Heerlijk bezoek.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Waar was ik de laatste weken? Welnu, we hadden bezoek.

Het begon op 2 oktober toen Coen en Lia met het vliegtuig in Budapest aan kwamen. Normaal gesproken komen mensen dan per taxi en per trein. Wij halen hen op op het station hier niet al te ver vandaan. Maar dit keer deden wij het anders. We haalden hen op in de aankomsthal van het vliegveld. Zodat er geen minuut van hun komst verloren zou gaan. Het was omdat ze zoveel voor ons hadden gedaan het afgelopen jaar, dat dit toch wel het minste was wat wij voor hen terug konden doen. Daar hadden we wel een “ritje” voor over.

En hoe was het met Coen en Lia? Eigenlijk maar één woord: fantastisch! Over het orgel in Pécs waar Coen op speelde heeft Hans alles al verteld. Het werden uiteindelijk negen dagen van op stap gaan, eten, drinken en verhalen.Een paar keer als de mannen al naar bed waren schoven Lia en ik ons achterwerk op het aanrecht, glaasjes tussen ons in en lieten ieder een deel van ons leven voorbij komen. Soms schrokken we zelfs van de tijd. Wat kwart over één al? Dan snel tanden poetsen en naar bed want de volgende dag was er toch weer iets op de verlanglijst. We zwommen, wandelden in Osijek, bekeken Pécs eens van de andere kant en bezochten mijn bomenvriendin Ági waar we meteen een mooie collectie struiken en een boom cadeau kregen van onze gasten die de volgende dag meteen een mooie plek in de tuin kregen. Ze kraakten walnoten in het zonnetje en draaiden er de volgende dag olie van. Lia nam het spelen met de honden op zich en al snel renden Beau en Pip achter de vliegende frisbees aan. Verliefd, dat is het juiste woord. Ze werden (en zijn) alle drie verliefd op haar.

Omdat ze de vorige keer zulke heerlijke salami hadden gekocht bij de rokerij in het dorp besloten ze ook hiervan weer een serie mee te nemen. Toen vrijdagmorgen (11 oktober) de koffer gewogen werd bleek toch dat er iets meer in zat dan de heenweg. Hetgeen mij zeer verbaasde omdat ze al bijna een koffer aan boodschappen bij zich hadden toen ze aan kwamen. Het werd wat schuiven en nog meer kleding aan ondanks dat de temperatuur bijna zomers was. Coen vertelde dat ik teveel potjes en flesjes in de koffer had gedaan. Ik hield het op het aantal worsten. Toch, toen we hen uiteindelijk naar de trein naar Budapest brachten was alles in orde. Ondanks dat het weerbericht niet veel goeds voorspelde en ondanks twee flinke nachtvorsten (waardoor 45 tomatenplanten vroegtijdig tot snot werden) bleek niets zo veranderlijk als het weer. Alles bij elkaar hadden we geluk en vooral met elkaar.

_HAM2667Tulp

Een kruiwagen vol groene tomaten plukten Lia en Ik. Later in de pan en nu wachtend in de vriezer op verdere verwerking.

_HAM2719Tulp

De markt, een kolfje naar Coens hand. Hij zou er dagen kunnen vertoeven.

C&L1

Wie noten kraakt heeft vrienden. Kippen en haan lekker dichtbij. Pip kijkt toe op een afstand.

Corry en haar Rekel.

Toen wij Coen en Lia uit zwaaiden maakten wij ons op voor het volgende bezoek van die dag. Aan het einde van de middag verscheen de auto van Corry en Ko aan het hek. “Het lijkt net of ik de blog binnen stap. Ik heb die keuken al zo vaak gezien en nu sta ik er midden in!” Riep Corry terwijl ze haar tas van haar schouder liet glijden na zo’n lange reis. Hoewel ik het liefst nog een dag op adem had willen komen om het laatste bezoek te laten bezinken ging het als vanzelf in elkaar over. Twee fijne hartelijke mensen waarbij ook de dingen als vanzelfsprekend verliepen. Ze hadden ook nog een project voor ogen dat in een week geklaard moest worden. Wilgen. Ja, altijd maar weer die wilgen. Het hek rond de moestuin moest vernieuwd worden. Samen met Hans knipten ze de tenen van de wilg die achter in de tuin staat. Ik hielp met verslepen en het graven van de sleuf en voor de rest was het hun project. Tussendoor maakten ze uitstapjes naar de markt, naar een bos vol paddenstoelen en natuurlijk door de stad Pécs die zij weer op hun geheel eigen wijze verkenden.

Zondag haalden we vriendin Lidwijde op die voor een dag of tien in het land was en de avond bij ons door zou brengen. Hans maakte gulyas op een houtvuur. Ko speelde de trekzak (geen accordeon, geen bandoneon) en Corrie zong. Ze heeft een mooie stem en zo kwam ik op de naam van hun duo Corrie en haar Rekel. Tot ver in de avond zaten we buiten en hadden verhalen rondom het vuur. Heerlijk was het allemaal. De week vloog om en ik vergeet heel veel dingen te vertellen. Maar wij kijken ook terug op een bijzondere week met Corry en haar Rekel. Oktober 2013 gaat de boeken in als fantastische maand.

 

We zijn door allemaal overladen met een (te?) veelheid aan cadeautjes en lekkernijen. De kleren en schoenen die Corry meebracht hebben hun bestemming in het dorp al gevonden. Het was rijk hen allemaal over de vloer te hebben.

En morgen? Dan komen er andere vrienden waar wij heel erg naar uitkijken. Maar daarover later natuurlijk meer.

Mip

2 thoughts on “Heerlijk bezoek.

  1. Gompie…dat was pittig. Ik weet dat jullie het heerlijk vinden, bezoek, dus kan je veel hebben.
    Op deze manier mis je nederland haast niet en zie je je vrienden en familie langer dan dat je ze in NL zou zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s