Mooie ontmoetingen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Vorige week zondag.
Ze stelt ons voor aan haar vriendinnen terwijl we de tafel en stoelen uitstallen in de schaduw van de enorme notenboom. Ze geeft Hans een zonnebed zodat hij zijn gekneusde voet te rusten kan leggen. Ze heeft een mooi stukje grond gekocht, Zsuzsa. Het huisje is brakhout en zal worden gesloopt om er eenvoudig huisje voor terug te bouwen. Maar ze is er heel erg gelukkig mee. Als we de tafel klaar maken voor de picknick verteld ze aan haar vriendinnen dat ik een kookboek ga maken. Ik kijk haar vragend aan en zie aan haar blik dat het deze keer menens is. We genieten van het eten, de bio drankjes en het prachtige uitzicht over de vallei.

De volgende morgen klonk al vroeg mijn telefoon. Zsuzsa. Ze kwam net bij de uitgever vandaan en of ik binnenkort maar een afspraak wil maken met onder mijn arm een mooi voorbeeld hoe het boek er uit zal moeten gaan zien. Het mag in het Nederlands worden geschreven en ook de vertaler is al besteld. Hoezo laten Hongaren er altijd gras over groeien?

Met dit verhaal in mijn hoofd maakte ik vol enthousiasme het eten voor de avond. We kregen bezoek van de huisarts met haar assistente, omdat ze aubergines in haar moestuin heeft en op zoek is naar nieuwe recepten voor deze goddelijke vrucht. In ruil daarvoor kreeg ik van haar een pot honing van haar eigen bijenvolk en Hans een fles wijn van eigen wijngaard. Mooie ruil lijkt mij zo. Ondanks dat het Hongaars niet altijd makkelijk is kwamen we tot gesprekken waarin we elkaar begrepen. Het recept voor aubergine werd geproefd, lekker bevonden en opgeschreven.

Dinsdag hadden we een vrije dag. Dat kwam goed uit want er was enorm veel werk in de tuin en moestuin te doen. En aangezien de temperaturen goed genoeg waren om buiten te werken genoten wij van deze heerlijke dag.

Woensdag bakte Hans een grote stapel pannenkoeken nadat hij de overburen met hun zoontje en dochter had uitgenodigd. En zoals het bij bescheiden Hongaren gaat hadden ze er na eentje al genoeg om niet veel later toch maar een tweede en een derde te proberen. Na het dessert van vers ijs in een jas van chocolade hadden we de rest van de avond voor onszelf.

Donderdag hadden we een afspraak met onze vrienden P en E. Een picknick vlakbij de Kroatische grens. Een mooie plek in een bosrijk gebied. Vooral dat bosrijk was van groot belang, omdat de zon brandend was. We waren met dertien en iedereen had iets lekkers klaargemaakt. De wijn en het water vloeide, de gesprekken waren talrijk en hernieuwde ontmoetingen bijzonder. Mooie vriendschappen in een prachtige omgeving.

Als het zo heet is is het fijn vertoeven in huis. En daarom was het vrijdag heerlijk om voor onze vrienden K en P een groot deel van de dag in de keuken door te brengen. Hoewel de temperatuur daar ook opliep was het altijd nog beter dan buiten. Toen ze tegen de avond aankwamen begon de lucht al wat te betrekken en nog voor het eten op tafel kwam stak de wind op, klonk er wat onweer en viel er (helaas) niet al teveel regen. Zowel Pip als Jolene kregen als cadeautje een prachtig bot om op te knagen. Bij Pip was het twee keer “krak” waarna het bot verslonden was. Jolene daarentegen had weer iets om te bewaken. Ze legde het bot in het zicht en ging zelf een stukje verderop liggen wachten tot er ook maar iemand naar zou durven kijken. Ondertussen vertelde P over zijn avonturen in Zuid Afrika en genoten wij van elkaars gezelschap.

Zaterdag was een nationale feestdag die wij liever gebruikten als rustdag. We zochten vrienden op die sinds vorig jaar het “rozenhuisje” verhuren. Een prachtig mooie plek midden in de natuur waar je wordt omringd door pluizend en pluimend vee. Het huisje is dan ook niet zonder reden al vanaf april bezet door natuurliefhebbende vakantiegangers.

Zondag hadden we een afspraak met vrienden die eigenlijk nooit zoveel tijd hebben. Maar gisteren was er een uitzondering. En ook deze dag was het in de keuken weer veel beter toeven dan in het bloedhete buiten. Tijdens het draaien van de verse pasta pruttelde er een mooie saus in de pan en geurde de keuken alsof ik mijn eigen restaurant was begonnen. De avond was mooi, ons bezoek aangenaam en zo konden we een week afsluiten met mooie verhalen, lieve mensen en zeer waardevolle mooie ontmoetingen.

Mip

4 thoughts on “Mooie ontmoetingen.

  1. Als ik het zo lees, alles zo achter elkaar, dan heb je eigenlijk al een restaurant, alleen…..wij, de gasten, betalen je niet eens. Moet toch anders ……ondanks de wederzijdse vriendschap.
    Nu lekker uitrusten? Ik ben naar binnen gevlucht, de hitte viel op mijn dak.

  2. Aansprekend stukje impressionisme schoonzuster! En dan misschien de publicatie van een heus echt boek in het vooruitzicht? Het kan niet op! Je weet de nieuwsgierigheid wel te prikkelen.

  3. dat zou prachtig zijn, een kookboek, Al met al zien je weken er goed gevuld uit, met heerlijke geuren en kleuren in de keuken en de natuur.
    Jammer dat ik ze niet kan ruiken, maar de temperatuur , die ik goed in de gaten houdt via de tv, daar ben ik niet jaloers op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s