Over mooie dingen en wat dies meer zij…

Wanneer je zo druk in de weer bent met je gezondheid gaan er ook weer allerlei kleine lades open. Zo kan ik me herinneren dat er bij mijn vorige ervaring, lang geleden, maar één ding belangrijk was: MUZIEK. Versleten heb ik Mahler’s Das Lied von der Erde.… eerder dan wie ook had ik de voorloper van de Walkman… toen nog een Sony Stereo Player geheten.  Ergens moet ik die cassette nog hebben, maar of die nog draaibaar is? Mahler was toen en daar is inmiddels heel wat aan toegevoegd en één van de eerste lievelingscomponisten werd en blijft Arvo Pärt. Een van publiciteit wars Ests baardmens die ik al heel lang volg. Ik reed in Engeland en maakte daar voor het eerst kennis met zijn muziek…. moest de auto langs de kant zetten en luisterde ademloos naar deze magische klanken. Terug in Nederland naar Rotterdam… naar Wijnand van Hooff en die….. die verwezen me naar de afdeling popmuziek….. want in hun heiligdom mocht dit toentertijd nog lang geen klassieke muziek heten…. we spreken van 1983. Nu, jaren later een bijna vergelijkbare ervaring. We rijden naar Nederland om Jane te gaan scoren. Het zeikt vanaf Passau al bakken uit de hemel en dan is er tijdens een korte opklaring dit op de radio. Het blijkt een compositie die hij al in 2008 schreef…. Symfonie nummer 4…… en vooral deel twee is mijns inziens slopend. Pärt is een componist waar je niet zo maar meteen mee wegloopt. Je moet hem leren luisteren…. invoelen wat er in hem omging…… in die man die vrijwel al zijn composities schreef aan de vleugel in zijn blokhut aan de Oostzee en waar hij, als hij het even zat is, zich in z’n nakie in het water stort. Ik ga er verder niet veel meer over schrijven dan dat de uitvoering op de radio die was door het Los Angeles Symfonie orkest…

Deze uitvoering op Youtube is de door Pärt zelf goedgekeurde door het Ests Symfonieorkest onder leiding van Essa-Pekka Salonen. Een uitslover? Geenszins! Deze man beheerst als geen ander de gave en de mimiek van het gevoel van elke noot overbrengen aan zijn orkestleden. ( Vriend Coen wist deze vorm van kunst altijd ‘kopneuken’ te noemen. Contact tussen de ‘minds’ van alle deelnemers is de enige vorm waarin je deze prestaties kunt bereiken) Of je het mooi vind? Geen idee, maar je moet gewoon eens met andere oren ernaar luisteren… gewoon proberen je open te stellen en misschien word je dan wel nieuwsgierig naar zijn eerdere werk.

En wanneer het dan toch over mooi hebben…. de bloei is weer losgebroken in de tuinen. Afgelopen jaar fors, heel fors gesnoeid omdat er nogal wat erg veel doorgroei was geweest. Dus dit jaar weinig fruit, maar dat is alleen maar gunstig met al die jam, sappen en palinka nog op voorraad. Wel verrassend eigenlijk dat het toch maar weer telkens lukt allemaal, want als we de Hongaren die onze boomgaard en tuinen bezochten allemaal hadden moeten geloven dan was het helemaal niets. “Dood… helemaal dood….. Nee, die gaat niets meer geven en snoeien? Dat heeft geen zin meer!”  En juist dan is het grappig om op eigen wijze en logica ( zijn mijn schooljaren toch niet helemaal voor niets geweest…)  de boel weer nieuw leven in te blazen. Het hele spul staat er weer fris bij en ook alle in- en uitheemse grassen beginnen alweer uit de grond te knallen en zullen dan extra mooi uitkomen tegen een achtergrond van wat hedendaagse tuincentra te bieden hebben.  Wanneer dan de wilgen ook nog eens allemaal willen aanslaan, dan kan onze zomer niet meer stuk.

Hanszio

 

4 thoughts on “Over mooie dingen en wat dies meer zij…

  1. Ik vind het mooi. Maar…..als je het niet erg vindt, kijk ik toch niet al te lang naar de dirigent, alleen geluid is oké.
    Groeten aan Jane, wie van jullie doet haar design?
    Prettig weekend, katinka

    • Een corectie: de vraag was in 1983 niet Arvo Part maar Keith Jarret. Is populaire pianomuziek en geen klassiek.vr. groet. Wijnand van Hooff. JASZBERENY. HU.

  2. Mooi die Jane! Wat gaan jullie ermee doen? Lekker weg zo af en toe? Of gewoon gezellig op het erf als gastenhuisje? Lijkt me enig om in te logeren, vooral met die zwane van Jane. De muziek heb ik nog niet geluisterd, geen rust int gat zoals dat heet, maar wat int vat zit verzuurt niet, dus dat komt er nog van!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s