Winter in maart.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het was afgelopen woensdag dat ik de aardbeiplantjes in de grond zette. Ik keek nog eens omhoog en dacht: Sneeuwstorm, Siberische sneeuwstorm! Laat me niet lachen.

Woensdagavond begon de wind aan te trekken om in de nacht over te gaan in storm. Gierende storm. In de ochtend kwam daar regen bij en af en toe een kwak natte sneeuw. Ik het had koud en had zin in een bad. Een beetje ontspanning kan natuurlijk nooit kwaad. Het bad was heerlijk warm en mijn gedachten dreven naar het nergens. Tot het moment dat ik bedacht dat er nog mozzarella moest komen en dat vrijdag alle winkels dicht zijn in verband met de nationale feestdag op 15 maart. Ik meldde Hans dat ik even naar Lörinc zou rijden voor kaas en melk. “Ach, kom op! We springen even in de auto naar Pécs” riep hij en zo reden wij niet veel later op de weg.

De wind trok steeds meer aan en de regen spatte als kiezelsteentjes tegen de voorruit. Snel de boodschappen gedaan bij de ene winkel en daarna nog even snel naar een andere en dan als een speer richting huis. Toen we buiten kwamen viel de eerste sneeuw. Nee, dat schrijf ik niet goed, want de sneeuw viel niet. De sneeuw stoof alle kanten op en gaf geen verder zicht dan een paar meter. Het was kwart voor twee in de middag.

De temperatuur zakte van boven naar onder nul. Het natte wegdek begon te bevriezen en de sneeuw plakte daar makkelijk aan vast. Er werd langzaam gereden. Vooraan reed een vrachtwagen die zulke klappen van de wind kreeg dat we bang waren dat hij om zou slaan. De chauffeur moet daar met de kak tussen zijn billen hebben gezeten. Hij sloeg af naar rechts en zette de auto stil. De spekgladde weg in combinatie met de sneeuwstorm was er eentje van de categorie “niet zo heel erg fijn”. De auto trilde door de bulderende wind en de banden hadden amper grip op het wegdek. Maar toch, ook hier in Hongarije zijn er mensen die alles kunnen. Dus ook gewoon honderd rijden met een zicht van een paar meter en dat tegelijk op een ijsbaan van twee banen breed. Inhalen is natuurlijk ook geen probleem. Om vijf over twee stonden we stil. Er kwam geen verkeer meer van de andere kant. De sneeuw, die ondertussen een jacht was geworden, sloeg over de auto heen om ergens anders duinen te gaan vormen. Maar ook voor de auto hoopte de sneeuw zich op. Om warm te blijven moest de motor blijven draaien, gelukkig hadden we brandstof genoeg. De ramen vroren dicht, de deur aan mijn kant die op de wind stond vroor dicht. Om kwart voor drie besloten we te keren en een andere route te nemen. We reden drie honderd meter en zagen een takelwagen een auto wegslepen. Totaal in de prak. Een ander wrak moest wachten op de volgende takelwagen. Alles stond vast aan beide kanten. We besloten weer om te keren. We hoorden sirenes af en aan gaan. Brandweerlieden die te voet naar de plek des onheil gingen, omdat hun auto er niet door kon. Weer ambulances en nog meer politie reden op het middendeel dat keurig door iedereen vrij werd gehouden. Ondertussen maakten we ons zorgen over de honden en de kippen, want die waren nog buiten. De poezen hadden we in huis achtergelaten, dat was geen probleem. Ook niet als ze in huis zouden kakken. De tijd verstreek en het licht begon te zakken naar avondlicht. Ik hoopte wel dat we voor donker thuis zouden zijn.

Er waren auto’s met zomerbanden. Er waren auto’s met afgemeten brandstof, omdat die ondertussen zo duur is geworden dat men het per jerrycan van vijf liter inkoopt. Om vijf over vijf, drie uur later, kwam de boel in beweging. We moesten auto’s omzeilen omdat de brandstof op was of omdat hun zomerbanden doorslipte op de spekgladde ondergrond. We reden langzaam, maar we reden. Nog niet zo vaak heeft dat zo goed gevoeld. Aan de linker zijde van de weg zagen we vrachtauto’s en personenauto’s op hun kant of op hun kop. Alsof Klaas Vaak auto’s in plaats van zand had rondgestrooid. Rond kwart voor zes waren we thuis. De honden wachtten ons al op, ze waren oké en de kippen hadden de trap naar hun hok gelukkig goed kunnen vinden. En de poezen? Zij snorden alsof er in de hele wereld helemaal niets gebeurd was

De storm is wat geluwd, de sneeuw valt nog steeds. Binnen is het lekker warm en de auto komt voorlopig niet meer van zijn plek.

