Lang van stof.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik moest denken aan mijn oude schildpad Erwtje. Zodra er een straaltje zon was kroop hij uit zijn schuilplaats waar hij zijn winterslaap hield. Hij lag daar dan, pootjes ontspannen, nek helemaal uitgerekt en zijn kleine koppie op de vloer. Oogjes toegeknepen om het genieten nog zichtbaarder te maken. Zo voelde ik me vorige week. Tijdens het wachten op de reumatoloog (voor Hans) stonden we buiten. Ogen dicht, geleund tegen een witte muur waar de winterse zon de lente in mijn hoofd bracht. Hoewel de bloesem nog een tijdje op zich zal laten wachten leek het alsof ik de geur al rook. Zoetig, roze, wit.

Hoewel deze winter niet echt winters is, is ze wel hardnekkig in de vorm van sneeuw en ijskoude wind. Dat ondervonden we afgelopen zaterdag. We hadden een uitnodiging van onze vrienden Rita en Zoltan om een klein feestje te vieren bij hen in het wijnhuis. Nu liggen wijnhuisjes altijd nogal ver van de weg. De paden erheen zijn meestal zelfgemaakte sporen. Bij droog weer stoffig, bij nat weer glibberig. Om drie uur in de middag glibberden we richting het wijnhuis. Er stond een straffe noorden wind die het erg onaangenaam maakte. Maar binnen loeide de kachel en pruttelde er grote pannen met lamsvlees en zoetwatervis. We werden liefdevol onthaald door Zoltan die meteen zijn zelf gestookte palinka liet vloeien. Slechts wezens van het mannelijke geslacht waren aanwezig. Ze roerden en proefden de gerechten en doofden de smaakpapillen met een slok palinka.

De muur in het woongedeelte was onzichtbaar onder de foto’s, medailles en vaantjes. Gewonnen met bokswedstrijden. Het had iets tegenstrijdigs. Zoltan is een grote lieve schat van een man. Maar ik zag hem daar gehavend met de arm omhoog in de boksring staan. Toch, toen ik zijn neus nog eens beter bekeek klopte het wel. Misschien komt het omdat ik niet zo van vechtsporten hou. Meestal zijn het mannetjes met een minderwaardigheidscomplex die via hun spieren de wereld willen tonen dat ze er ook bij horen. Zo niet Zoltan. Hij is lief en charmant voor iedereen en heeft in het niets iets weg van een macho.

Terwijl de geuren van vlees en vis zich mengden arriveerden de vrouwen met grote schalen gebak en taart. Het schoot door mij heen dat er vast een heel dorp was uitgenodigd maar niets bleek minder waar. Het bleef steken op circa 30 tot 35 personen. Jong, oud, man, vrouw. Het was een prachtige mix van mensen die allemaal één ding gemeen hadden: Rita en Zoltan. We moesten eten. Ondanks veel aandringen lieten wij de vissoep voor wat hij was en deden ons tegoed aan het lam. Heerlijk was het. Maar het bord was nog niet leeg of ik moest meer eten. Want, zo vonden de (palinka)mannen, ik moest toch echt een paar kilo zwaarder worden. Daarna kwam de taart en nog meer taart. Hans liet zijn oog vallen op een soort tompouce. Hij werd zo overdonderd door de smaak dat hij er nog een nam en nog een en nog een. Voor thuis werden er alvast twee in servetten gepakt, voor als ik later toch ook trek kreeg. Maar die haalden het niet, verdwenen allemaal in de mond van Hans. Ik moest denken aan La Grande Bouffe, de film waarin iedereen zich dood eet. De mensen wisselden de vissoep af met lam en het lam met de taartjes. En of het nog niet genoeg was werd er olie heet gemaakt en werden schalen met gepaneerde vis gebakken.

Als je water drinkt vinden mensen je al snel ongezellig. Ach, neem toch een wijntje. Het is slecht weer en er is toch geen politie. Welnu, juist dat slechte weer maakt dat je op je hoede moet zijn. De wegen zijn hier donker en slecht geasfalteerd. Voeg dit alles samen met mijn nachtblinde ogen en je zou geen slok alcohol durven nemen. Dat deed ik ook niet. Op de weg terug reed Hans het stuk over het zelfgemaakte pad tot aan het deel waar het dorp begint. Nu heb ik ook geen gevoel voor richting maar Hans juist wel. En als hij er naast zit komen we altijd thuis. Maar, waarschijnlijk gedesoriënteerd door de hoeveelheid tompouce en palinka, werd het uiteindelijk toch nog een hoeveelheid keren en steken voordat we op de juist weg in het dorp zaten. Ach, het was misschien een kwartier vertraging maar uiteindelijk kwamen we toch thuis.

En gisteren was het guur en koud en de aarde was bedekt met sneeuw. Zelfs het uitlaten van de honden stond mij tegen. De frisbees waaide alle kanten op en diezelfde wind waaide dwars door mijn kleren. Toch weerhield het er ons niet van om naar een kunstmanifestatie in Pécs te gaan. De aankondiging zag er aantrekkelijk uit. We zochten een aanwijzing op het complex maar vonden niet wat we zochten. Tot we een bevriende fotograaf ontmoette. Hij wees ons op de houten schagen waarop een houten blad lag. Daarachter stond een sympathieke jonge man die warme wijn uitdeelde. Om deze wijn te verkrijgen moest er eerst een verhaal verteld worden. De geurige stoom sloeg uit de kom toen ik mijn verhaal begon. Omdat de kunstenaar Amerikaans is deed ik het in het Engels en omdat zijn vrienden Hongaars zijn deed ik dezelfde versie in het Hongaars. Ik vroeg hem aan het einde nog naar zijn installatie. Hij antwoordde: dit is mijn installatie en overhandigde mij de wijn, die koud geworden was. En ook nu, na het terugzien van al die woorden, zie ik dat ik weer te lang van stof ben geweest.

Mip

3 thoughts on “Lang van stof.

  1. ben nu wel heel nieuwsgierig naar die tompouche….en die soep vind ik er wel lekker uitzien, maar zal zeker graterig geweest zijn zoals vaker met karper.
    Ik snap het, afzien soms met al dat waterdrinken.
    Leuk die manifestatie in Pécs!

  2. Zo’n simpele zin als “De frisbees waaiden alle kanten op en diezelfde wind waaide dwars door mijn kleren” is toch weer te mooi voor woorden. Wat een poezie.
    te lang…..het kan niet lang genoeg duren…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s