Een beter bijna jarig-cadeau was niet denkbaar geweest

De Prostaat
Ruim twee jaar nu aan het klooien met dat wat veel mannen zullen ervaren wanneer ze eenmaal boven de vijftig jaar zijn aangeland…. de prostaat.

Veel van onze directe vrienden en familie zijn wel op de hoogte van het voorafgaande en hebben dan ook met grote regelmaat geïnformeerd naar mijn gezondheidstoestand en steevast was dan mijn antwoord ‘goed’. Alleen de laatste tijd ging het weer wat minder… reden voor Míp om toch haar zorgen te uiten en mij tot actie te bewegen. “Kijk” zei ze dan telkens “Dat je zelf je gips van je been verwijderd omdat je weer niet langer kan wachten… dat is nog tot daar aan toe, maar dit gaat wel even ergens anders over, ja! D’r zit daar wel een kwaadaardige tumor, hufter”.

Vandaag dus de controle en inmiddels is de vormelijkheid tussen onze arts en ons al een stuk geslonken en heet hij dus gewoon Tibor in plaats van meneer dokter. Niet langer de heer die en die is aan de beurt, maar een hoofdbeweging van kom maar op.
PSA-gehalte? Ruim beneden de één maar dat kan ook komen omdat die vrouwelijke hormonen nog niet zijn uitgewerkt.
Plassen? Lastig… nog steeds lastig? Daar wilde hij het zijne van weten. Heb ik dan niet goed geopereerd.. zag ik hem denken.
Oh.. shit.. no shit… onderzoek met de scope… eh… nee Tibor.. gaat eigenlijk wel goed hoor.
Niets daarvan.. kijken en zien of hij iets over het hoofd heeft gezien. De schat van een assistente zal ik na vandaag nooit meer met dezelfde ogen kunnen bekijken.. en ik siste haar dan ook toe ‘sadiste’ toen ze klaarstond met die giga grote scope met al die slangen eraan om Tibor bij mij naar binnen te laten loeren. Linksom…. rechtsom… naar voren en naar achteren… “Nee hoor… niets te zien.. helemaal schoon” en dat terwijl ik me eerder een lege schuur voelde waarin werd gekeken of er na de verhuizing nog per ongeluk iets was vergeten.
En is het niet de tumor die stiekem toch is gegroeid, wilde ik weten.. Nee..zei hij,dat ook niet.
Kortom, tot nu toe heeft mijn besluit om die shit tumor te laten zitten waar hij zit me nog niet gespeten. Waarom dan dat besluit?
Na ruim dertig jaar weer worden herinnerd aan de loodzware behandelingen van toen en dus ook moeten leven met het constante idee van kanker was me te zwaar geworden. Niet nog een keer door die hel van chemotherapie en dus ook jaren van weer opkrabbelen. Maar daarnaast zullen alle verdere behandelingen nu dusdanige bijwerkingen hebben dat ik die ellende even aan me voorbij laat gaan.
Ja, er is nog meer aan dit besluit vooraf gegaan en dan met name de 16 maanden van behandeling met vrouwelijke hormonen en dat terwijl normaal gesproken 6 maanden het matje is. Onenigheid tussen de Nederlandse en Hongaarse verzekeraars lag daaraan teb grondslag en deed heel veel tijdsverlies ontstaan. Toen ook nog eens de vrouwelijke eigenschappen bij mij de boventoon begonnen te voeren was de maat vol. Borstgroei.. tientallen opvliegers per dag tot daar aan toe, maar vrouwelijke stemmingen konden het niet meer opboksen tegen die van Míp en dus de handdoek in de ring geworpen.

Vanochtend zijn we dus meteen vanuit het ziekenhuis doorgereden naar de boomkwekerij en hebben daar twee kleine kastanjes en een hortensia aangeschaft. Vanmiddag hebben we ze geplant en hebben we dus vanaf nu alleen maar symbolen van leven om ons heen.
Míp maakte nog de opmerking dat ze nu dus eindelijk burchtvrouwe af wenst te zijn en niet langer over haar wallen wil kijken. Rust.. innerlijke rust en even geen tijd meer voor denken aan….
Maar wees niet bevreesd… het gevoel voor tumor zal er niet minder om worden en gezwellig is het hier altijd. Nu alleen in de tuin nog eventjes dat kankerzooitje opruimen en we zijn weer helemaal klaar voor het begin van de rest van mijn leven.

Hansio.

(Mocht e.e.a. wat warrig en onsamenhangend overkomen dan is dat volledig te wijten aan de euforische stemming waar wij ons beiden nu in bevinden. En vandaar dat we nu eerst samen een drankje gaan nemen. Gegroet)

9 thoughts on “Een beter bijna jarig-cadeau was niet denkbaar geweest

  1. en laat me niet denken dat je die borrel anders niet had genomen? maar…natuurlijk knal gefeliciteerd. Wie had dit durven dromen. Want inderdaad,die periode wil je niet weer.
    Een giga fijne ouwejaarsavond.( morgen)
    een dikke klapzoen, marike.

  2. Het begin van de REST van je leven. Zo is het. LANG zal je leven in de GLORIA, alvast gewoon. Kanker. Kaniker? Kenikhaar? Nee ik ken haar liever NIET. Mijn vader ging er dood aan, aan die prostaat. 1978 alweer. Lang geleden. Lang zal je leven. Hij leefde niet lang. Was wel lang. Boom lang. Maat 46. Had je ook niet zoiets? Ik danste vroeger op je voeten als kleine meid. Ik weet nog dat je aanbelde en ik als kleien schijtebroek alleen thuis was. Door het deurraampje vroeg ik wie daar was. Ik ben het ….. Hans. Ik danste de avond op je voeten. Niet dat je ooit dood zou gaan. Dus dat gaan we gewoon helemaal niet. Nooit dood. We planten bomen. We zetten bomen op. Ik zou nog een heleboel op willen schrijven in mijn melancholische bui. Ik laat het erbij. Op naar een nieuw jaar.

  3. wel geinig dat je kastanjes hebt gekocht…..net prostaatjes…..alleen dan harde en dat moet je bij prostaatjes juist weer niet hebben. Zijn het wel tamme…alvast van harte en later natuurlijk meer!

  4. Fijn., fijn verhaal….mooie introductie op een verjaardag, hiep hiep hoera! Maar…wees eerlijk: toen je dit verhaal schreef, moest je toen nog een drankje GAAN nemen of had je er al eentje op?? De toon doet veel vermoeden, maar dan zou dat ook volkomen terecht wezen hoor! Liefs en proost!

  5. Zo blij voor jullie en voor mezelf ook een btje 🙂 Vreselijk veel plezier met het vieren van dit ontzettend fijne nieuws! Alsof je al jarig bent gewoon! Xx Toontje

  6. Kon iedereen dat maar, doorgaan met leven en je niet uit het veld laten slaan door vervelende dingen. Heb ik enorme bewondering voor.
    Genieten van de dingen die ertoe doen en dat iedere dag.
    Ik neem ook een drankje op jullie beiden, veel geluk gewenst en een mooie dag overmorgen. Hier is er 1 jarig, 22 jaar alweer, wat gaat dat toch allemaal snel. Tot skype en een kus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s