Vriendinnen.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Nadat ze had begrepen dat het met Hans helemaal niet goed ging was haar vraag: Kan ik iets voor jullie doen? Ik antwoordde dat de caravan in gereedheid stond en dat zij slechts een ticket hoefde te boeken. En zo verscheen zij op woensdag 12 juni op het perron waar wij Hans haar afhaalde. Met grote en stomme verbazing had ze hem aangekeken. “Ik dacht dat jij nog doodziek op bed zou liggen, maar nu sta je hier!”.

Het was alweer twee maanden geleden dat Margreet had geboekt. In die tussentijd was Hans alweer vijf weken in Nederland geweest. Ondertussen geopereerd, gerevalideerd en daarna aan een zijden draad langs het leven gekropen en nu stond hij daar blakend op het perron. Ik moest haar gelijk geven dat alles toch wel redelijk snel lijkt te zijn gegaan. Hetgeen niet wil zeggen dat Hans niet regelmatig door het lichaam wordt terug geroepen. Maar eerlijk is eerlijk. Hij lijkt van elastiek gemaakt te zijn. Zo kan hij als een slappe vaatdoek op de bank liggen en zo moet ik hem stoppen om niet met een ladder de kersenboom in te gaan.

Tijdens Hans’ afwezigheid was ik al een keer begonnen met een blog over vriendinnen. Het stuk was blijven liggen, omdat er zich andere dingen aandienden waardoor het schrijven erbij inschoot. Nu wil ik daar toch graag tijd voor maken. Want vriendinnen zijn van groot belang. Wat in mijn geval vriendinnen vooral gemeen hebben is dat we elkaars verhalen herkennen. En ze zijn mooi. Omdat het mijn vriendinnen zijn. De vriendin valt niet in één persoon te vangen. Ze zijn ouder of jonger. Dochter, zus of schoonzus en vrouw. Nederlands, Hongaars, Engels of van een andere landsaard  De vriendschappen verschillen in lengte van jaren en verschillen ook in intensiteit.

Maar ook tijdens de vijf weken dat Hans in Nederland was hebben we elkaar flink onderhouden. Er waren lunches waarbij de uren als minuten verstreken. Ik pikte een vriendin thuis op om samen bij een andere vriendin op de koffie te gaan. We maakten een prachtige rit over een bijna onbegaanbare weg, maar we kwamen er.  Er waren ontmoetingen hier thuis en bij hen thuis. Er bleef er eentje een nachtje logeren. Ook kreeg ik regelmatig bezoek om te bezien of alles wel in orde was. Via skype, telefoon en email wisselden we van gedachten of voorzagen elkaar van mooie verhalen. Er kwamen ook lieve brieven en kaarten, met de hand geschreven. En gelukkig geldt dit natuurlijk niet alleen voor die vijf weken maar ook voor de verstreken jaren.

En nu kwam Margreet voor vijf hele dagen. Het weer speelde mee, vooral als je bedenkt dat zij in Nederland niet het allerbeste weer had gehad. Vanaf het moment van aankomst leek het alsof er helemaal geen vier jaar tussen had gezeten dat zij hier was geweest. We pakten de draad net zo makkelijk weer op. We maakten een rit door het landschap waar zij vol bewondering van genoot.

Afbeelding 4

Even de handen koelen in Pécs.

Bezochten de stad, namen een verkoelende duik in het zwembad van Szigetvár, aten met elkaar, dronken met elkaar en bovenal kletsten we met elkaar en genoten van het samenzijn. En aangezien Margreet een begenadigd holistisch masseuse is werd mijn tennisarm een paar met overgave behandeld. Helemaal over is het nog niet, maar wat in maanden is gekomen kan natuurlijk niet in een paar sessies worden weggewerkt.

Afbeelding 3

Na vijfenveertig jaar nog steeds niet uitgepraat.

Maandag zwaaide wij haar alweer uit. De tijd was gevlogen, zoals de tijd altijd vliegt als het fijn is.

Oh ja, dan nog even het weer. Van afgelopen dagen (in grijs) en wat ons nog te wachten staat (in kleur).

Oh ja, dan nog even het weer. Van afgelopen dagen (in grijs) en wat ons nog te wachten staat (in kleur).

Mip

 

2 thoughts on “Vriendinnen.

  1. Leuk om Margreet ook even gesproken te hebben, en fijn dat het met jullie steeds beter gaat. Tennisarm: 2-3 keer per dag bevroren icepack, gewikkeld in een theedoek, om je pijnlijke plek binden. Verder zelf het centrum van de pijn (dat kleine plekje) keihard masseren, door de pijn heen gaan. Geloof me, uit eigen ervaring, je bent er zo van af. Groetjes, Hans en Vera (35 gr)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s