Geest uit de fles.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik hoorde haar zingen maar zag haar niet. Haar stem klonk vrolijk, er zat een lach in haar lied. Ik vermoed dat het een kinderliedje was, maar zeker weten doe ik dat niet. Nu  heb ik haar niet vaak vrolijk meegemaakt. Meestal staan haar waterblauwe husky ogen vol tranen als zij verteld over haar leven, maar meer nog over haar toekomst.

Ik kwam op het idee toen Hans zijn verhaal vertelde toen hij met Novib naar Somalieland was afgereisd. Dus helemaal van mezelf is het niet. Als ik in de moestuin werk komt ze regelmatig langs. Een hekwerk van gaas is onze enige scheiding. Zij is dan meestal onderweg naar de bosrand om wat hout te halen. Ze sprak bewonderende woorden over mijn vreemde manier van tuinieren. “Wil jij ook een moestuin?” vroeg ik. Ze zei volmondig ja, maar dat er geen geld voor was.

Het werd me afgeraden, omdat het geen zoden aan de dijk zou zetten. Je zet iets op en tegen de tijd dat je je om hebt gedraaid zijn ze het alweer vergeten. Zij is te lui dat ze loopt, hij is een alcoholist waar je helemaal niets van hoeft te verwachten. Mooi, dat maakt de uitdaging nog groter. Zaterdagmorgen liep ik de tuin in op de afgesproken tijd. Haar zoon riep zijn moeder en vertelde dat VitaMip er was. Nog voor ik de elektrische grasmaaier de tot oerwoud verworden tuin in sleepte stond hij al klaar met een snoer dat lang genoeg was. Zij sleepte een enorme vuilniszak met petflessen naar buiten en niet veel later knipten zij er samen de bodems uit.

Flessentrekkerij

We zetten lijnen uit op het korte gras en groeven gaten, zodat er verse aarde naar boven kwam, die precies groot genoeg waren voor de flessen. Bij haar hek was het een drukte van belang. Er stopten auto’s, fietsers en wandelaars. Ze werd er duidelijk vrolijk van en zichtbaar trots deed ze haar verhaal. In overleg had ik zaden meegenomen die ze graag wilde hebben. We stopten ze in de grond en de flessen werden voorzien van namen, zodat ze precies weet waar welke zaden staan en wat het uiteindelijk moet gaan worden.

Ilonka met hulptroepen

Ondertussen brengen ook andere mensen nu zaden die over zijn, zodat het assortiment nog uitgebreider kan worden. En vanmorgen zag ik haar in het dorp, gras harken om dat vervolgens in haar eigen moestuin te gebruiken als grondbedekker. Missie nog niet geslaagd, maar de weg lijkt een stuk korter dan velen tot nu toe gedacht hadden. En nu de geest uit de fles is staan er zelfs flessen in een tuin waarvan de eigenaresse had gezegd het niet aan te durven omdat de dorpsgenoten haar dan voor gek zouden verklaren.

Ondertussen maakten we ook nog onze eigen plannen. Donderdag vertrokken we voor een korte periode naar Nederland om een caravan op te halen die in Deventer gestald stond. Niet ver van Almelo waar mijn broer Jan en zijn twee zoons wonen. De ontvangst was warm en welkom tegelijk. Uitgeblust na een helse reis door honderden kilometers gordijnen van regen voelde dit als een zeer warm bad.

Daar stond ze. Mooie wulpse rondingen, achtendertig jaar oud. Ze heeft duidelijk geleefd, maar dat siert haar juist. En met een beetje poets en boenwerk zal ze straks schitteren. Maar eerst moesten wij haar aanhaken aan de auto, dat was een klein probleem. Want er waren veel sleutels maar niet die pasten op dat ene bepaalde slot. De sleutel werd gehaald in Zutphen, maar tijdens het wachten probeerde Hans het nog een keer en toen paste die ene sleutel ineens wel. Uiteindelijk kwam alles goed en met een tas vol spullen met daarin een cd speciaal gemaakt voor onze rit naar huis parkeerden wij haar bij Jan voor de deur.

Ze hadden het over Bassie en Adriaan, de buurvrouw van Jan met Hans’ dochters Annatasja en Mitone, die voor deze gelegenheid een heel waardevol bliksembezoek aflegden, terwijl Jan haar dak bezemende om haar te ontdoen van groene aanslag. Maar eenmaal binnen raakten de vrouwen toch wel onder de indruk van haar pracht.

De bezorg Chinees deed goede zaken

Een naam was nu geboren maar wie het Hongaars een beetje machtig is weet wel dat je een naam als Bas (Basz) beter niet kan gebruiken. Het is namelijk nogal grof. En buiten dat vind ik haar gewoon een dame die een damesnaam moet dragen. Daarom noemen wij haar Jane naar de sensuele en volle vormen van Jane  Mansfield.

Please to meet you, my name is Jane.

Een zwanenzang voor de gordijnen.

 

Even uitrusten en genieten ergens in Duitsland.

Onze terugweg was het geweldig. Met een gangetje van ca. 90 kilometer per uur gleden wij door de landschappen terwijl de cd met prachtige nummers ons raakten in de ziel. Net zoals ons bezoek aan Almelo ons raakte in de ziel en het bezoek van de dochters ons raakte in de ziel. We zijn weer terug Hongarije en blij met het geluk dat ons toch zomaar weer overkomen is en met de lente natuurlijk.

De magnolia van de overbuurman

Mip

5 thoughts on “Geest uit de fles.

  1. Oefff… heelhuids over. En dan dat prachtige laatste plaatje. Om nog maar niet te spreken van dat zaadpetflessensuccesverhaal! Dat belooft in jullie straat een mooie zomer te worden!

  2. Wat een mooi verhaal! Heerlijk tegen al het gelul in gewoon de buurvrouw op weg helpen. Gaat zeker lukken.
    En Jane is veel mooier dan Bassie, past ook beter bij Jolene en als er dan ook nog een Tarzan bij komt……..
    Fijn dat het bliksembezoek goed was!
    Moe maar mooi. Veel maar fijn.
    Katinka

  3. Ik heb geen buurvrouw gezien hoor, Patrick kwam ermee… En volgende keer ook foto’s van het interieur hoor, want ook bij de mooie Jane zit de echte schoonheid van binnen 😉

    Nog warm van jullie knuffels… x Tas

  4. moest even spitten om te zien wie enwat jane nu wel was, maar ik ben weer bij.
    Wat een beauty, snap helemaal waarom je daar voor naar nl rijdt.

    Wat fantastisch dat de dorpsgenote voor je plant methode open staat. Ben heel benieuwd of er een permacultuurdorp ontstaat daar .

  5. Wie weet krijg je op deze wijze het hele dorp aan de gang en wordt het binnen korte tijd een gezellig dorp met alleen maar vrolijk zingende, werkende mensen. Dat zou heel mooi zijn. Gewoon doorzetten en wie goed doet wie goed ontmoet.

    Een gezellig verhaal over Almelo en Jane heb ik ook vanuit Almelo gehoord.

    Ineke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s