De tijd is omgevlogen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik deed als alle dagen, maar toch was de begroeting anders. Niet nors of stuurs maar toch anders. Eigenlijk is het elke keer hetzelfde. Zo gaat dat met vakanties, die komen in dit geval na twee weken teneinde.

Vakantie zou ik het niet willen noemen. Al vroeg in de morgen hoorde ik Ron zagen, boren, passen en meten. En deze keer wilde hij iets compleet achter laten. Een ergernis van jaren heeft een nieuwe jas. Het is gelukt, de waterput is in geheel vernieuwde staat. Maar tussendoor werd er ook nog een kleine 12 kuub hout afgeleverd. Acht kratten van 1,8 kuub gezaagd en gekloofd hout. Ron legde zijn werk als timmerman even neer en met elkaar begonnen we het hout te verplaatsen van krat naar houtschuur. Toch was het Arwen die de klus uiteindelijk helemaal geklaard heeft. Zelden heb ik iemand gezien die zo mooi kan stouwen. Steeds weer bekeek ze het hout alsof ze opnieuw een bibliotheek aan het inrichten was. Zelfs de kratten werden met beleid uit elkaar gehaald en liggen nu als een mooie houtvoorraad opgestapeld. Wachtend op een volgend project.

De waterput, under construction.

De waterput, under construction.

Zo lag het nog in kratten, zo ligt het mooi gestapeld in de houtschuur.

Zo lag het nog in kratten, zo ligt het mooi gestapeld in de houtschuur.

Een klein detail en zie hoe Arwen het heeft kunnen fiksen.

Een klein detail en zie hoe Arwen het heeft kunnen fiksen.

Mijn enige daad die ik tegenover hen kan stellen is koken. En gelukkig zijn het geen zuurpruimen met eten. Ze lusten eigenlijk wel alles. Maar toch, als ik ze elke dag huisgemaakte pizza zou voorschotelen zouden ze ook heel tevreden zijn. En Ron is een toetjesmonster. Het liefst citroenijs, maar alle andere ijs mag ook. Daarom draaide de ijsmachine op volle toeren. En de appeltaart die ik bakte behoort ook tot zijn lievelings zoetigheid.

Maar dit alles draait om vriendschap. Mooie, liefdevolle vriendschap die eigenlijk met geen toetsenbord te beschrijven valt. Daarom was mijn begroeting gisterenmorgen anders. Omdat de vakantie er weer op zit en zij moesten terugkeren naar Nederland. Ons harten klopten sneller. Tranen hielden we voor het zicht even binnen. Met de woorden “tot later” weten we zeker dat we elkaar weer zullen treffen.

Mip

3 thoughts on “De tijd is omgevlogen.

  1. Hoop dat ze er snel weer zijn! Uiteraard voor de vriendschap.
    Maar, wat een mooie put en wat een mooie stapels, dat is mij nog nooit gelukt, bijna zonde om te stoken. Tot snel.

    • Wat kan ik hier nog aan toevoegen, de woorden van Katinka zijn ook de mijne. Wat ik alleen nog kan toevoegen is dat jullie vriendschap alleen maar hechter gaat worden met zoveel kilometers ertussen. Dat is dan heel mooi want niets is “trikkier” dan 14 dagen met elkaar optrekken, vakantie of logeerpartij en als je die overleeft, dan lukt dat ook helemaal tot het gaatje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s