Van de koele meren des levens.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Vanaf het moment dat zij wisten dat zij naar Hongarije zouden komen draaide ze steeds weer het filmpje van Gino af. Om alvast te wennen aan het geluid. Waarschijnlijk heeft het geholpen want sinds hun komst hier, meer dan een week geleden, slapen zij door zijn “zang” heen. Zelfs als Arwen in de schaduw van de notenboom een middagdutje doet, slaapt Gino naast haar. Maar als hij er genoeg van heeft kraait hij in haar oor waardoor ze vliegend overeind springt van de schrik maar hem daarna lachend toespreekt. En vanmorgen vond ik de vier Gina’s onder hun ontbijttafel, wachtend op toevallig vallende stukjes.

Vanaf het moment dat Ron en Arwen hier zijn gekomen gingen ze aan de slag met allerhande klussen. Maar door de hitte moeten er pauzes ingelast worden. Want aan flauw vallende vrienden heeft natuurlijk niemand iets. De caravan staat op een gunstige plek als het gaat om hete zomers. De middentuin lijkt ondertussen meer op een klein park. Met een zee aan schaduwplekken kan op elk gewenst moment worden geschoven met stoelen en zitjes, zodat de zon er zo min mogelijk vat op heeft.

Annelies stelde de vraag over het zwembad dat een paar jaar geleden aangeschaft is. Dat klopt helemaal. Maar bij nader inzien was het veel te groot. Te groot om schoon te houden. En als je als mens wel iets anders te doen hebt dan zorgen maken over een plons water, dan neem je het wijze besluit om het van de hand te doen en zo gebeurde dat ook. Er kwam een heerlijke tuindouche voor in de plaats en als we dan toch willen plonzen in overheerlijk water dan doen we dat in een zwembad of in een meer. Een zwembad heeft het nadeel dat er geen honden mogen zwemmen en daarom kozen wij de laatste dagen voor een meer.

We laadden de honden in samen met stoelen, kleden, boeken, handdoeken en koelkratten met eten en drinken en reden naar het meer. Een prachtige plek vol grote bomen die schaduw bieden aan mens en hond, met het koele water op enkele meters afstand. Hans ging te water met Pip die eerst nog even door moest komen. Eenmaal gewend aan het water wist hij niet meer van ophouden. Hij had geluk dat zowel Ron als Arwen ook met hem wilde zwemmen en dat zou toch voldoende moeten zijn. Wij kregen een beetje genoeg van die tennisbal maar de hond was niet te stuiten en daarom koos hij andere kleden waar hij zijn bal neerlegde in de hoop dat iemand ermee zou gaan gooien. Jolene daarentegen is niet zo van water. Terwijl Hans haar naar het water droeg begonnen haar pootjes al te trappelen en eenmaal in het water ging zij er vandoor als een kleine speelgoed speedboot. Naar de kant. Zo snel mogelijk uit het water om zich bij de mensen eens lekker uit te schudden. Eerst was er irritatie maar toen zij haar wenkbrauwen in hoekjes omhoog zette klonk er al snel een ach en och, kwam er een hand die haar aaide en toonde zij haar buik alsof het aanvragen van asiel de normaalste zaak van de wereld is. Het is een geluk dat er zoveel hondenliefhebbers op deze plek komen want druk werd het wel. Althans dat is wat wij dachten. Achteraf bleek dat een stuk verderop bij het restaurant elke grasspriet bezet was. Het aanzicht was gelijk een mierenhoop met dat verschil dat er gekleurd zwemgoed gedragen werd. Gelukkig hadden wij ons restaurant bij ons. En eerlijk is eerlijk als je met twee kleden, twee stoelen, twee zonnebedden, vier mensen en ruimte genoeg voor twee honden op een plek in de schaduw kunt vertoeven dan viel die drukte best mee.

De enige zorg die er bij mij nog overbleef was de wond in Hans’ buik en of die wel bestand was tegen het water van het meer. Maar tegelijk besefte ik dat rust en ontspanning nu aan de orde moest zijn. Want Hans afremmen is een lastig punt en de natuur is ons op dit punt gunstig gezind.

Mip

2 thoughts on “Van de koele meren des levens.

  1. De binnentuin. Ik durf nu wel te erkennen dat bij het omspitten het verstand bij mij af en toe uitging en het me zwart werd voor de ogen bij de hitte van toen. Natuurlijk hield ik me groot, maar tjongejonge…wat was dat een klus! Ik ben blij voor jullie dat het nu zo´n groen lustoord is geworden.

    En voor wat betreft de koele meren: geniet ervan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s