Mip

9 thoughts on “Winter in maart.

  1. had net al een reactie geschreven maar die ging mis….ik zei dat het bar en boos is, dat ik het koud heb ondanks dikke trui en dat we samen met CFD bij de kachel wachten op het échte voorjaar! Nog wel kunnen genieten van die mozzarella?

  2. Getver…Nou weet ik dat Hans een prima chauffeur is, maar in deze omstandigheden heb je ook te maken met goeie chauffeurs om je heen. Het moet een angstige bedoening zijn geweest. Hier denk ik na 2 uur sneeuwen: er zal wel gestrooid worden of geschoven, maar bij jullie is het even anders en belabberd voor de mensen zonder brandstof.

  3. Hier in Nederland is het ook bar en boos, zeg maar gewoon pokkeweer met sneeuwstorm en al. Gladheid regen en meer gewoon geen lente nog !

  4. tja, ik had me net gisteren af zitten vragen wanneer jullie de mooie berijptebomenfoto bovenaan weer zouden vervangen door iets lente-achtigers. Nou, dat kan dus nog wel even wachten hè? Geniet maar van de warme kachel, de warme velletjes van de beestenboel en van elkaar….die lente die komt wel (eens een keer) !

  5. Weinig goed nieuws uit Hongarije de laatste dagen. Behalve dat jullie goed thuisgekomen zijn, natuurlijk. Maar dan die grondwet… Mark Rutte zal zijn Hongaarse collega in Straatsburg eens danig aan de tand voelen! Nou, dat zal helpen… Sterkte lieve mensen.

  6. Heb inmiddels heel veel foto,s gezien en het is vele erger dan dat beetje van ons in ned. , begin deze week was het ook in frankrijk zo erg.
    Wees blij dat je er voorlopig niet uit hoeft en gekken op de weg heb je overal.

  7. Hoe is het nu in Hu? heb inmiddels zoveel foto,s van onze vrienden gehad (regio Tatabanya/Komarom/Esztergom dat ik blij ben dat wij pas 22 april die kant op gaan.
    Wat een drama,s. Er stond nu pas een stukje op internet over het noodweer bij jullie.
    Hoop dat het snel beter wordt.

  8. Ik had er al op gerekend, een bericht van het noodweer in Hongarije. Dat jullie er zelf in terecht kwamen is op z’n zachtst gezegd niet zo fijn. Hoe heerlijk is het dan om thuis te komen, de kippen te roepen die meteen aan komen lopen, daar moest ik echt om lachen. En de honden kregen pannenkoeken en wachtten geduldig op hun beurt om een stukje te krijgen. Heb gisteren toevallig ook, omdat Rik zo aandrong, pannenkoeken gemaakt. Lekker met appel!
    Gelukkig een goede afloop van een bizarre middag.
    LENTE, waar blijf je? Zal wel pas in april zijn volgens de weermannen.

    De foto’s van Dakar 1988 waren ook heel indrukwekkend. Prachtige beelden.

  9. Lieve Hans en Maupie
    Tip van Cockie om jullie blog te bekijken.
    Mijn mailtje van vorige week valt na dit filmpje natuurlijk helemaal in het niet. Van jou Maupie wist ik dat de Siberische storm er aan kwam, dus de weerkaart gevolgd en zonder het filmpje gezien te hebben zag het er al niet best uit. Zware donkere wolken boven Hongarije.
    Gelukkig is de rit goed afgelopen en de beestenboel in orde.
    Van filmpje één kreeg ik het koud. Filmpje twee straalde warmte uit. Wat hebben jullie toch een schatten van huisdieren.
    Filmpje drie bracht mij terug naar de woestijn in Libië. Geweldig.
    Ook wij snakken naar de lente.

    Liefs Ineke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s