Toeval…. bestaat niet.

Omdat ik de laatste tijd toch niet meer kan slapen moest er iets met al die nachtelijke uren gebeuren. Lang hoefde ik daar niet over na te denken, want er staan nog steeds een fors aantal dozen met fotografisch materiaal die nog een nadere inspectie verdienen en om nu meteen maar weer een boek te gaan fabrieken,……. nou daar zitten kennelijk maar weinig mensen op te wachten. Al twee verkocht nota bene. Met eens stevig graven kom ik een aantal dozen tegen waarin ik meteen de inhoud herken. En voordat ik verder ga zal ik even wat uitleg geven voor de outsiders. Nadat bij mij voor de eerste keer kanker werd geconstateerd vond ik het tijd om iets nuttigs te doen met de rest van mijn leven…. maar wat. Weer met die oud collega werken en dus nooit de eer krijgen van je fotografische werk was dus geen optie. Dan maar wat nieuws, maar ja, met weinig energie waren er maar verduveld weinig opties. Door toeval kwam ik op een idee. Ik reed op de snelweg in mijn door de brand gehavende Citroën Mehari en aangezien ik met dat gebakkie niet echt snel kon rijden werd ik dus keer op keer ingehaald door die beulen van vrachtwagens en zo in mijn achteruitkijkspiegeltje zagen die dingen er buitengewoon imposant uit. Een nieuw idee was geboren. Een forse lens gekocht die paste op mij toenmalige camera en me gewapend met een wegwerkersjasje en een emmer waar die camera inpaste. Vervolgens brutaalweg mooie plekje opgezocht langs de snelweg en domweg de Mehari onder een viaduct geparkeerd en aan de wandel. Passerende politieagenten zwaaiden naar die aardige man die toch maar weer trouw de paaltjes aan het schoonmaken was. Zo was dus het nieuwe bedrijf Truck in Action geboren en maakte ik ruim twee jaar lang mijn steeds beter wordende kiekjes van voorbij flitsende trucks.

Vervelend werd het pas toen na een dag hard werken de telefoon ’s avonds niet meer stilstond, want wie ik was en waar te bereiken hadden ze inmiddels al ontdekt. Wanneer ik overdag de foto’s maakte dan kwamen ze al zwaaiend voorbij, want via het ‘bakkie’ hadden ze elkaar al gewaarschuwd ‘dat die fotograaf er weer stond’ en dus waren ze zo benieuwd naar de resultaten dat ze er niet op konden wachten hoe zij op de plaat waren gegaan.

Ja, dat waren toen echte kanjers van trucks..... maar dertig jaar later?

Die dozen kwam ik dus weer tegen en met in totaal een kleine 6.500 opnames moet daar dus weer een boterham in zitten, toch? Vooral met het internet is tegenwoordig alles toegankelijk te maken en misschien dat ik nu dus wel eens een flinke  slag mee kan slaan, want retro is in en dertig jaar oud mag je dus best retro noemen.

Maar waar nu dat toeval van de titel? zul je zeggen. Nou kijk, dat zit zo. Ik ben dus nu al weer enige tijd aan het scannen en verwerken en vandaag krijg ik mailtje van mijn broer. Trots als hij is dat zijn zoon nu chauffeur is en wel op een heel grote vrachtwagencombinatie. Hij is een keer een dagje met hem mee geweest en heeft daar een klein videoverslag over gemaakt.

http://gallery.me.com/rensmolenkamp#100379

Kijk, dat bedoel ik nou. Ik duim weer eens terug in de trucks en meteen wordt ik beloond met een heus filmpje dat me nog eens extra duidelijk maat hoe snel de tijd gegaan is. Want die vrachtwagens van toen waren al redelijk comfortabel, maar in vergelijk met waar nu die neef van mij op rijdt…. ja, dat is andere koek. Voor mij is het in ieder geval een uitdaging om al dat oude materiaal weer door mijn handen te krijgen maar wel een vreselijke puist werk temeer nog omdat een deel toch duidelijk onder de jaren heeft geleden en een knappe opfrisbeurt nodig heeft om de fungus te verwijderen.

5 thoughts on “Toeval…. bestaat niet.

  1. Wat een leuk toeval, alleen moet Jasper volgende keer wèl z’n gordel om doen hoor!! (foei)
    En dat van die emmer wist ik trouwens niet, goeie zeg.
    Veel succes met je retrospektakel 🙂

    X Tas

  2. enne…dat je “er al twee verkocht hebt….”tja, je weet het waarschijnlijk nog beter dan wij: fotografie verkoopt moeilijk. Hoe goed en hoe mooi ook.
    Maar, ik spaar ervoor! Dat schreef ik al een keer en dat blijft staan!

  3. da’s ook wat, mijn broer de palenpoetser, wel een goeie truc.
    Het heeft je wel letterlijk en figuurlijk op weg geholpen.
    Veel sterkte met je giga klus en dan maar hopen dat er ergens opa’s zitten die met tranen in hun strot hun oude bakkie weer zien.

  4. Het fotoboek is binnen. Echt een aanrader hoor! Lekker wegdromen bij mooie foto’s van de aarde in z’n meest natuurlijke vormen. Iedereen die wel eens een fotoboek gemaakt heeft, weet dat dit echt niet zo duur is voor zo’n dik boek. Het blijft een flink bedrag, maar het is het waard. Voor een fotoboek met vrachtwagens moet je maar een andere categorie fans aanboren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s