Op rozen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Ik plukte schalen vol met rozen. Roze, rode en gele. Met zoete geuren, zoals alleen rozen dat kunnen. Een grote vaas voor het veldboeket van bloemen, wilde munt en wilde salie. Het pad van het hek tot de voordeur bestrooide ik met handenvol losse rozenblaadjes, zodat thuis komen ook welkom zou voelen.

De auto van Marlou stopte voor deur. Zijn deur ging open er zwaaide dun geworden benen naar buiten. Met daar achteraan de rest van zijn lichaam. Hij was wankel en moe maar hij straalde zoveel geluk uit dat dit alles bijna onzichtbaar werd. Onze armen omsloten elkaar. Heerlijk om weer vastgehouden worden. Heerlijk om weer te kunnen vasthouden. Het zal best nog even duren voor hij weer de oude is en zijn gewicht weer normale proporties heeft aangenomen. Maar met het schema van genezing in zijn hoofd en veel geduld ziet de toekomst er rooskleurig uit.

Maar de rozen zijn ook voor alle vrienden en familie die geholpen hebben om Hans’ verblijf in Nederland mogelijk te maken en dat hij dat verblijf niet in eenzaamheid heeft doorgebracht. De woorden van dank van zijn kant komen vast nog wel. Maar deze zijn alvast van mij.

Afbeelding 1

Mip

6 thoughts on “Op rozen.

  1. Welkom thuis daaro! Als nou het water maar op een afstand blijft… Op 9 jun. 2013, om 15:41 heeft “Het Land Dat Lokt, Hongarije.” het volgende geschreven:

    > >

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s