Niet te programmeren.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

We bellen u over een week om te laten weten wat de kosten zijn. De vrouw zei dat terwijl ze met haar hand de hoorn van de telefoon afschermde. Ze draaide zich af en telefoneerde verder nadat ze een man in overall zonder mouwen een briefje gaf met onze naam er op. Ik vroeg hem goed voor haar te zijn, omdat zij één van mijn beste vriendinnen is. Hij wees op Hans, en hij dan? Zij is te programmeren, hij niet. We moesten er beiden om lachen. Bij de deuropening draaide ik me nog even om en zag een chaos aan te repareren keuken hulpmiddelen in de werkplaats. En nu maar hopen dat onze vaatwasmachine hier niet ergens tussen geschoven zou worden.

Woensdag arriveerden Bert en Esther met de kinderen. Omdat het alweer vijf jaar geleden was dat zij hier waren blijkt dat kinderen ineens jong volwassenen zijn. Daan, klein van stuk voor zijn elf jaar maar pienter en vrolijk. Iva, ook alweer veertien, een jonge schoonheidskoningin met een bombardement aan hormonen in zich. Ze zouden een paar dagen blijven en dan doortrekken naar Slowakije, maar het werd uiteindelijk toch een week. We zwommen met elkaar in het meer daar waar de bomen je beste vriend zijn vanwege de schaduw en waar honden vrij kunnen rondwandelen en zwemmen. De onze lieten we deze keer thuis, omdat we met Beau eerst nog een beetje willen oefenen.

Heerlijk verkoelend water.

Vinden wij elkaar nog leuk? Ja, natuurlijk!

In de zaligheid van schaduw bakt Hans pannenkoeken.


De jongedame reed een paar keer paard en Daan ontfermde zich over de frambozen, waarvan hij als loon het grootste deel opat. Groot gelijk, want niets liever dan kinderen die van fruit houden. Ook de eieren vielen die week onder zijn verantwoordelijkheid.

Bert daarentegen verdiepte zich samen met Hans in de zonneoven. Het zweet parelde door de garage maar uiteindelijk kwam er iets moois tevoorschijn.

Klaar voor gebruik. Een echte oven op zonne energie!


En sinds vanmorgen is de oven in werking, nadat Hans er vanmorgen vroeg een rijdend onderstel voor had gemaakt. Komt goed van pas met de hitte die ons dit weekend weer in bedwang houdt.

Verse kip met toebehoren, dit is de eerste maaltijd.

En na twee uur was het klaar om geproefd te worden. Wij vinden het resultaat verbluffend goed.

Zowel Hans als ik kookten, we aten en dronken. En Esther en ik deden vooral de afwas, veel afwas. Toen ik plotseling werd weggeroepen door mijn kapster en ik de hele ontbijttafel achter mij liet bleek bij thuiskomst de afwas gedaan te zijn door Daan en Esther. Ik kuste haar op haar voorhoofd als dank voor deze mooie daad en zei dat zij een bijzondere afwasmachine was. “Als je jouw afwasmachine maar geen Esther gaat noemen”. Ik kon het niet beloven.

Wifi is een toverwoord. Dat was ook de eerste vraag van Iva en naar later bleek zou dit het grootste onderdeel van haar vakantie worden. Chatten, uren chatten. Ik zag al haar vriendjes en vriendinnetjes al voor me zittend in een hoekje, vingervlug over de toetsen vertellen wat je al zo meemaakt tijdens een vakantie. En douchen hoort natuurlijk ook bij de leeftijd. Op zich geen probleem maar om nu vier volwassenen een uur te laten wachten en dan met een gezicht de badkamer uitkomen en zeggen: “wat is het probleem?”. Voor deze leeftijd is helaas nog geen programmeerknop uitgevonden. Maar iedereen die deze leeftijd heeft gehad weet natuurlijk dat het uiteindelijk over gaat. Want ondanks alles is het toch een leuk grietje.

Op de laatste avond werden we uitgenodigd voor een diner in de Champagne kelder. Een chique restaurant waar de kaart er veelbelovend uitzag. Uit eten gaan we niet zo vaak maar als het gebeurd moet het natuurlijk wel een inspiratie voor de smaakpapillen zijn. De amuse was smaakvol en veel belovend. Het voorgerecht van ganzenlever (naar het schijnt hebben alle toprestaurants in Nederland deze levers uit Hongarije, omdat ze hier nog diervriendelijk gefokt worden) was heerlijk. Het hoofdgerecht werd aangevoerd op een bord met daaroverheen een roestvrijstalen deksel. Nadat ik het vlees proefde heb ik het de ober maar weer mee terug laten nemen. Zo’n slechte biefstuk had ik in jaren niet gegeten. Helaas, of misschien wel gelukkig, was dit de laatste biefstuk en mocht ik iets anders uitzoeken dat aan tafel kwam toen iedereen net klaar was met eten. Ik zou dit restaurant niet snel aan iemand aanraden. Ik vond het nog erger voor onze gastheer/vrouw.

