Wit of niet wit? Dat is de vraag.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

In het dorp is te merken dat kerstmis op komst is. Boven veel tuinen hing de stoom van kokend water en de geur van afgebrande varkenshuiden. Meestal een familiegebeuren waar met palinka wordt geklonken op een mooie slacht. Nu ik het toch over palinka heb. Dit jaar hebben wij niet veel aandacht besteed aan deze Hongaarse drank. We verzamelden wel wat fruit, gooiden dat keurig in de vaten maar voor de rest lieten we de pulp voor wat het was. Maar palinka heeft nou eenmaal aandacht nodig. Roeren, suiker toevoegen, nog eens roeren en nog meer suiker toevoegen. Laat ik zeggen dat ons hoofd deze zomer zeker niet naar palinka stond. We brachten de vaten wel naar een stoker hier niet al te ver vandaan met de wetenschap dat de opbrengst hooguit een liter of tien of zelfs minder zou zijn. Welnu, de opbrengst is zeker niet veel maar het ergst van alles is dat deze palinka zo vies is dat je er zelfs je ramen niet mee zou willen zemen. Ik moet zeggen dat de gootsteen wel een stuk beter doorloopt sinds wij het spul er in gekieperd hebben. Ach, volgend jaar beter en we hebben nog genoeg van vorig jaar. Maar dit verhaal terzijde ik had het over het kerstgevoel in het dorp en de varkensslacht. Bijna alles van het varken wordt gebruikt en ter plekke verwerkt zoals worsten en bloedpudding. Het werd weer druk aan ons hek maar dit keer met stapels worsten, hurka’s (slupbare bloedworst) en stukken prachtig mals en sappig varkensvlees. De koelkast lag binnen afzienbare tijd vol. Maar wat moet een mens met deze hoeveelheden? Inderdaad, weggeven en mensen blij maken. Vooral de hurka’s vonden gretig aftrek.

Wat ook bij kerstmis hoort is vis. Zoetwatervis. Gronderig van smaak en vettig aan de mond en helrood van de paprikapoeder. Hongaren eten het op de avond voor kerstmis. Niet alle Hongaren, want sommigen vinden het uitgesproken vies. Zoals Eszti, die gruwelt ervan. Maar Laci daarentegen zou wel elke dag kerstavond kunnen vieren. En dat deed hij dan ook een paar dagen geleden. Rond de klok van twaalf uur in de middag een zachte klop klonk op de deur en daar stond hij met een pannetje vol zelfgemaakte karpersoep. De soep was nog warm en kon zo worden gegeten. Maar helaas hadden wij net andere gerechten in de maak waardoor de soep werd doorgeschoven naar een ander moment.

En wat hoort nog meer bij kerstmis? Inderdaad sneeuw en als de weersverwachtingen niet liegen komt dat er morgen al aan. Wel een vreemd gevoel na zo’n tijd van wisselvallige lente. Maar of het echt komt is natuurlijk de vraag. Wij zijn er in ieder geval klaar voor. De kandáló knettert en het hout ernaast is genoeg voor de komende vier dagen. En als we insneeuwen? Genoeg in de vriezer voor de komende maand, met zelfs nog een verse kalfstong die vriendin K kocht bij een slacht in hun dorp, en genoeg gedroogde groenten voor diezelfde tijd. Maar nu eerst maar eens lekker vers kaneelijs maken. Lekker koud met een winterse smaak.

Mip

3 thoughts on “Wit of niet wit? Dat is de vraag.

  1. Gezellig kerst met sneeuw, hier nu alleen nog maar nattigheid en een harde wind die om ons huis loeit.
    Het Palinka weer komt er aan, je weet het geen suiker erbij maar gewoon mooie vruchten en ja iedereen heeft aandacht nodig dat klopt, maar glühwein is ook lekker met dit weer.
    Wij gaan zo een kerstboom scoren voordat de sneeuw valt.
    Grt Pieter

  2. Tja, daar zitten wij Hollanders dan met onze erwtensoep, boerenkool met worst en chocolademelk als winterkost en winterdrank. Alhoewel, een Beerenburgertje gaat er dan ook wel in…….

    Ik ben het overigens niet eens met Marijke. Natuurlijk moeten de problemen met de gezondheid worden opgelost, maar het is ook belangrijk om iedere dag te blijven genieten. Lekker eten & drinken is daarbij belangrijk. Overigens verzet het ook de gedachten om met andere dingen bezig te zijn.

    Dus weer even terug naar de culinaire gewoonten van een land. In Nederland zijn de oliebollenkramen alweer verschenen en ik vraag me af of die gewoonte ook in Hongarije bestaat.

    Nu het onderwerp “oliebollen” aan de orde komt, moet ik ineens weer denken aan de filmscene uit “De Avonden” waarbij de vader (gespeeld door Rijk de Gooijer) tot weerzin van de zoon (gespeeld door Tom Hofman) oliebollen nuttigt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s