Het zonnetje in huis.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Gewekt worden door de zonnestralen van het ochtendgloren is een luxe. Al weken geen wekker nodig. Er is natuurlijk wel een verschil tussen wakker worden en opstaan. Ik hou ervan om langzaamaan wakker te worden. Als eenmaal de actie door mijn hoofd schiet en wat er die dag allemaal gedaan moet worden,  dan sta ik op. Buiten is het dan nog stil, op Gino na want hij hoort bij het ochtendgloren, alleen fluitende vogels en wat zoemende insecten. De honden kijken mij meteen verlangend aan “zullen we spelen?”. Maar om half zes in de ochtend heb ik wel iets anders te doen, dus nog even wachten.

Dat die zon maar schijnt en ook nog heel erg warm is, daar weten Ron en Arwen alles van. Ron heeft een klus. De waterput. Sinds een paar jaar nummer 1 op mijn ergenissenlijstje. Hij bouwt een nieuwe opbouw van hergebruikt beukenhout. Met de pijp in de mond zie je hem rekenen, zagen en schroeven. Als zijn wenkbrauwen omhoog gaan is het goed. Als ze fronzen is hij niet tevreden. Meestal staan ze omhoog, die wenkbrauwen. De waterput staat het grootste deel van de dag in de zon. Ron kleurt al heel mooi bruin, maar soms wordt het hem toch teveel dan trekt hij ter bescherming een t-shirt aan. Nu ik dat zo schrijf besef ik dat dit een luxe is als je in Nederland woont. Maar toch, wij denken ook aan regen.

 

Arwen verdiept zich het meest in de tuin. Zij is slim. Als een klus in de zon te heet wordt, zoekt ze een andere klus in de schaduw. Door de droogte denken we ook heel veel aan water. Hoe anders kunnen plantjes groeien? Nu wil het toeval dat vriendin Frouke mij vorig jaar levensgrote vuilniszakken vol 2,5 ltr flessen heeft gegeven. Ik had er een plan mee, dat maar niet uitgevoerd kon worden. In één van mijn ochtend overdenkingen viel het zomaar bij mij binnen. Ik begon met kleine flesjes. Kleine gaatjes, grotere gaatjes, gaatje in dop. In ieder geval had ik zeven varianten. Welke het best werkte kon in de uitvoering opgenomen worden. Eén bleef er over. Ik legde aan Hans uit wat de bedoeling was en hij zou de gaatjes op de juiste plaats en in de juiste grootte boren. Ik haalde de zakken van zolder en bij opening zag ik iets wat ik eigenlijk al wist maar toch even vergeten was. Dat was namelijk de afspraak. Ik de flessen en Frouke de doppen. Ik liet mijn schouders zakken en kon helemaal niet bedenken hoe aan zoveel doppen te komen. Einde project.

L1030822 L1030823 L1030824 L1030825 L1030826 L1030828

Als we het zo druk hebben doet Hans meestal de boodschappen. Maar door zijn hernia kan hij eigenlijk bijna geen auto meer  rijden.  Daarom reed ik naar Szigetvár  voor wat boodschappen met achterin een tas met lege flessen voor “het stort”.  De winkel liet ik al weer snel achter mij en reed naar de flessencontainers. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik stapte uit de auto, keek nog eens schuchter om me heen en begon te rapen. Voor de container lag het bezaaid met lege waterflessen die mensen er zo voor gedonderd hadden. Ik raapte, draaide de dop eraf en gooide de fles keurig in de container.Nog nooit werd ik gelukkig van een tas vol plastic doppen, dit keer wel. Het project kon weer doorgang hebben.

L1030841 L1030842 L1030843 L1030844 L1030845 L1030846

Arwen riep mijn naam. Het klonk kleintjes en daardoor juist heel onheilspellend. “Er  ligt een kip onder onze auto. We denken dat ze dood is. Zonet liep ze hier nog en leek nog heel gezond.” Met elkaar namen we een kijkje. We pakten haar op, de ogen gesloten en haar verenpak nog warm. We namen haar mee legde haar in een teiltje in de badkamer. Maar tijdens de voorbereiding van het eten ging het door mij heen dat de temperaturen veel te hoog waren om deze dode kip te bewaren. Ik liet haar bloed weglopen, plukte haar veren en maakte haar schoon tot ze helemaal kaal was en klaar om de volgende dag in de zonneoven te kunnen garen. Ze smaakte lekker maar ook een beetje zilt van de verdrietige tranen die over haar heen waren gerold.

Vanmorgen vloog ze nog. Lieve, kleine, altijd ei gevende Gina.

Vanmorgen vloog ze nog. Lieve, kleine, altijd ei gevende Gina.

L1030832 L1030833 L1030834

Gisterenochtend hadden we een volle agenda. Om acht uur had ik een afspraak met onze nieuwe hulp . Een jonge vrouw van een paar deuren verder. Ik had haar zien poetsen na het “snert feest” en het viel me op met hoeveel gemak zij dat deed. Niet te snel, maar bedachtzaam en goed. Om met de woorden van vriendin E te spreken, ze heeft een mooie motoriek. Nu Hans bijna niets kan doen en ik niet harder kan lopen dan ik nu al doe moest ik toegeven dat alles toch iets teveel gaat worden. Hans kwam haar advertentie tegen als werkzoekende en zo kwamen we tot een afspraak voor een halve dag in de week. Klokslag acht uur was ze er. Ik legde uit wat de bedoeling was en zij begreep het meteen. Om negen uur moesten we weg om wat zaken af te handelen en om elf uur hadden we een afspraak met de huisarts om een recept voor Hans’ morfinepleisters te halen. Alles ging voortvarend en ruim op tijd kwamen we op het parkeerterrein bij de huisarts. Nog net voor ons stopte de man van onze splinternieuwe hulp. Hij liep om, deed  het passagiers portier open waaruit een krom gestalte stapte. Hand in hand liepen ze samen kromgebogen de wachtkamer binnen. Hans en onze splinternieuwe hulp. Ze was door haar rug gegaan. Quasi en Modo noemde ik ze voor de grap.

En nu zijn we met z’n vieren weer het zonnetje in huis. Een nieuwe dag, nieuwe kansen. Hoewel de kans dat er iets mis gaat toch altijd weer aanwezig blijkt te zijn.

Mip

One thought on “Het zonnetje in huis.

  1. Wat zielig van de kip, hoe kan dat nou? Een hartstilstand…..??
    Mooi al die klussen die gedaan worden en gelukkig door leuke mensen die je graag op je erf hebt. En die hulp…..lijkt wel een scenario voor een bizarre film, geloof je toch niet….
    Heel veel sterkte met alle ruggen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s