Dooier.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Laatst vertelde iemand mij dat kippen zo weinig of eigenlijk geen uitdrukking hebben. Maar ik zag de valse en venijnige blik van die kip. Ook haar houding verried dat ze niet veel goeds van plan was. De kloek beschermde haar jong waar ze kon maar het was niet genoeg. Het arme kuiken vloog door het kippenhok zonder dat de kleine vleugeltjes daar al toe in staat waren. Ik gaf de kwade genius een opzaaier en bracht het kuiken terug naar de moeder. Maar toch, een dag later, op een onbewaakt moment, is het kuiken ontvoerd. Ik vond haar nog levend maar zwaargewond in de tuin. De moeder ontfermde zich nog over haar jong, maar haar liefde zou niet meer baten. Het kuiken was dood. En bij het afscheid noemde wij haar Dooier, want ook een dood kuiken moet een naam kunnen dragen.

Dooier.

Het was even slikken maar het leven gaat door. Hoewel we dit ons soms afvragen bij deze nog steeds verstikkende temperaturen. Één ochtend is er regen gevallen en je ziet de natuur meteen weer een beetje opkrabbelen. Maar helaas kwam deze regen voor veel planten en bomen te laat. De moestuin, normaal gesproken ons kleine paradijs vol sappige slaplanten en andere schatten, ziet er nu uit als de verschroeide aarde.
Wat er nog aan groen staat groeit niet en wat er aan vruchten aanhangt blijft groen. Alleen tomaten, aubergines en snijbiet zijn dit jaar de schatten van de moestuin. Een lastig seizoen en volgend jaar beter zeggen we dan maar.

Maar toch, we worden omringd door fijne vrienden van zowel Hongaarse als Nederlandse afkomst en dat is een rijkdom waar natuurlijk geen geld tegenop kan. Zoals bijvoorbeeld K&P. K heeft sinds begin mei een drukke baan in Budapest waar ze door de week haar eigen appartement heeft en in het weekend weer terugkeert naar hun eigen prachtige landgoed. Ze waren hier anderhalve week geleden. En eerlijk is eerlijk ik kijk altijd uit naar hun komst, omdat koken voor hen altijd een feest is. Ze vinden bijna alles lekker en niets is fijner dan smulgeluiden aan tafel. Maar ook de honden raken altijd in vervoering als hun auto voor de deur stopt. Dat betekent aandacht, lieve woorden, een extra aai. En voor Jolene dat zij tijdens het eten op schoot mag van K (iets dat bij ons natuurlijk nooit mag) en de hele tafel kan overzien. En soms valt er iets, zomaar direct in die kleine teckelbek.

Voor Hongaren is het altijd lastiger koken en daarom hadden wij afgelopen zondag een zogenaamde zoete inval waarbij drie van onze dorpsgenoten zelf in de keuken mochten staan. Ik schreef de recepten en zij maakten het klaar. Het werd een dolle boel, maar bovenal aten zij ze alles wat ze gemaakt hadden. Ondanks dat ik vooraf al hoorde dat ze bepaalde dingen absoluut niet eten. Ze waren verrast door sommige smaken en dat was dan ook de bedoeling. Voor hen was het leerzaam en voor mij nog meer, want zes uur lang omringd worden door Hongaren die 100% Hongaars spreken is een betere les dan een week lang naar school.





Mip

4 thoughts on “Dooier.

  1. Het is bij jullie ook niet zo moeilijk om te smullen….zeker niet als er weer een verrassing op tafel komt waarvan je denkt dat je er eigenlijk voor aan zee moet wonen….plus alle andere heerlijke dingen die op tafel stonden. En de honden, dat is een feest en dat zij ons ook welkom heten is iets om trots op te zijn. En dat een teckelachtige een sardinevelletje lust….dat is toch prachtig!

  2. Wat sneu voor dat kuukje. Ik persoonlijk had die moordenaresse die naam gegeven “Dooier”. Kippen kunnen heel gemeen zijn. Maar ook erg leuk.

    Ik had ze in Nederland ook.
    Voor ons hier geen optie, want Tess heeft er al ééntje doodgebeten, die bij ons in de tuin liep. Kipje van de overkant……Ik vond het echt erg, maar Lief Omaatje deed er niet moeilijk over. ” kan gebeuren volgens haar”. Ik heb haar maar een mooie Hortensia gegeven. Daarna kregen we weer een emmer peren.

    Ik krijg zoals gewoonlijk weer honger naar het kijken van de foto’s.

    Gelukkig giet het hier nu van de regen. Het zou eens tijd worden.

    Kijk niet vreemd op, als je straks een enveloppe met een beetje vreemde inhoud krijgt. Tomaten zaadjes .-) Van de kőrte (gele) paradiscom en kleine zaadjes van een soort van cherry tomaatje. Goddeloos lekker !

    Wil je ook nog zaadjes van een wat groter soort oranje tomaten, dan ga ik die ook drogen voor je.

    Liefs en groetjes,
    Ine

  3. Dood en eten samen in de blog. Kuiken en keuken. Moeilijk te verteren toch weer de dood, maar net als eten ook weer om los te laten. Jammer voor en van dat kuikentje.Hoop gauw weer op kraamberichten van kuikens of kraamberichten zoals voor de keuken als paddestoelen op de Hongaarse marktkraam..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s