Scherven die geluk brengen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Haar ogen gingen naar de tuinslang. “Die ruim ik tegenwoordig gelijk op. Net iets om je nek over te breken”. Ik dacht nog eens na over de woorden van vriendin E en vond wel dat ze gelijk had. Nu was ik net voor hun komst gestopt met water geven, wilde het karwei afmaken en daarna zou ik direct de slang opruimen. Aan nekbrekerij moet ik al helemaal niet denken. Een griepvirus vind ik al erg genoeg.

Herkent u dat? Een virus gaat meestal aan  mij voorbij. Maar dit keer daalt elk virus in mij neer. Verkoudheid. Oorpijn en aanverwante bijholte verstoppingen. Buikloop, dat was weer een nieuwe. Maar dat laatste was gelukkig van heel korte duur. En met de eerste ga ik hevig de strijd aan. Stomen met allerhande kruiden en veel menthol. Voor zo’n moment helpt dat best, maar meestal in de nacht heeft het virus zin mij lastig te vallen met hevige hoestbuien. Ik weet het, dat roken doet ook geen goed maar de beperkingen komen vanzelf. De longen verdragen geen nicotine en al helemaal geen rook. Door dit virus ben ik er soms ook niet helemaal bij met mijn hoofd. Ik zwaaide P&E uit een maakte mijn waterkarwei af. Ik lette eigenlijk alleen op het water en trok af en toe nog eens aan de slang om beter bij de potten te kunnen. Er klonk een doffe klap, ik keek achterom maar zag eigenlijk niets in het bijzonder. Eenmaal klaar rolde ik de slang direct op en zodoende kwam ik bij de aansluiting op het terras. De doffe klap werd plotseling een heldere gebeurtenis. Het kleine ronde tafeltje met glasplaat was nu ineens een vreemd frame. De glasplaat, van veiligheidsglas, was in duizenden stukjes verbrijzeld. Ik ruimde het glas op onder het zacht zingen van Nick Low’s I love the sound of breaking glass. En bedacht dat scherven toch altijd maar weer geluk brengen en dat deze glasplaat zeker niet voor niets gebroken was.

De grasmaaitracktor was stuk en werd opgehaald door vriend Zoltan. Een dag later reed Laci in de tuin rond terwijl het gras steeds korter werd. De hulp die krom liep van de pijn, stond donderdagavond voor de deur met de vraag of zij mij vrijdag nog moest bijstaan. Vrijdagmorgen veranderde de keuken in een toonkamer, alsof zij met een toverstaf had rondgelopen. En sinds donderdag heb ik met Hans goed skype contact in beeld en geluid. Neem daar nog bij dat het met Hans de goede kant op gaat en dat het er naar uitziet dat ik de man waar ik zo verliefd op werd binnenkort weer gezond en wel in de armen kan sluiten.  Vrolijk, fluitend en zingend terug naar wat hij was. Mijn grote liefde. En zaterdagmorgen had ik ineens vrijaf na een hevige stortbui van vrijdagavond, die net als gisterenavond wel gepaard ging met flinke windstoten en knallend onweer. En dat laatste geeft toch ook weer gezelligheid. Omdat Beau ontzettend bang is voor onweer bibbert Pip graag een beetje mee voor de aandacht. Met z’n allen op de bank. Jolene in het midden die Beau met veel koppies en likjes gerust probeert te stellen terwijl zijn kaken klapperen als echte Spaanse castanets. Daarom had ik ook deze morgen weer vrijaf en weer eens tijd  om een blog te schrijven. Doe mij nog maar zo’n glasplaatje.

Mip

One thought on “Scherven die geluk brengen.

  1. Dat is goed nieuws!! Behalve het virus natuurlijk, pas goed op je zelf. Anderen passen nu even op H, dus even alleen aandacht voor jezelf.
    Heerlijk dat de hulp toch nog kon komen.
    Hier ook flink onweer en regen, het gras groeit als kool.
    Tot snel. Ik verheug me er op je weer te zien en spreken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s