latere zorg. Eerst die winter maar eens voorbij laten gaan, zodat we ons enthousiasme tot uitvoering kunnen brengen.

In een eerdere blog waren er vragen over de flessen in de moestuin. Het antwoord hierop is tweeledig. Wat jullie zagen is mijn nieuwe opslagmethode. Eerst had ik een plek gereserveerd in de garage, maar dat bleek achteraf niet zo’n groot succes. Die flessen wegen namelijk niets en bij de minste geringste aanraking stortte mijn hele opslag in elkaar en kon ik weer opnieuw beginnen met stapelen. Geen hobby, dat begrijpt u. Daarom bedacht ik de stokjes, maar tegelijk voerde ik mijn idee uit om te bezien hoeveel flessen er nodig zijn om een muur te bouwen. Een muur voor een proejct met (overbodige) petflessen. Dat lijkt mij namelijk een heel mooi plan. De tekeningen zijn nog niet helemaal klaar, maar daar is niet zoveel haast mee omdat ik veel, heel veel petflessen nodig heb om uiteindelijk tot het bouwwerk te komen. Nu wordt er in het dorp al ingezameld, ondertussen heb ik al vier volle vuilniszakken aangeboden gekregen. Maar met deze snelheid kan het wel een tienjarenplan gaan worden. En dat laatste is niet de bedoeling. Het project past in mijn permacultuurgedachte. Net zoals ik de flessen hergebruik als kleine broeikasjes,

http://miepk.wordpress.com/de-moestuinpermacultuur/

kan dit project een voorbeeld worden van wat te doen met deze overtollige plastic afvalberg. Daarom de vraag: wie kan mij, misschien in samenwerking met het dorp waarin u woont, zoveel mogelijk van deze flessen bezorgen? Mits u in de buurt woont natuurlijk!

Hierbij een link die onze vrienden W en M ons toestuurde. De keuze is aan u! Zoals in onderstaande link of een mooi project waar een mens ook nog iets aan heeft.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nieuws/article/detail/1832806/2011/02/09/Plastic-minder-hergebruikt-dan-beweerd.dhtml

En ondertussen spaar ik ook voor anderen. De dopjes bewaar ik voor vriendin F die weer een kunstenaar in Budapest kent die er objecten van maakt. En de lege (glazen) flessen spaar ik voor onze vriend P, zodat hij er straks zijn prachtige wijn in kan bottelen. Hoeveel kanten heeft een mes eigenlijk?

Mip

2 thoughts on “Sparen en opbouwen.

  1. lijkt me leuk die muur, kunt de flessen ook nog vullen of kleuren met verf, krijg je een gedeeltelijk transparante en gedeeltelijk dichte muur, voor dingen die je aan het zicht zou willen onttrekken.
    En dat mes, je bedoelt zeker je hele messenwand en lade??? Zoveel kanten dus. Katinka

  2. Mip, wat ben je toch amazing vindingrijk. Kom je ook nog eens tijdens je lange leven die lange Hans tegen en vindingrijk in het kwadraat. Of daar dan nog weer meer van.
    Ik zou de gulden snede ermee uit gaan beelden, met die flessen en dan er bij gaan staan en voelen wat het doet.

    Mip en Hans houd jullie taaitjes en geniet van elkaar en het leven dat geluk heet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s