Ogentest?

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Voor ik begin eerst nog maar even een foto van echtheid om aan te tonen dat Hans ook echt een oorkonde heeft gewonnen bij de pörölt wedstijd.

En nog wel op naam!

Ik gebruik nog weleens een leesbril. Alleen bij slecht licht en binnen. Buiten zie ik zo helder als de zonnestralen zelf. Toch had mijn fout niets te maken met een bril maar meer met een verwisseling tussen wat in Nederland gebruikelijk is en wat in Hongarije gebruikelijk is.

Omdat Hans 20.000 forinten boete kreeg nadat bleek dat zijn rijbewijs verlopen was leek het mij zinvol om mijn eigen rijbewijs tijdig te verlengen. Ik belde voor een afspraak en haar assistente vertelde dat half tien een mooie tijd was om te komen. De assistente riep ons binnen en stond direct klaar met de bloeddrukmeter. Eva, onze huisarts, vroeg waarvoor ik kwam. Omdat ik rijbewijs (gépjármüvezetöi jogosítvány, ook wel afgekort als jogosítvány) een enorm rot woord vind om te onthouden had ik er veel op geoefend. En voor dit woord had ik een artsenverklaring nodig dat mijn ogen in orde zijn. Maar het woord kwam er niet uit. Ja, tot jogo en daarna niets. Maar ik kwam wel zo ver dat mijn ogen getest moesten worden. Ondertussen bleek mijn bloeddruk 70/105 en kreeg daar een compliment voor. Heb je een bril nodig? Vroeg ze lachend terwijl ze mijn rijbewijs, inwonerskaartje en paspoort doorbladerde. En weer probeerde ik het jogo woord. Ze deed haar leesbril af en gaf die aan mij en of ik even wilde kijken wat er stond. 13-08-12. Ja, zei ik 13 augustus 2012. Toen begon langzaam het kwartje te vallen. In Hongarije beginnen ze met het jaartal, dan de maand en dan pas de dag. Ze gaf mee een hand: “kom over een jaar maar terug, dan ben je vroeg genoeg”.

Eenmaal in de auto bedaarde het lachen een beetje. Dat kwam ook door de temperatuur. 34 graden zei het mormel dat thermometer heet en het was nog geen tien uur.

Door de maar aanhoudende hitte verschroeid ook langzaamaan de oogst van de boeren. Dit is maïs voor wie het wil weten.

En dit doet Hans om de dag om te voorkomen dat het er net zo uit gaan zien als de vorige foto.

Met als gevolg dat er toch nog zonnebloemen in bloei komen. Dank Hans, voor die moeite die je doet.

Inspectie of het allemaal wel goed gebeurd.

Met alle ramen wagenwijd open reden we naar de supermarkt om boodschappen te doen voor de middag. Wat extra gezellige kinderdingetjes zoals chips, kleine pakjes limo, snoep en broodjes. Jury, ons buurjongetje van tien jaar, zou mee gaan naar het zwembad. Natuurlijk samen met zijn moeder.

Rond de klok van twee uur arriveerden we na veel gesteggel (opgebroken weg zonder ook maar één pijl of bord of verwijzing hoe toch in dat zwembad te belanden) bij de kassa. Alle vier een mooi geel bandje dat mooi staat op een gebruinde huid. Eerst omkleden en gelijk te water. Van Erzi is ons bekend dat zij niet kan zwemmen en daarom schoof zij via het trapje gestaag het ondiepe water in en bleef ze zoveel mogelijk langs de kant. Jury daarentegen kan heel goed zwemmen. Althans dat werd ons verteld. Bij nader inzien was het woord zwemmen niet echt van toepassing bij de bewegingen die hij maakte. Slechts met zijn armen, de benen bleven aan de bodem. Maar plezier had hij. Pas toen ik hem meenam naar iets dieper water en hij mij bijkans verzoop door mij in zo’n krachtige greep te nemen dat ik bijna niets meer kon bewegen bleek dat hij toch ook zelfs wel bang was. Maar voor alles is een oplossing. Eenmaal op het droge kreeg hij van Hans onderricht. Midden op het veld, lekker in de schaduw van de bomen, stonden daar een man en een jongen samen een kikker na te doen. De lachers kregen ze vanzelf op hun hand. Eenmaal terug in het water bleek dat de les nog geen vat op Jury had gehad. Volgende keer beter dan maar.

Met z’n allen op een handdoekje. En natuurlijk in de schaduw.

Ze glimlachte met gesloten ogen en liet de harde warme straal haar hals masseren. Ze keek me aan en zei: ik wil hier nooit mee weg. Wat is dit fijn. Pas nu bleek dat Erzi ontzettend last heeft van haar gewrichten. Ze genoot van de stralen en het warme medische water. Ook al was het maar voor een paar uur, het was lang geleden dat ik haar ook maar een beetje gelukkig zag. Voor even vervaagden de zorgelijke rimpels.

Mip

2 thoughts on “Ogentest?

  1. Dat warme water is een weldaad voor je gewrichten, ik ga als we in Hu zijn in Sturovo(slowakije), mag je maar 20 min. maar je knapt er erg van op, is alleen niet echt thermaalwater volgens mij.

  2. kon ik maar even bij je zijn, kon ik maar even met je praten, nee, dat is een liedje van…geen idee meer. Maar ik zou dolgraag in het bad met jullie “duiken”. Valkenburg dan maar? nee, dat nou ook weer niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s