Van alles wat.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Hoewel wij gewend zijn dat zij dansend door het leven gaat liep ze er wat schonkig bij. Het koppie laag. de schouders opgetrokken. Haar vacht was dof, net zoals haar ogen. Geen eetlust, geen drinklust. Slapen wilde ze, aan één stuk door. Haar vacht voelde stug en koel, iets om niet helemaal vrolijk van te worden. Vooral ook omdat dit net in het weekend gebeurde dat veel kleine zelfstandigen een lang weekend vrij hadden. Zo ook de dierenarts. We verzorgden haar waar we konden. Namen haar tussenin in bed en spraken bemoedigende woorden toe dat ze het wel zou halen. Als een poes ziek is weet je pas echt wat je voor haar voelt. En poes Fefe roerde mij tot tranen. Tot gisterenmorgen, toen mocht ik mijn tranen de vrije loop laten gaan. Ze stond op, wankelde naar de waterbak en vroeg op haar altijd zo speciale wijze om eten. Ze at, ze dronk en wilde daarna gelijk naar buiten. Nu glimt ze weer, spint ze weer en vanmorgen zag ik haar op de akker in haar favoriete jachthouding. Hadden de muizen een lang weekend vrij, die tijd is nu weer voorbij. Fefe is weer beter.

Wij gingen ook op jacht. Vruchtenjacht. Eerst kweeperen/appels. Daarna de sleedoorn die hier in kilo’s tegelijk langs de weg hangen. Hans maakte er gelei van.

Een belangrijk onderdeel voor het mooiste resultaat. Laten uitzakken en opvangen.

href=”https://hansio.files.wordpress.com/2012/11/oct9506_dxo.jpg”> Een heel karwei maar echt verrukkelijk![/caption]
Daarna plukten we de rozenbottels van de wilde roos en wederom was het Hans die daar een jam van maakte waarbij het lijkt alsof er een smaakbom in verwerkt is. Ook kocht hij nog een pompoen en maakte er soep van. Ik weet het, ik ben een verwend nest die het heel gewoon kan vinden dat een man heerlijk kan koken.

Niet alleen lekker maar nog mooi ook.


We aten de soep met P&E en ruil daarvoor kregen wij een week later haring. Lekkere verse haring en wederom was het Hans die het karwei klaarde om de vissen schoon te maken.
Onder het toeziend ook van E.

Ook wil ik graag een beeld van het verkeer laten zien en hoe het “net” goed kan gaan. Althans, we hopen dat deze vracht auto zijn eindbestemming gehaald heeft zonder om te vallen.

Het is bekend dat dit jaar voor veel Hongaren een rampjaar is. Rond deze tijd van het jaar vullen zij hun kleine aow aan met thuiswerk. Walnoten. Ze rapen honderden kilo’s, versjouwen die, pellen die en verkopen ze aan een opkoper die de walnoten dan met kleine winst op de markt verkoopt. Maar niet dit jaar. Net zoals veel fruitbomen zijn ook de notenbomen bevroren juist op het moment toen ze in bloei stonden. Er valt geen noot te rapen. Maar toch, ze zijn inventief zoals blijkt uit onderstaande foto. Omdat ook het mais niet helemaal goed gegroeid is en de dorsmachines daar op af zijn gesteld was er dit jaar veel te rapen. We zagen hele gezinnen tegelijk de maisvelden lezen en zakken vol verzamelen. Nu halen ze de mais van de kolf en verkopen zakken van ongeveer 50 kilo voor net tien euro. Hoe arm moet je zijn om daar gelukkig van te worden? En gelukkig waren ze. Er is voor even weer geld voor een beetje vlees en wat extra groente. En als je niet oppast gaan ze dat nog met je delen ook.

Mip

2 thoughts on “Van alles wat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s