Halen en brengen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik was diep verzonken in gedachten hoe de moestuin dit keer in te richten, om te voorkomen dat dezelfde planten op dezelfde plaats zouden komen te staan toen de bel klonk. Met enige ergernis stond ik op, trok een trui aan en schoot in mijn kaplaarzen die voor de buitendeur stonden. Boven het hek stak het gezicht van een jonge vrouw die mij vriendelijk en hoopvol aankeek. Het drong tot me door dat de laatste tijd dit soort gezichten niet zo vaak boven het hek uitsteken. Meestal zijn het gezichten die enigszins hopeloosheid uitstralen. Dit is vaker het geval  dan een jaar geleden. Het monster dat armoede heet heeft hier genadeloos toegeslagen. Ik liep naar het hek.De vrouw liet er geen gras over groeien en met haar mooiste glimlach wilde ze haar verhaal afsteken. Maar mijn ogen waren alleen gericht op het boek in haar handen. De bijbel. Vol vreugde probeerde zij het woord er bij mij in te krijgen. Ik schudde. Zij sprak door. Ik schudde nogmaals en bedankte haar voor de poging en liep weg. Toen ontvielen mij als vanzelf de woorden: “Komt iemand eindelijk eens iets brengen, wil ik het niet eens hebben!” Maar in mijn geval mogen ze het woord van god gewoon houden.

Om de moestuin goed op orde te krijgen moest er toch wel enig werk verzet worden. De kompostberg, want een hoop was geen sprake meer, heb ik met de kruiwagen uitgereden, zodat alle grond opnieuw gevoed wordt. Ondertussen bouwden Hans en ik ook nog een hek van wilgentenen om de tuin af te bakenen en om zo ook nog enige schaduw te veroorzaken tegen de brandende hitte van de Hongaarse zomers.

Tenen in de hals, niet echt een fijn gevoel.

Daarna kon ik aan slag. Zaden uitzoeken op datum, de grond losmaken en de flessen erover. Omdat vorig jaar de wind nog wel eens zorgde dat die flessen overal waren behalve op de plek waar ze behoorden te zijn, bedacht ik deze keer om stokjes in de grond te zetten. Nu staan ze stevig en bestand (naar ik hoop) tegen elke weersinvloed.

Geen gezicht 2011, maar straks zal alles mooier zijn!

geen gezicht 2011, maar straks zal alles mooier zijn!

Bleef natuurlijk nog één probleempje over: onkruid. Aangezien er nog geen gemaaid gras is moest ik iets anders bedenken. En dat bedenksel stond gisteren voor de deur: een enorme strobaal. Hij werd keurig afgeleverd bij het hek in de tuin, maar een beetje timmermansoog kon natuurlijk wel zien dat hek en strobaal niet van gelijke grootte waren. Met wat extra kracht en het meegeven van de palen belandde de baal alsnog op de plaats van bestemming.

Het resultaat tot nu toe.

En nu maar wachten tot het echt lente gaat worden en dat de natuur ons deze keer niet zal geselen met hozen regen en stormachtige winden. Misschien had ik dan toch het woord van god moeten aannemen. Wie weet? De toekomst zal het leren.

Mip

7 thoughts on “Halen en brengen.

  1. Wat een leuke voorjaarsplaatjes! Zoiets veroorzaakt bij mij een kriebelend gevoel.

    Bij het bekijken hiervan vraag ik mij af of er al een goed irrigatiesysteem is ontwikkeld om een periode van (extreme) droogte te kunnen doorstaan. Een goed irrigatiesysteem geeft meer zekerheid dan allerlei vrome praatjes & gebeden.

    Voor het overige vraag ik mij af van welke uitzonderlijke kwaliteit het roodgeruite overhemd van Hans is; na jaren dragen & wassen is het nog steeds niet versleten.

  2. jullie hadden natuurlijk samen kunnen bidden voor een goede oogst. Zij blij en jij dan op termijn ook….
    om daarna dan weer een dankdag voor het gewas te kunnen hebben.
    Ziet er mooi uit! Katinka

  3. Geweldig, wat een partij werk hebben jullie al verzet en het ziet er goed dat stro op de grond! Nu hopen, afwachten en geduld hebben! (ik heb net zaadjes besteld en de bakken met aarde en zaadjes staan alweer op de vensterbank).
    Jippie lente!

  4. Godsie, wat een mooie plaatjes
    God komt overal aan de deur
    Godziet heus wel dat er allemaal sprookjes zijn voor één zelfde liedje: http://ht.ly/4h3ps
    Een liedje van Harry

    Of dan weer een liedje over een zaadcelletje en een eicel en zaaien en oogsten en een beetje zon een een beetje water, enzoverder en een smak liefde. Stelletje zijn.

    Daar gaat mijn proefschrift over, dat nu wel echt op een haar na af is. En dat ze het maar goed mogen keuren. Afwachten en geduld hebben.
    Have fun.

  5. o, als ik dat weer eens kon. Lekker struinen in de tuin, maar dat zal wel bij kijken blijven. Af en toe een onkruidje verwijderen of het kleine grasveldje maaien. That’s it.
    Als ik jullie zo bezig zie komen onze franse jaren weer boven, maar daar moet ik even niet aan denken. Kwam ik na 3 weken weer in Ecoivres aan, kon ik weer van voor af aan beginnen.
    Als je nu vanuit dezelfde hoek af en toe een paar plaatjes plaatst hier dan kan ik op een afstand zien hoe mooi het zich ontwikkelt. Stuur dan een potje hongaarse buitenlucht en ik ben tevree.
    En Leen, dat hemd van Hans is echt onverslijtbaar, of hij moet er nog 6 in de kast hebben.

  6. Wat een wijze woorden over God die alles ziet, zaadjes & eicellen, zaaien & oogsten en wachten & geduld hebben! Ik ben benieuwd naar het proefschrift!

    Ook wijs om te denken dat Hans 6 van dit soort overhemden in de kast heeft liggen.

    Afijn, een nieuw seizoen staat voor de deur, de cyclus der seizoenen gaat gewoon door en het oude & vertrouwde overhemd gaat weer aan. Heerlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s