De mol en de hond.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Er lag een mol op de deurmat. Een dode mol. De mol was nog niet zo lang dood want het lichaam was nog niet verstijfd. De mol lag er dus wat slapjes bij. Hoewel ik het niet zeker weet heb ik wel een vermoeden wie deze mol om het leven heeft gebracht. Ze is zwart/wit en haar naam is FeFe, prinses van de vangst. Sinds wij kippen hebben kan zo’n dood beestje een probleem opleveren. Was het voorheen altijd Jolene die de vangst in ontvangst nam en daarmee een hele dag kon waken. Met het lijkje in haar mand, grommend en snauwend tegen alles wat er maar een oog op durfde richten. Nu zijn er ook de kippen die zo’n beestje vierendelen om er later een soort kauwgom van te maken. Om de strijd tussen hond en kippen te voorkomen gooide ik de dode mol in de vuilnisbak. Nog voor ik de klep dichtgooide hoopte ik niet dat het onze eigen mol zou zijn. En dat bleek later ook niet zo te zijn. Hans kwam erachter tijdens de avondwandeling met de honden. Hoewel hij een zaklantaarn bij zich had besloot hij het zonder te doen. En voor hij het wist stuitte hij op een enorme molshoop. Althans dat bleek na onderzoek toen hij languit in de tuin lag. Gelukkig maar, want wie anders zou de moestuin zo mooi omwoelen als onze eigen mol.

De mol moest dus in de vuilnisbak om ruzie te voorkomen en aangezien wij gepland hadden om de zondagmarkt weer eens te bezoeken was dit de beste oplossing. Hoewel ik de pest heb aan honden handelaren (niet te verwarren met oprechte fokkers) zijn de pups altijd aantrekkelijk. Ze kijken lief en speels. Maar vooral die neem mij mee blik is moeilijk te weerstaan. Ook voor ouders. Er gebeurd iets magisch. Kinderen, die zomaar de grootste etterbakken van het land kunnen zijn, ontpoppen zich als liefste wezens terwijl ze vol overgave het kleine hondje aaien. Ze nemen de blik van de pup over met de woorden ach mamma kijk eens hoe lief?

Ach mam, kijk eens hoe lief?


De moeder kijkt naar haar kind die haar volkomen in vervoering brengt. De moeder neemt de blik van het kind over en kijkt naar de vader. Een blik die de vader al lang niet meer in haar ogen heeft gezien.
De vader raakt in verwarring van deze liefdevolle blik en dan is het de beurt aan de verkoper. Hij aait de pup, daarna het kind en legt zijn arm om de schouder van de vrouw. Het enige dat de vader nu nog maar hoeft te doen is zijn knip trekken. Want wie wil er doorgaan voor barbaar?

Nee, zeker geen barbaar.




Er zijn twee soorten honden eigenaren. Zij die van ze houden en zij die niet van ze houden. De ene hond raakt in een klein paradijs, de andere hond raakt aan de ketting met een bewegingsvrijheid van een vierkante meter. Toch zal voor beide soorten vanaf 1 januari 2012 een probleem ontstaan. In Hongarije is een nieuwe wet van kracht. Hondenbelasting. Deze wet kan per dorp verschillen, het is maar hoe de burgemeester het ziet. In ieder geval wordt per hond 3.000 forinten (ongeveer 12 euro) per jaar betaald. Mits de hond een volbloed Hongaars ras is, dan vervalt de belasting. Daar staat tegenover dat over valse honden dubbele belasting moet worden betaald. Wie dat bepaalt is nog onduidelijk. Maar toch, Hongaren zijn inventieve mensen en aan belasting betalen hebben ze een behoorlijke hekel en daarom heb ik er alle vertrouwen in dat zij ook voor hun hond een mooie oplossing zullen vinden. Welke? Dat zal na 1 januari blijken en eigenlijk heb ik daar best wel vertrouwen in. En Jolene? Die krijgt voorlopig geen jachttrofee meer dat snapt u wel.

De zus van Jolene?

De broer van Gino?

Mip

2 thoughts on “De mol en de hond.

  1. Ik blijf het moeilijk vinden. Ik kan zeker een hekel hebben aan de fokkers, ook aan die op de markt in P. Maar ja, de markt is er, er wordt flink verkocht en wie kan ik dat nou kwalijk nemen. En de markt is groot, ook buiten Hongarije, getuige alle transporten van pupjes die naar klanten in Nederland moeten, mensen die zo nodig een rashond willen die in is, en ook na een tijdje weer spijt krijgen…..
    Toen je begon over de mol, dacht ik meteen aan Jolene!
    Geniet van de sneeuw en pas op met de gladheid.

  2. Nu heb ik mij laten vertellen dat er altijd 2 mollen nodig zijn om voor voortplanting te zorgen. Er is toch nog wel een mol in de buurt van “jullie” mol?

    Ik ben gek op honden. Bij het zien van deze vertederende foto’s begrijp ik dat er wilskracht voor nodig is om je niet te willen ontfermen over deze dieren. Persoonlijk fiets ik al met een grote boog om een dierenasiel heen. Overigens heb ik wel veel respect voor de mensen die daar kunnen werken.

    Afijn, de dagen gaan weer lengen. Hebben jullie ook nog naar de lancering van André Kuijpers gekeken? Ook aan de Hongaarse sterrenhemel moet hij voorbijkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s