De ganzenlever.

Het verrassingseffect van het deksel was wat minder verrassend.

Maar gelukkig hadden we het wel gezellig met elkaar.

Woensdagmorgen kwam er een onheilspellend telefoontje. Mijn vriendin, de afwasmachine, was niet meer te programmeren. Stuk, kapot. En juist op dat moment pakten onze vrienden hun spullen om op doorreis te gaan naar Slowakije. Geen Esther meer om af te wassen en onderwijl verhalen ophalend de droogdoek ter hand nemen. De nieuwe machine zal waarschijnlijk toch haar naam gaan dragen.

Mip

7 thoughts on “Niet te programmeren.

  1. Wat goed zeg, dat zonneding, heb je eindelijk eens profijt van die hete bliksem. Maar je kan er zeker niet mee afwassen… was wel handig geweest. Eet ze verder, ’t is hier inmiddels weer behoorlijk mies geworden.

  2. mooi ding die zonne oven! Zou daar al een boek van bestaan, Hongaarsezonzonneovenkookboek?
    Zonde van die bief, Corso heeft nu een zusje in hun oude pand op de berg, ziet er leuk uit, kijk op FB.
    En heel snel een nieuwe VW kopen denk ik…..

  3. Hoe zit het met de muggen. Miep??!! Mip ook. Graag wel vervolg op de story. Zoals ik ook wil weten wanneer die vaatwasser komt en of ie komt en dat ie werkelijk zo gaat heten. Voorlopig maar even wat meer uit eten gaan. Scheelt afwassen.
    Gisteren opende Jacqueline Kortleven haar nieuwe showroom van haar merk Pepperz. Daar trof ik Celia (van de familie) en Kees speelde op zijn viool (ook van de familie) en een neef had alles geschilderd en alles prachtig opgeknapt (ook weer familie). Dus veel Kortleven. Multi talented zijn ze die Kortlevens. Dus moest ik aan je denken Miep. En toen dus ook aan Hans. Ik mis jullie dan ineens. Zomaar als bij een vlaag.

  4. Hallo ik ben Margreet (vroeger Greetje ) ik kwam in de jaren “66 “67 jou Hans tegen ook een Koos van Santen kwam daar (die vond ook erg ik leuk:)bij een zekere Marty (Martens?)op de van Hogendorplaan in Vlaardingen! Ik ben nu de gelukkige bewoonster met echtgenoot van “t

    Noordereiland in Rotterdam,ik zag een foto op jou account van FB staan,daar heb ik op gereageerd op jou FB !!!!!Je was vriend met Krijn van Oosten?,die later trouwde met een buurmeisje van mij (haar vader was bakker Boot)!Ik heb
    jou wel eens in een Magazine zien staan over fotografie!Nu ik sinds kort FB

    hebt ,komt er wel eens een naam naar voren die van jou dus !Wat een leuk leven heb jij met je echtgenoot en gezin in Hongarije “t leven wat mij (ons) op ’t lijf is geschreven!Wat gaat de tijd snel dacht ik ..hier moet ik toch even op reageren naar jou toe..”t gaat je goed met je echtgenote en gezin en vooral veel gezondheid wens ik jou en je familie in Hongarije!!!!

    Groetjes ,Margreet Verburgh-Degens Rotterdam (Noordereiland)

  5. Rens: De hitte is hier nog niet voorbij. De tuin begint bijkans op de Sahara te lijken. Een dagje “mies” lijkt mij ook wel lekker.Maar zolang zij schijnt, die zon maken we natuurlijk wel gebruik van haar.
    Katinka: Nee, het boek is er nog niet. Misschien een mooi idee. En de VW staat er al.
    Annelies: Muggen zijn nog steeds om gek van te worden. Overal bulten en vooral veel jeuk natuurlijk. De vaatwasser is er, uit eten gaan is niet meer nodig. En inderdaad noemen wij haar Esther. En leuk om al die Kortlevens weer is op een rij te zien benoemd.
    Marijke: Een biefstuk kan altijd mislukken maar als ze dan als reden aanvoeren dat het te druk is omdat er een groep Duitse toeristen zit terwijl er nog zeker vijftien tafels niet bezet zijn, dan vind ik dat een slechte zaak. Hoe moet de kwaliteit dan zijn als de tent helemaal vol zit? Er is altijd zoiets als prijs/kwaliteit verhouding en die vond en vind ik zoek. Dus nee, ik ga er niets meer proberen. Althans voorlopig niet. Gelukkig voor jullie dat er geen slechte ervaringen zijn.
    Margreet: Ik zag Hans eerst denken maar daarna kwam het “aha!” van herkenning.
    Leen: De oven is inderdaad intrigerend. En dank voor je compliment.

    Mip

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s