De postbus.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Een week geleden viel er een kaart in de postbus. Dezelfde postbus die Hans nog maar net verplaatst heeft. Hij stond iets binnen het hek waardoor de postbode altijd met gestrekte arm zijn post moest lozen. Beau is gek op postbodes met gestrekte armen en oefent daarop de hoogte van zijn sprong en het volume van zijn blaf. Nu is de postbode niet bang uitgevallen maar wel voorzichtig en vindingrijk tegelijk. Hij vouwde uiteindelijk de post tot een soort vliegtuigje en mikte vanaf afstand op de postbus. Daarom steekt de postbus nu voor het hek uit, zodat ook de postbode weer veilig zijn werk kan doen.

Er viel dus een kaart in de postbus met daarop een beeltenis van een haan die een kar voort trekt. Op de kar zit een jonge man. Op de achterkant van de beeltenis zijn woorden vol verlangen te lezen. Woorden die je in het hart raken. Woorden van mooie vriendschap. Het is goed Peter, prik maar een datum. En nee, het is niets voor Gino.

Er vielen nog meer kaarten in de postbus met mooie wensen voor Hans voor een gezond en gelukkig nieuw levensjaar. En natuurlijk kwamen er via de digitale snelweg veel wensen die er niet om liegen. Het moet wel een heel gezond en gelukkig nieuw levensjaar worden!

Onze postbus is best groot maar het pakket dat eergisteren werd aangeboden paste er niet in. Laci had het pakket aangepakt en overhandigde het aan Hans. Ik las de afzenders (het waren er twee) maar Hans bleef gewoon met het pakket in zijn arm staan praten. “Maak nou open! Kijk nu van wie het is!” Gekke meiden zeiden wij in koor. Lieve dochters, dank voor al dat heerlijks. Alleen is het voor mij wel jammer dat de “agentendrop” achter slot en grendel gaat. “Van mij” zei Hans en ik vind dat hij gelijk heeft. Maar misschien als ik extra lief voor hem ben dat ik er toch een paar van hem krijg.

Wie ook een pakket met de post wilde versturen was de jonge vrouw van de stoffenwinkel. Omdat we al een tijdje op zoek zijn naar een mooie dekbedhoes van goede kwaliteit tegen een betaalbare prijs vond Hans een website van een winkel in Pécs waarin bedtextiel wordt aangeboden. We gingen op zoek naar de winkel en na lang zoeken vonden wij een ruimte die tot aan de nok toe vol met stoffen staat. Daartussen een vrouw die meteen onze taal herkende. Ze vloog weg en kwam terug met haar dochter. Anna.
Anna heeft haar studie in Nederland afgerond. Ze woonde en werkte er vier jaar maar keerde terug naar Hongarije omdat de heimwee haar teveel werd. Nu heeft ze de leiding over het naaiatelier van haar ouders. En zo kwam het dat wij een stof uitzochten die precies past in het beeld dat wij hebben over mooi en kwaliteit en betaalbaar.
In een email schreef ze dat ze de dekbedhoes per post op wilde sturen, maar gisteren haalden wij het pakket op. En vanmorgen, toen vette regen buiten de tuin besproeide en donkere wolken de slaapkamer lekker donker hielden, kon ik bijna mijn bed niet uitkomen. Heerlijk onder die gloednieuwe lekkere stof, daaronder had ik wel een hele dag kunnen blijven liggen. Gelukkig vanavond weer een nieuwe kans.

Mip

Terwijl we op al die mooie post wachten:

2 thoughts on “De postbus.

  1. wat kan post dan heerlijk zijn, met zulke mooie verrassingen!
    Wat leuk die dekbedhoes, waar zit die winkel?
    Wel sneu voor Beau…..
    Bij P was er vanochtend ook regen, hier is het stralend.
    Fijn weekend!

  2. Ja..K , ik zag dat het bij jou stralend was. Direct jaloers natuurlijk, want grauwigheid verveelt me gauw. Dekbedhoezen? Stoffen? M. waaaaaar?
    Geniet ervan ondertussen…zzzzzzz…( en Beau moet maar een andere hobby zoeken hoor)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s