Pakjes vol verrassingen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik heb gedanst met de postbode. Het is alweer even geleden, het was tijdens een dorpsfeest. En lang duurde de dans eigenlijk niet. Na een seconde zag ik de blik van zijn vrouw en ik gaf hem snel terug. Ik hou niet van jaloerse vrouwen en al helemaal niet met zo’n azijnzuur gezicht. Datzelfde geldt trouwens ook voor mannen, dus zeg maar mensen in het algemeen. Azijnzure gezichten, je zou het er zuur van krijgen.

Maar toch, de postbode speelt een belangrijke rol in ons leven. Als hij pakjes brengt of aangetekende stukken (dit is meestal lastpost) dan komt hij aan het hek voor een handtekening. Sinds Beau hier is is dat wat lastiger want die springt met zijn kop tot boven het hek en dat schijnt er nogal angstwekkend uit te zien en daarom wacht de postbode nu een stukje voor het hek. Vorige week zwaaide hij met een dikke envelop boven zijn hoofd. Amsterdam! riep hij mij toe. Ik pakte de envelop blij aan met de mededeling dat het zaadjes van een vriend waren. Ik herstelde me en vertelde dat het bloem en kruidenzaadjes van een vriend waren. Hij lachte en liet me tekenen. Gisteren zwaaide hij ook met een envelop en opgewonden riep hij: Japan! Tijdens het tekenen vroeg hij: is het een vriend? Ik schudde het hoofd, nee geen vriend maar wel een heel aardig iemand. En weer lachte hij. Ik denk dat hij blij is als hij ons pakjes brengt, want dat maakt ons vrolijk en hem tegelijk ook. Je zou er zo mee dansen, met zo’n postbode.

De zaadjes uit Amsterdam waren een welkom geschenk. Onze lieve vriend Coen had half Amsterdam afgefietst voor de mooiste varianten aan sla en andere lekkernijen. Vooral naar één soort ben ik heel benieuwd. Op het plaatje ziet het eruit als een enorme rode roos. Ik ben benieuwd hoe het zal smaken en of het net zo mooi op zal komen als op de foto.

En zo een hele tuin vol!

En over pakjes gesproken. Vorige keer vertelde ik al van de suikervervanger die nicht Lisa ons toestuurde. Stevia. We kregen twee verschillende zakjes, 25x zoeter dan suiker en 300x zoeter dan suiker. Met de eerste variant besloot ik bramenijs te maken. De bramen lagen nog in de vriezer van de laatste verse pluk, genoeg om vijf ijstaarten te maken. Van de bramen maakte ik sap en woog de stevia af om zodoende een goede mix te krijgen. Ik proefde en mijn wangen trokken vacuüm. Zoet! Zo ontzettend zoet! Nu moet ijs zoet zijn, maar dit was toch iets teveel van het goede dus maakte ik nog extra sap om de boel een beetje te verdunnen. De smaak kwam aardig in de buurt en nu had ik genoeg om twee maal ijs te maken. Ik goot het sap in een hoge kom, dekte het af met folie en plaatste het in de koelkastdeur om af te koelen. Tegen de avond, tijdens het koken, pakte ik iets uit de koelkast maar zag dat de deur niet goed dicht zat. Om zeker te zijn gaf ik een extra duw en niet veel later zag ik als in hororfilm bloedrode strepen over de onderste deur druipen.

Nou ja, zoiets maar dan zonder letters.


Ik handelde snel, maar was toch te laat. De halve kom was leeg en de rest was verspreid over de koelkast en de onderste deur. Na veel poetsen en boenen heb ik uiteindelijk toch het ijs gemaakt (er was precies genoeg over) en ik vond het lekker. Maar Hans, als ijsgek, miste de kick van suiker. Wordt vervolgd want in de vensterbank staat nu een pot met zaadjes waarvan we straks zelf stevia kunnen maken.

Maar vanmorgen had Hans wel de kick. Na een bezoek aan alweer een wachtkamer besloten wij onszelf te trakteren op koffie met een taartje. En wat voor taartje. Zoet en smaakvol met een prachtig uiterlijk aan tafel bezorgd door een hele mooie dame. De zon scheen en wij genoten bij het idee dat het in Pécs best goed toeven is met zulke heerlijke koffietenten.

Elke dag een ander taartje proeven, dat lijkt me een mooie opdracht.

Mip

4 thoughts on “Pakjes vol verrassingen.

  1. Wij zijn ook gek op de postás! Is nog een aardige man ook,vooral als hij een pakje brengt, gister nog 1 van P’s ouders, een schort uit ZA en thee.
    Die taartenopdracht is goed! Elke dag 1, ik stuur je zo een mailtje door dat ik kreeg van vriendin I, chocola maakt mogelijk dunner……

  2. Katinka, daar denken ze in Wageningen anders over. Hoorde een interview op de radio, maar chocola met mate is in ieder geval niet slecht.
    Mip, wat een heerlijk heden op het zonnige terras. Een ziekenhuis bezoek moet gevierd worden, vind ik ook.

  3. Dat heerlijke gebak lijkt op een torenflat. Verdieping na verdieping langzaam opeten. Mmmmmmmmm. verrukkelijk.
    Je ziet er goed uit Maupie.

    Liefs Ineke

  4. Hee, Mip,
    Mi belooft me net dat we deze week nog die mooie rooie sla gaan eten:
    radicchio rosso!
    Is frisbitter van smaak en door het te grillen kan het wat zoettonen krijgen. Nee, niet door de Stevia maar de gekarameliseerde suikers uit de sla zelf.
    Wat een mooie foto trouwens van jou op het terras: van koninklijke charme. En met jouw figuur kun je nog heel wat gebakjes uitproberen.
    Groetjes Barbara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s