Over ijzel en moed.

KortLevens verhalen en andere dierenvertellingen.

Weleens een kip zien schaatsen? Ik wel. Het was gisteren toen één van de kippen toch het hok verliet toen de ijzel gestaag een glijbaan maakte van de omgeving. Ze sprong uit het hok en schrok zich een ongeluk van de gladde ondergrond. Tegelijk kwam er een Ireen Wüst in haar los. Met stijl volgde ze het gladde pad naar de garage om daar een versnapering op te pikken. Op de terugweg was ze toch wat voorzichtiger. Met verstikte lach hield ik haar in de gaten om te helpen als het nodig zou zijn. Het lukte haar toch na een paar sprongen en uitglijders om het hok weer binnen te komen.  Ik heb haar gisteren niet meer buiten gezien.

Het ijzelen begon eigenlijk zaterdagmiddag al. Het was toen wij net terug reden naar huis na een bezoek aan de homeopaat. We hadden er een afspraak om de problemen met Jolene door te spreken. In mijn tas had ik twee buisjes gevuld met korreltjes die misschien de oplossing voor het probleem zouden kunnen zijn. Het eerste medicijn hebben we bij thuiskomst direct gegeven en vanmorgen hebben we het tweede medicijn gegeven. Samen met het schietgebed uit de Pastorie, het kruis dat ik geslagen heb en alle ondersteuning die wij krijgen hoop ik dat dit gaat helpen. Het is mij niet teveel om haar drie keer per dag te verschonen. Het is mij ook niet teveel om haar iedere dag in een bad met warm water de masseren. Het is mij niet teveel met haar te oefenen. Het is mij zelfs niet teveel om haar ontlasting op te ruimen. Zelfs niet als ze er zelf bovenop gaat zitten waardoor alle drek in haar vacht is getrokken. Alleen begint nu de moed mij wel een beetje in de schoenen te zakken, omdat er na tien dagen nog weinig verbetering in zit. In haar rechter pootje zit wel wat kracht, maar haar staart en haar linker pootje blijven levenloos. Ook na allerlei tips die ik heb gekregen en die haar misschien zouden kunnen helpen. Misschien ben ik ongeduldig. Maar misschien weet ik in mijn achterhoofd wel dat ze waarschijnlijk nooit meer beter gaat worden.

De zon straalt nu op de beijzelde sneeuw waardoor het zachter wordt. Het is mooi hoopgevend licht. Hoopgevend dat de lente in aantocht is. De kippen lopen allemaal weer buiten en struinen de kale plekken af op zoek naar lekkere dingetjes. Ik ga maar eens naar buiten en zien of die zon ook mij kan instralen.

Mip

4 thoughts on “Over ijzel en moed.

  1. Het is zo herkenbaar…. Zes weken lang heb ik van de zomer samen met iemand uit het dorp mijn geit sjoko verzorgd. Ik kon het niet alleen omdat ze verplaatst moest worden. .Ze kon haar poot niet meer gebruiken. Elke morgen om 4 uur ( mijn hulp kwam voor hij naar zijn werk ging) en elke avond om 6 uur, hebben we haar behandeld. Ook de hele dag door was ik met haar bezig met extra lekkere hapjes en een zacht schoon strobedje. Het heeft uiteindelijk niet mogen baten maar ik zou het zo weer opnieuw doen….

  2. De natuur is hardvochtig. Beterschap toch gewenst voor Jolene. Ik moet ineens aan die kat van jullie denken, die wegliep voordat jullie naar Hongaria vertrokken. Nooit meer wat van gehoord. Geen opsporing programma kon er iets aan doen. Zou ze/ hij nog in leven zijn. Eenmaal een hart voor dieren dan kan ie ook zo maar weer gebroken worden. Sterkte met Jolene. Liefde is genoeg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s