Muzikale muizenval

Allereerst maar eens even een misverstand uit de weg ruimen. Neen, ik ga niet nog een boek maken. No way. Ik ben slechts doende mijn  oude negatieven in te scannen om daarmee, op termijn, een webshop te openen. Overigens is het boek van de Sahara nog steeds te koop en dat zal nog wel zo blijven en mocht je misschien….?

Dan het weekend en onze bezigheden? Nou, scannen, tuinen in orde maken en nog veel meer. Belangrijker, we zijn gisteren naar het nieuwe muziekcentrum geweest in Pécs. Veel te laat klaar, sterker nog, pas toen het jaar waarin de stad Europees Culturele hoofdstad was bijna voorbij was…! Maar nu is het dan zover en eerlijk is eerlijk…. mooi stukje architectuur, dat wel. Maar de sfeer waarin deze muziek weekends normaal werden georganiseerd in de oude bioscoop waren toch wel even anders en zo ook de prijzen om over het personeel nog maar te zwijgen.
Meteen wanneer we onze jassen hebben afgegeven en nog even iets willen drinken dreigen we te worden overvallen door een batterij van wel minstens vijf man/vrouw barbediening die ons een wijnkaart ter hand stellen…..  alleen maar wijnen van Gere, Bock en collega’s uit het Villány-se en een gewoon huiswijntje? Nope!   Wat? Hoeveel kost dat? We schrikken een beetje, want dit zijn voor Hongaarse begrippen compleet gestoorde prijzen en dat personeel in die overdreven uniformen kijken daarbij alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Het is trouwens ook een totaal ander publiek dan wat we normaal gesproken tegenkomen op dit soort concerten maar dat kan ook liggen aan het feit dat de muzikanten hier optreden en verder nergens in Hongarije. Wie? Oh, Trilok Gurtu en Jan Garbarek met band… tja en daar willen de liefhebbers wel voor reizen.

De zaal is fantastisch en zodra ik mijn camera uit een klein tasje haal staan er een aantal kortgerokte meiskes op mijn schouders te tikken… “No pictures…. no pictures….”   Ik maak mijn ‘rondje video’ toch af om jullie toch een klein inkijkje te gunnen en besluit van het concert te gaan genieten zonder foto’s dit keer. Het voorprogramma is goed alhoewel ook een beetje eentonig…. maar tja, niet zeuren, dat krijg je cadeau, toch. Dan de hoofdact…. want daar ging het allemaal om. Jan Garbarek is al jaren een van m’n favoriete saxofonisten en die kan domweg niet stuk, maar in combinatie met de band van Trilok wordt het wat anders. Tot deze tour toe was hij altijd toegevoegde waarde als percussionist, maar nu als bandelier maakt hij er een soort circus van. Kijk is hoe snel ik kan… en hoe lang ik dat volhoud? Die tour dus en wanneer hij het publiek een beetje op gang probeert te krijgen is hij zich kennelijk niet bewust van zijn  hoofdmicrofoon….. en mompelt hij niet iets te luid, na de zoveelste poging het elitepubliek te engageren, “Oh, my god….”  Pas wanneer Garbarek echt los gaat krijgt het concert vleugels en kan het niet meer stuk. Was het de moeite waard? Zeker, zeer zeker. Maar de prijzen dan? Nou, laat ik het zo stellen. In Urania betaalde je voor een heel weekend van drie avonden, dus zes concerten, stukken minder dan hier voor één avondje. Genoten? Zeker. Al helemaal toen ik de kans kreeg om de PR-manager ongezouten mijn mening te kunnen geven. Hij knikte begripvol en beaamde mijn mening… nee, sterker nog… hij was het roerend met me eens, maar ja. Jazz is swing, is bruin, rokerig en vooral beweging in hoofd en lijf…. chaos en beroering en hier zit iedereen roerloos in de stoel en dat is maar goed ook, want de suppoosten zijn alom aanwezig en in staat om iedere vorm van oproer meteen de kop in te drukken. Zonde… zonde… dit is cultuur voor de kak en als er een ding is waar ik een hekel aan heb… En dat terwijl de bandleden niets anders doen dan continue chaos veroorzaken…… muzikale chaos van de hoogste orde en begrijp je dán de tegenstelling?
Het muziekcentrum, vernoemd naar de componist Kodaly, is in ieder geval zeker van haar voortbestaan, want afgelopen donderdag heeft de regering in haar wijsheid besloten om de komende jaren garant te staan voor het verlies op de exploitatie…. slechts twee miljoen euro per jaar. Nou, dan zullen die prijzen wel niet meer naar beneden gaan. Jammer, want al dat leuke publiek wat we voorheen ontmoetten in Urania? Die komen hier hier niet.

Hieronder dus een klein filmpje met wat indrukken van diverse dingen afgelopen weekeinde en met als muziek? Je raad het al…. heel goed.

http://vimeo.com/21259552

Hanszio

3 thoughts on “Muzikale muizenval

  1. Maar…alle gekheid op een stokje, ik hoop toch dat Kodaly niet de vervanging van Urania is??? Urania blijft toch hoop ik wel? En 2 miljoen garantie? Brrr…ik krijg er kippenvel van. Rare keuzes maken politici toch soms/ vaak.

  2. Nog niet binnen geweest, maar van buiten ziet het er mooi uit. Jammer van de prijzen, maar vergeleken met NL zal het vast nog draaglijk zijn….
    En wat rokerig betreft en bruin…..misschien ben ik dan maar kak, paar keer op North Sea Jazz en vaker op podia in Nijmegen geweest en dat rokerige en bruine en chaosachtige was het niet voor mij, liever rustig op een traptree zitten en stil genieten.
    Gelukkig maar dat smaken verschillen!
    Katinka

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s