Poes.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Toen ze hier vijf jaar geleden logeerde was het een klein sekreet. Fel blazend maar vooral ook bang. Maar nu was het anders. Lief, aandoenlijk, onbevreesd en zo doof als een kwartel. En om bij de gevleugelde soort te blijven, haar gewicht nog lichter dan een kip in dun verenpak. Haar jas warrig en versleten. Een heel erg lief scharminkel.
Miauwen deed ze niet, slechts de beweging zoals dat ook wel bij playback optredens gaat. Maar genoeg om met haar grote ogen de aandacht te trekken. Lukte dat niet, geen probleem dan zorgde ze gewoon dat ze bij elke stap voor je voeten zat. De playback was in veel gevallen om eten en water. Maar soms ook gewoon de vraag om een aai. En overal kwamen wij haar tegen. Precies de goede plekjes in huis die al ontdekt waren door onze eigen twee katten. Dat gaf nog wel eens strubbelingen maar veel verder dan een beetje föhnen met de bek kwam het niet.

Arie bouwde een mooi nieuwbouwhuis voor haar. Opgevuld met kussentjes tegen koude nachten. En het was daar waar wij haar voor het laatst zagen. We hadden een afspraak in Pécs en zoals altijd, als wij niet thuis zijn vertoeven alle beesten buiten. Na terugkomst viel het mij meteen op omdat ze altijd al stond te wachten. Ik keek in de opening van haar nieuwbouwhuis, in de schuur, in huis, in de houtschuur, in de voortuin, binnentuin, tussentuin, moestuin en achtertuin. Ik riep haar zo hard ik kon maar wist tegelijk dat zij mij helemaal niet kon horen door haar dove oren. Ik seinde buren en bekenden in om zodoende een “Molly-allert” uit te laten gaan. In de avond schenen wij met de zaklantaarn, zochten door hekken in andere tuinen waar woeste honden hun tanden lieten zien. Geen spoor. En nu drie weken later verwachten wij haar niet meer. Volgens Elizabeth is ze weg gegaan om een plekje te zoeken en om daar dood te gaan. Gelukkig als ze was kwam haar tijd zonder dat wij het merkten.

Molly, poes, 19 jaar is zij geworden.

Ik denk dat wij voorlopig geen logeerpoes meer willen. Niet om de poes want poezen zijn ons lief, maar om de dood die altijd onverwacht komt en dan ook nog eens bij ons, op hun logeeradres.

Mip

4 thoughts on “Poes.

  1. Ach Maupie is de poes toch niet meer gevonden. Vreselijk sneu voor jullie. Hopelijk voor de poes is ze snel ingeslapen op een prachtig plekje. Sterkte

    Liefs Ineke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s