Over voetbal, workshops, afscheid en welkom.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Er stond een koude wind die dwars door onze kleren waaide. Bij Jószi en Ildiko, de meloenen kwekers uit ons dorp, deden we onze eerste aankopen. Zij hebben een vaste stand op de hoek, aan de buitenkant van de markt. Jószi begon direct over de oh zo belangrijke voetbalwedstrijd Twente-Ajax. Toen hij begreep dat wij alles behalve echte voetbalfans zijn kon hij zijn oren niet geloven. Alle Hollanders houden van voetbal! Riep hij met zijn harde schorre stem. Wij moesten lachen en vroegen ons af hoeveel Hollanders hij eigenlijk kent. Hij begreep dat Ron zelf voetbalde en daarom richtte hij direct het woord naar hem. Iets dat weinig zin had, omdat Ron er geen woord van begreep.

De mooiste paddenstoelen.


Eenmaal binnen in de overdekte markt voelde het een stuk aangenamer. Zowel de temperatuur als het aanbod maakt altijd weer warm van binnen. We aten een lángos en deden onze boodschappen die nodig waren voor de workshop van die middag. En als klap op de vuurpijl was er ook nog daslook te koop.

Nog even langs de rokerij.


Ron en Arwen mochten een lijst maken van alle dingen die er de afgelopen tijd geserveerd waren en daaruit maakte ik dan weer een keuze voor wat haalbaar was om in een middag te koken en daarna te serveren. Ze maakten daarmee hun eigen laatste avondmaal.

Verse spinazie uit eigen tuin.


De rest van de boodschappen deden we in de tuin. Plukten verse salie, oregano en rozemarijn. Uit de moestuin kwam een grote bak met verse spinazie. En zo konden we in de middag aan de slag.
Brood in de maak.

Citroenijs in de maak


De keuze viel op een hartig brood gevuld met olijven, kaas en rauwe ham. Ravioli uit het hart. Gevulde aubergine rolletjes uit de oven. En als dessert vers citroenijs. Van de daslook maakten we pesto (waarvan het potje nog hier staat, terwijl die mee op reis had moeten gaan). De keuken vulde zich met geuren en met liefde natuurlijk, want tenslotte heet de workshop niet voor niets “Koken voor Liefde!”.

Hun eerste eigen vers gebakken brood.


Met trots keken ze naar hun eerste eigen vers gebakken brood. Proefden de tomatensaus en sleepten het deeg door de pastamachine om er later overheerlijke ravioli van te maken. Het was een gekletter van potten en pannen.

Citroenijs tot de laatste lik.


Rond half acht konden we aan tafel. Met een een kleur op de wangen van trots en een beetje vermoeidheid aten we alles met smaak. Maar er was natuurlijk ook nog iets anders. Het was na bijna twee weken onze laatste avond samen. Iets waar we zonder het te zeggen eigenlijk allemaal moeite mee hadden. De dagen leken omgevlogen maar aan alle dingen die gedaan, gemaakt en gecreëerd waren was duidelijk te zien dat het echt zo’n lange tijd had geduurd.

Zijn laatste creatie: een gereedschapbord waar je de weg niet meer kwijt kunt raken.


Vrijdagmorgen zwaaiden we tot ze uit het zicht verdwenen waren. De brok in onze keel bleef nog lange tijd hangen.

Zaterdagmiddag rond half twee klonk de telefoon. Broer Jan en neef Gérard waren op nog een kwartiertje afstand van ons dorp. Zij zijn hier voor een missie. Een mooie missie. Een kippenhok. Al een tijdje geleden heb ik Jan gevraagd na te denken over een mooi en functioneel kippenhok. Toen we nog maar net aan de koffie zaten kwam hij met een tekening van hoe hij ongeveer gedacht heeft dat het hok moet gaan worden. En ondanks de lange reis die ze hadden gemaakt waren ze het liefst gelijk aan de slag gegaan. Gelukkig moest het materiaal nog worden uitgezocht. Daarom togen wij gisterenmorgen richting de bouwmarkt. We kochten hout en schroeven, sloten en scharnieren en grondverf voor de afwerking. En sinds die tijd klinkt hier het geluid van zagen en schroevendraaiers.

De eerste aanzet. Hok of hotel?


Maar gisterenavond keken we naar Twente-Ajax, niet omdat wij van die voetbal liefhebbers zijn, maar zij wel. En eigenlijk was het best wel leuk om weer eens een wedstrijd te zien die ertoe deed.

Mip

4 thoughts on “Over voetbal, workshops, afscheid en welkom.

  1. wat een mooi verhaal, vooral over R en A. Je kunt gewoon meevoelen dat het leuk was en dat dit geen leuk afscheid was…..
    En nu wel weer wat moois om naar uit te kijken, een kippenhok, het zal vast en zeker een kippenvilla worden! En die kippen? Krijgen die namen? Lijkt me moeilijk voor een workshop….nemen we Lajos of nemen we Maria…of zijn ze alleen voor de eitjes?

    Gaaf van twente, ik heb het gemist maar las het vanmorgen op internet.
    Katinka

  2. Heeft mijn vader naar Ajax gekeken ?
    Hij is anti Ajax! Best wel zwak van hem dus:-P
    Alles goed daar verder?

    Liefs uit almelo

    Pat

  3. Kippen zijn uitermate gezellig en nuttig. Ze weten meestal met het etensafval goed raad en geven er lekkere verse eitjes voor terug. Ik zag op een tuinfoto nog wat (doorgeschoten) bieslook. Bieslook is altijd lekker in een gebakken eitje, maar ook in een eiersalade.

    Afijn, ik ben benieuwd naar de eerste foto´s van jullie Villa Kakelbont.

  4. o, o o, wat een prachtweken moeten dat geweest zijn. Nuttig, gezellig en leerzaam. Ik zit er hier op afstand van te smullen.
    Wij hadden het laatst op een verjaardag over de kippen op het Scherpgras. Ieder dag heerlijk eitjes, waarvan iemand zei dat je het verschil toch niet proefde, eeehhh?
    Zeker geen smaakpapillen.
    Inger was de grootste afnemer. Voor het sporten vroeg eten, moeder nog niet thuis, dus eitje bakken, eitje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s