Herfst.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

De zomer verdween. Zomaar op een zondagavond. Het was begin november. De wind stak op, voerde donkere wolken aan en koude lucht. Dronken wij in het donker nog een glas witte wijn buiten, het was bij vrienden waar we de nieuwe oogst wijn mochten proeven. Daarna was het gedaan. Zwiepende takken schudden hun laatste bladeren af. Hoge kruinen kreunde onder de felle windstoten. De temperatuur daalde met twaalf graden. Terug naar de normale waarde van het jaar.

De herfst is nu echt in land. Grijze luchten, natte straten. Een beetje somber zou je het wel kunnen noemen. Toch zijn wij niet echt ongelukkig met dit weer. Nieuwe bomen en struiken hebben water nodig en zolang er geen regen valt zullen wij dat water zelf moeten brengen. Dat scheelt daarom weer een hoop gesleep. En nu de wintertijd sinds eind oktober de avonden al rond vijf uur laat vallen is het wintergevoel al veel meer aanwezig. We gaan wat meer in de ruststand. Dat betreft het buiten zijn . Want binnen wordt het eigenlijk nooit rustig. Altijd wat te doen, altijd wat te bedenken. Van verveling hebben we weinig, zeg maar nooit, last. Ondertussen wachten er ook nog boeken om uitgelezen te worden. En Hongaarse lessen om onze woordenschat uit te breiden. In de zomer worden deze lessen steeds weer terzijde geschoven. Toch leren we in die tijd ook wel bij. Je ontmoet veel meer mensen, heb meer gesprekken en meer contacten. In deze tijd verschuilen de eerste mensen zich al onder een steen om er pas in het voorjaar weer onder vandaan te komen.

Vorige week zagen we de eerste sneeuwhekken alweer staan. En van de week moeten de winterbanden onder de auto. Liever had ik die zomer nog even vastgehouden, omdat juist in deze periode haar stralen zo heerlijk zijn. We hoeven niet te schuilen op een schaduwrijke plek maar kunnen gewoon die klussen doen waar we tijdens de hitte van de zomer niet aan toekomen. Maar gelukkig, we hebben het niet voor het zeggen. En gelukkig, we vinden de herfst ook prachtig. En we zijn ook blij met de regen. De kachel is warm, de Hongaarse lessen liggen klaar op tafel. Ik kijk nog even naar buiten of ik toch nog niet die ene wandeling kan maken, samen met de honden. Maar de wind loeit en de regen valt als een soepel gordijn naar beneden. De hondenmand kan naar binnen, lekker dicht bij de kachel. Want van alles wat fijn is houden we toch het meest van gezelligheid.

Mip

 

One thought on “Herfst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s