Groeizaam weertje

Dat zal je altijd zien…. juist in de periode dat er het meeste moet gebeuren moet je als part time-gehandicapte door het leven. (Is trouwens wel eens goed om door te ervaren hoe een fulltime gehandicapte hier in Hongarije door het leven moet… trottoirs.. rolstoelvriendelijkheid etc.)
In ieder geval niet mijn hobby om dus zo toe te moeten zien en dus gisteren naar de trauma afdeling om de dokter e.e.a. te laten bekijken. “Dokter is er niet, meneer. Wilt u naar zijn collega?” Uiteraard wilde ik dat en dus vroeg ik of er veel mensen voor mij waren en zij antwoordde dat het er ‘erg veel’ waren en voordat Míp bij het ziekenhuis terug was van het parkeren liep ik haar halverwege tegen het lijf… en aan haar blik herkende ik meteen de stemming.. “Nee toch?”
Thuis gekomen was er maar één optie… de Fein met dat mooie ronddraaiende getande wieltje maar omdat dit wieltje nergens te vinden was moest er een andere oplossing worden gevonden en dus restte niet veel anders dan die alles etende knabbelschaar, die trouwens nog best veel moeite had met het verorberen van dit lichtgewicht kunstgips.

Na weken van hinkelen dus nú eraf…. die rotzooi.


Nou, ik kan je zeggen dat het een verlossing is om na bijna zes weken immobiel zijn dit een hele opluchting is. Jammer alleen dat ik dus niet meer kan genieten van de fantastische service van mijn privéchauffeur.

Zal dat gemak toch wel missen…. heerlijk gewoonweg. ( Zal trouwens géén commentaar meer hebben op haar rijstijl……)


Erg veel heb ik er niet aan toe te voegen dan dat wij het druk hebben met ons bezoek en zij met ons… Marijke die en week lang ons ‘landgoed’ besnuffelde en als mooiste traktatie… Coen en Lia die nu eindelijk weleens wilden zien waar wij dan wel verbleven. Vijf jaar niet gezien en alsof we gisteren de laatste keer bijeen waren.
Coen mag dan 83 zijn, maar gaat als een speer door het leven en dat zullen we weten ook.

Hanszio

(NB. Dit is door tijdsgebrek even een korte Hanszio-blog. Wanneer de accu voor de Mac van Míp binnen is, gaat zij ongetwijfeld weer een mooie en lange verhalende versie plaatsen)

Veel gekker moest het niet worden… laten duwen door een 83 jarige….

En zonder gips… kun je een stuk lekkerder te water….

3 thoughts on “

  1. MMMMMmmmmmmm, heerlijk lijkt me het water waar je in zwemt. Gips er af. Mooi zo die heb je ook weer gehad. Mij regent het overleden vrienden, familieleden en zij die komen gaan. Wanneer ben ik? Dat je maar mooi uit Hongarije terug mag keren. Nee natuurlijk niet. Maar ja het is wel kommer en de kwel op leeftijd. Ik zou zo graag jullie wwer in de armen sluiten in Hongaria

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s