Mooie cadeau’s die inspireren.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik ben in het “Ei”. En dat heeft een reden. Nee, meerdere redenen. Ten eerste door het boek Cook & Chemist dat ik een jaar geleden cadeau kreeg van vriendin E. Het is een leerboek, niet zozeer een kookboek. Een leerboek voor de moleculaire keuken. Dat lijkt een hoogdravend woord “moleculair”. Zelf zou ik het liever inspirerend willen noemen. In dit boek kwam ik het “Ei” tegen en dat dreef mij tot experimenteren. De tweede reden: onze vier Gina’s die ondanks de wintertijd nog elke dag een ei leggen. En met 28 eieren per week moet je wat niet waar? Natuurlijk geven we ze weg aan vrienden en buren maar dan blijven er altijd nog genoeg over. De derde reden is nog een leerboek dat Hans negen jaar geleden van zijn zus Nici cadeau kreeg. Dit boek heet Kookgeheimen (wat er gebeurt met ons eten voor, tijdens en na het koken). Dit boek heeft jaren ongelezen in de kast gestaan maar behoort nu tot het favoriete leesvoer. Ook inspirerend. De vierde reden is wederom een cadeau maar dan van P en K, die het gaven nog voor de Gina’s productief werden. Dit boekje heet gyors, tojásos ételek of wel snelle eiergerechten. Goed voor het Hongaars met leuke recepten.

Hier in huis geurt de keuken regelmatig naar experimenten die soms heel goed, soms slecht maar soms ook voortreffelijk uitpakken. Vooral ben ik bezig met desserts en daar houdt meneer Molenkamp van. Nu wil dat treffen dat ik van hem houd dus maak ik met liefde gerechten die hem bekoren. Zoals ijs uit de oven. Ik maakte overheerlijk vers kaneelijs, pakte het in met lange vingers en besmeerde de bovenkant met opgeklopt eiwit. De bovenkant was heerlijk knapperig en lekker zoet. Het ijs was heerlijk maar die lange vingers waren werkelijk niet weg te stouwen. Dus ging ik op zoek in de vele kookboeken die wij rijk zijn en daar vond ik een recept. Ze kunnen niet zomaar loos blijven staan. Te gevaarlijk! Zo lekker! Dus morgen meer, omdat ze allemaal op zijn. Van de week nog vroeg iemand of wij ons tijdens wintertijd niet stierlijk verveelden en zelf ook nog als antwoord gaf dat wij vast hele dagen televisie keken. Hierbij dan maar het antwoord, neen voor televisie hebben wij geen tijd en voor vervelen al helemaal niet.

Voor ze opgegeten werden.


Ook Marijke de zus van Hans verveeld zich geen moment. Elke bol wol gaat in een ander model het huis uit. Zo kregen wij in de loop der tijd vele cadeau’s toegestuurd. Prachtige mutsen, petten, handschoenen, vingerloze handschoenen en sokken (ik zal vast nog wat vergeten zijn) en vandaag kwam daar ineens iets prachtigs bij. Kijk maar naar de foto en zie hoe een zus een broer gelukkig kan maken. En ja, wij worden verwend met al die cadeau’s die we de afgelopen vijf jaar toegestuurd hebben gekregen. Jullie blijven ons inspireren.

Een prachtige poncho met bijpassende muts.

Mip

6 thoughts on “Mooie cadeau’s die inspireren.

  1. Ik at bij de toko een zalig ei…leek gewoon gekookt, maar was toch anders, met een soort laagje eromheen in een zeer pittige saus. Zalig!
    En pannenkoeken? Stroop komt er aan….
    Die Gina’s zijn geweldig om nog zo te leggen.

  2. Broers hebben een zus nodig om te kunnen worden verwend. En zussen moeten een broer hebben om hun verwenlust op bot te vieren. Ik bedoel: Nici schenkt hem een boek, Marijke zet zich voor hem te breien en tja, wat kan een broer voor een broer in dat licht dan eigenlijk nog betekenen… nee, ik kan niet breien en nee, ik heb geen boek waarmee ik Hans zou kunnen verblijden. Maar ik leef wel met hem mee, dat wel. Het zij hem allemaal gegund. En ook die kookgekke schoonzus van me…

  3. Wat een prachtig breisel. zowel muts als jas zonder mouwen of open trui. Het is maar hoe je het ziet. Staat je goed Hans. Mooi gedaan Marijke. Ik als zus die geen zus is, gunt hem en haar veel kipgenot. En lees en breigenot en leef mee genot. Genot uit een knot.

  4. dat zit wel goed Analysa, ik mag wel zeggen dat het breien me via internet zoveel inspiratie geeft dat ik dit jaar nog geen last van winterdepressies heb gehad.
    Zou alleen me eens moeten bezig houden met de wol in de 8 kratten en niet iedere keer nieuwe kopen.

  5. Op het eerste gezicht dacht ik “Is dit nou dr Zhivago?”, maar kwam tot ontdekking dat ik mijn leesbril niet ophad.
    Toch een prachtige outfit.
    Ineke

  6. Prachtige poncho! Ik heb helaas alleen een broer en die zie ik nog geen poncho maken voor me haha. Dus een patroon zou welkom zijn!

    Caya

    Ook een leuke blog trouwens!

Laat een reactie achter op marijke g Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s