Ramses.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Het is een vierdelige dramaserie. Gelukkig maar vier delen, anders wordt het me te lang. Ik hou niet van series en wel om de reden dat ik die moet volgen, zodat je agenda altijd voor een bepaald tijdstip bezet is. Vier delen is voor mij goed te behappen.

Wij keken vorige week het eerste deel. En gisteren het tweede deel en ik weet zeker dat wij deel drie en vier niet gaan missen. De serie beschrijft Ramses in zijn jonge jaren. Uitbundig homoseksueel waar vrouwen tot op het bot verliefd op werden. Ik ken zo’n vrouw, het is een vriendin van één van mijn zussen. Zij heeft Ramses tot aan het einde van zijn dagen bezocht. Eens verliefd, altijd verliefd. De twee delen die ik tot nu toe gezien heb vind ik prachtig. Bij de hoofdrolspeler, Maarten Heijmans, krijg je niet één het gevoel dat je niet naar Ramses kijkt. Maar wil ik het nu over televisie hebben? Neen. Maar wel dat ik me ten volle besef dat deze serie een homoseksuele man laat zien die door velen aanbeden werd. De scenes zijn niet ranzig maar prachtig. Het verhaal is bekend maar toch zo meeslepend gespeeld dat ik er geen seconde van zou willen missen. Maar het grootste besef is nog dat wij er in alle vrijheid naar kunnen kijken.

Ik heb een homoseksuele neef. Neen, ik heb er twee. Maar het gaat nu even over die ene neef, ik noem hem H. H heeft een vriend en zijn vriend heeft een broer. Niets bijzonders. De broer gaat trouwen met een buitenlandse vrouw, ook niet al te bijzonder. Ze trouwen in haar land van herkomst en alle vrienden en familie zijn van harte uitgenodigd om de trouwerij bij te wonen. Ook H met zijn vriend. Het moet een groot feest worden. Maar H en zijn vriend twijfelen, ondanks dat ze er dolgraag bij zouden willen zijn. Zij moeten namelijk vanaf de grens nog 1.500 kilometer per trein door dat land reizen om op de plaats van bestemming te komen. En dat durven ze niet samen. Bang om in elkaar geslagen te worden, omdat zij in dat land niet voor hun homoseksualiteit mogen uitkomen. Dat land heet Rusland. Een land waar mannen (als je ze zo mag noemen) lesbische vrouwen verkrachten om hen te genezen van hun boosaardige kwaal. En homoseksuele mannen in elkaar worden getrapt, misschien ook wel om hen te genezen.

Ik las in een interview dat de baas van Rusland vertelde dat hij niets tegen homo’s heeft mits ze maar van kleine kinderen afblijven. Wat? Ja, dat vertelde hij. Nu zou je toch denken als zo’n man zo’n heel Russisch volk eronder kan houden dat het geen domme man is. Niets blijkt minder waar. Dit is het land waar straks de Olympische spelen worden gehouden en als die klaar zijn de Paralympics. Ik hoop dat hij het verschil weet.

Mip

 

4 thoughts on “Ramses.

  1. Heel herkenbaar, Mip, hier in Kroatie zijn ze niet veel beter, afgelopen jaar is hier een referendum gehouden, fanatiek vanaf de (katholieke) preekstoel aangemoedigd, dat homohuwelijken verbiedt. En dat is dan lid van de EU

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s