Oh.. oh… die natuur, toch.

Het is vandaag warm…. neen, heet. Loeiend heet, met zo’n wind die ze, geloof ik, in Frankrijk mistral noemen. Voordeel is dat de droogbak ( ja, ik noem het maar oneerbiedig zo, Ron) fantastisch werkt. Na een proefexemplaar gemaakt uit kartonnen dozen heeft Ron er eentje van hout gemaakt, met plexiglas als afdekking. De tomaten liggen erin te zonnebaden dat het een lieve lust is en het scheelt weinig of je zou ze kunnen horen genieten want 95º Celcius is meer dan een knuffeltemperatuur en dat allemaal op gewone zonnewarmte… gratis… voor niets. Sterker nog, vanmiddag om een uur of drie stond de thermometer over de 100ºC.

Uiteraard is dat een goed vooruitzicht, gratis energie, zo met de komende crisis in het zicht.

Dat de ingebruikname niet zo maar ongemerkt voorbij kon gaan mag voor zich spreken. Het was tenslotte ook de avond voor hun vertrek en dus reden voor een klein feestje. De droogbak dus onthuld en daarbij een klein glaasje ‘bubbles’ kan nooit kwaad, toch?

Dat t'ie maar net zo droog mag werken als die 'bubbles'....

Arwen voor het eerst in 'Groot Gala'.

En daar hoort natuurlijk een actiefoto bij, nietwaar.

Na dit geslaagde product gaan we nu dus binnenkort aan de bouw beginnen van de zonneoven. Mooi dat er internet bestaat en dat Ron een kleine schuur heeft waar hij kan knutselen…. misschien?
Dan nog even dit. Ron en Arwen hadden zo iedere dag de hele familie pluizend vee op bezoek. Sterker nog, ze waren er niet weg te slaan. “Nee, we voeren ze écht niets, hoor”. Nou, mooi wel dus. Op de laatste dag hebben we ze betrapt en ja, zo zitten wij straks met een stel verwende tokkelaars die telkens om een snack komen bedelen. Daar moet een oplossing voor bestaan…. een plantenspuit doet namelijk wonderen.

Ja, kunst.... zo kan ik het ook.

Dan even de nabije toekomst. Na enige tientallen potten met zomerlekkers gaan binnenkort de pannen op het vuur om dus de oogst te gaan verwerken. En dat dit succesvol gaat worden staat nu al vast. Tientallen kilo’s van de mooiste tomaten, courgettes en aubergines wachten straks op verwerking. Drogen, pureren en direct op smaak bewaren…. Kortom, zo komt Jan Splinter door de winter….

Die grote? Tussen de zes en zevenhonderd gram..... en lekker.

Als laatste een ontdekking die Arwen ded tussen de frambozen.Deze tijgerspin die na zware regen en wind zijn of haar web repareerde. Maar op deze manier? Niet de normale draadjes aan elkaar verbinden, maar een totaal ander weefschema volgend dat meer doet denken aan knipkunst van een of andere malloot.

Bizar patroon, toch? Bijna een menselijk ontwerp.

Nou, dit was dan sinds lange tijd weer een keer mijn bijdrage en vandaar dat ik me even in hoofdzaak tot plaatjes heb beperkt. Je bent dan in ieder geval weer op de hoogte.

5 thoughts on “Oh.. oh… die natuur, toch.

  1. Mooie plaatjes, mooie jurken van de “meisjes” en mooie tomaten!

    Afijn, een goede oogst toegewenst!

    En voor wat betreft die kippen: het zijn nu eenmaal nieuwsgierige dieren die graag hun reputatie (“Er als de kippen bij zijn”) eer aan doen.

  2. Wat een leuke plaatjes, zeker die van de mooie rokkendames! Maar voor de droogbak verwacht ik nog wel een beleefdere naam hoor……zal er zelf ook over nadenken.

  3. op de temperatuur na ben ik best jaloers. Het ziet er weer heerlijk uit en als je jullie oven buiten kan stoken moet Mips’s pizza’s een genot worden.

  4. Wow, een droogoven! Geweldig! En die tomaten, tjezus! Ik heb ze zo wel eens gezien in italie, toen veel mijn bek open, maar dit, tjongejonge! Komt vast door alle liefde, zingen jullie ’s avonds liedjes voor ze?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s